सह्याद्रीच्या कड्यांवरून वाहणारा वारा नुसता थंड नव्हता; तो मूक साक्षीदारासारखा होता. नुकताच पाऊस पडून गेल्यामुळे हवेत गारवा होता. जंगलातील उंच झाडांच्या फांद्यांवरून तो थंड वारा जाताना त्याचा आवाज एखाद्या हळूवार फुसफुसाटासारखा वाटायचा, जणू काही अनादी काळापासून दडलेले रहस्य तो 'आदित्य देसाई' च्या कानात सांगू पाहत होता. पण आदित्य देसाई, हे गुन्हे अन्वेषण विभागाचा (CID) सर्वात शांत आणि अनुभवी इन्स्पेक्टर, त्याला असे फुसफुसणे नवीन नव्हते. त्याने आयुष्यात अनेक रहस्ये पाहिली होती, जी रात्रीच्या भयाण शांततेत दडून असायची.
रुधिरारंभ - 1
अध्याय १-------------अदृश्य खुणा----------------सह्याद्रीच्या कड्यांवरून वाहणारा वारा नुसता थंड नव्हता; तो मूक साक्षीदारासारखा होता. नुकताच पाऊस पडून गेल्यामुळे हवेत गारवा जंगलातील उंच झाडांच्या फांद्यांवरून तो थंड वारा जाताना त्याचा आवाज एखाद्या हळूवार फुसफुसाटासारखा वाटायचा, जणू काही अनादी काळापासून दडलेले रहस्य तो 'आदित्य देसाई' च्या कानात सांगू पाहत होता. पण आदित्य देसाई, हे गुन्हे अन्वेषण विभागाचा (CID) सर्वात शांत आणि अनुभवी इन्स्पेक्टर, त्याला असे फुसफुसणे नवीन नव्हते. त्याने आयुष्यात अनेक रहस्ये पाहिली होती, जी रात्रीच्या भयाण शांततेत दडून असायची.रात्रीचे दोन वाजून गेले होते. आदित्य ची महिंद्रा स्कॉर्पिओ, ज्याला तो प्रेमाने 'रणगाडा' म्हणायचा, सह्याद्रीच्या कुशीत, आंबोली खिंडीजवळील जंगलाच्या एका अरुंद आणि कच्च्या ...Read More
रुधिरारंभ - 2
अध्याय २------------दफन झालेला हात-----------------------आदित्य देसाईच्या हातातली बेरेटा पिस्तूल आता थंड नव्हती; ती त्याच्या हातात गरम झाली होती, जणू ती त्या अदृश्य धोक्याला तोंड देण्यासाठी आतुर झाली होती. त्याने टॉर्चचा प्रकाश वेगाने चोहोबाजूंनी फिरवला. प्रत्येक झाड, प्रत्येक झुडूप आता त्याला शत्रू वाटत होते. त्याला खात्री होती—जो कोणी किंवा जे काही होते, ते अजूनही जवळपास लपून बसले होते आणि त्याच्यावर नजर ठेवून होते."पाटील! लवकर!" त्याने वॉकी-टॉकीवर परत एकदा ओरडला. त्याचा आवाज शांततेत घुमला, पण त्याला लगेच जाणवले की त्याने चूक केली. इतक्या शांत वातावरणात आवाज देणे म्हणजे शत्रूला आपले नेमके ठिकाण सांगण्यासारखे होते.त्याने त्याच्या हातातील घड्याळात वेळ पाहिली. जवळजवळ पावणेतीन वाजत ...Read More
रुधिरारंभ - 3
अध्याय ३--------------भूतकाळ कॅमेऱ्यात कैद-----------------------------आदित्य ती हूडी हातात घेऊन परत निघाला. पाटील आणि शिंदेंनी तो मृतदेह ताब्यात घेतला. ते सर्व रणगाड्या जवळ जायला निघाले. रणगाड्यात बसून आदित्य तिथल्याच जवळच्या पोलिस ठाण्याकडे जायला निघाला. जवळ पास साडेतीन वाजता ते पोलिस ठाण्याजवळ पोहोचले. गाडीतून उतरून ते तिघेही आता पायवाटेने चालत जुनाट, अर्धवट मोडलेल्या जंगलाच्या हद्दीवरील पोलीस चेकपॉईंटवर परत आले होते. त्याच्यासोबत सोनलची रक्ताने माखलेली हुडी आणि रमेश कदमचा चिखलाने माखलेला डिजिटल कॅमेरा होता. त्याच्या डोळ्यांतली आग इतकी तीव्र होती की पाटील आणि शिंदे यांनी त्याच्याकडे बोलण्याची हिंमत केली नाही. त्यांनी फक्त मृतदेह आणि रक्ताचे नमुने सीलबंद केले होते."पाटील, शिंदे," आदित्यचा आवाज कठोर ...Read More