​ભાગ ૧: અદ્રશ્ય પ્રહાર​અમદાવાદની રફ્તાર રાત્રે પણ થંભતી નથી, પણ પાલડી વિસ્તારમાં આવેલું એ જૂનું મ્યુઝિયમ 'ધરોહર' જાણે સમયના અલગ પડી ગયું હતું. તેની પથ્થરની દીવાલોમાં સેંકડો વર્ષોનો ઇતિહાસ કેદ હતો. સવારના સાડા પાંચ વાગ્યા હતા. આકાશમાં હજુ સૂરજની પહેલી કિરણો ફૂટવાની બાકી હતી, પણ મ્યુઝિયમની બહાર લાલ અને ભૂલી લાઈટોનો કોલાહલ જામ્યો હતો.​મ્યુઝિયમની અંદર, 'મધ્યકાલીન વસ્ત્રકળા' નામના અંધારિયા ખંડમાં એક વિચિત્ર સન્નાટો પ્રસરેલો હતો. પોલીસ ઇન્સ્પેક્ટર ઝાલા પોતાના રૂમાલથી કપાળનો પરસેવો લૂછી રહ્યા હતા. તેમની સામે જે દ્રશ્ય હતું, તે કોઈ હત્યાકાંડ ઓછો અને કોઈ વિભત્સ કળાકૃતિ વધુ લાગતું હતું.​કાચની એક વિશાળ પેટી, જેમાં ૧૭મી સદીના રેશમી જામો ...Read More

​ભાગ ૨: મૌનનો ગુંજારવ​મ્યુઝિયમની પેલી બારીમાંથી આવતા સૂરજના કિરણો દેવવ્રતની નિશ્ચેતન આંખો પર પડતા હતા, પણ માર્તંડ શાસ્ત્રીની નજર અધૂરા 'શૂન્ય' પર સ્થિર હતી. ઇન્સ્પેક્ટર ઝાલાના વાયરલેસ સેટનો કર્કશ અવાજ રૂમની શાંતિ ભંગ કરી રહ્યો હતો, પણ શાસ્ત્રીના મનમાં એક જુદો જ ગુંજારવ ચાલતો હતો.​"ઝાલા," શાસ્ત્રીએ રૂમાલને પ્લાસ્ટિકની બેગમાં સીલ કરતા કહ્યું, "જ્યાં કળા પૂરી થાય છે, ત્યાંથી જ ગુનો શરૂ થાય છે. દેવવ્રત પાસે દુનિયાની મોંઘી વસ્તુઓ હતી, પણ આ રૂમાલ... આ મલમલ કંઈક એવું કહી રહ્યું છે જે દેવવ્રતના બેંક બેલેન્સ કરતાં વધુ કિંમતી છે."​તપાસના ચક્રો ગતિમાન થયા. માર્તંડ શાસ્ત્રીને જાણવા મળ્યું કે દેવવ્રતના જીવનમાં છેલ્લા છ ...Read More

ભાગ ૩: અંતિમ ટાંકો​રાતના બાર વાગ્યા હતા. 'ધરોહર' મ્યુઝિયમ ફરી એકવાર એ જ જીવલેણ શાંતિમાં ગરકાવ હતું. પણ આજે શાંતિમાં એક અજીબ ગરમાવો હતો. માર્તંડ શાસ્ત્રીએ મ્યુઝિયમના એ જ 'મધ્યકાલીન વસ્ત્રકળા' ખંડમાં સૌને હાજર રહેવા જણાવ્યું હતું.​ઇન્સ્પેક્ટર ઝાલા, પસીને રેબઝેબ સચિવ આદિત્ય, અને એક ખૂણામાં મૂર્તિની જેમ સ્થિર ઉભેલી વિદેહી.​માર્તંડ શાસ્ત્રીના હાથમાં પેલો સફેદ મલમલનો રૂમાલ હતો અને બીજા હાથમાં દેવવ્રતની મેડિકલ ફાઈલ. તેમણે લાઈટની સ્વિચ પાડી. ફોકસ સીધું પેલી ખાલી પડેલી કાચની પેટી પર પડ્યું જ્યાં દેવવ્રતની લાશ મળી હતી.​"આ જગતમાં કંઈ પણ અમર નથી," માર્તંડનો અવાજ ગુંજ્યો, "ન સત્તા, ન સંપત્તિ, ન તો પાપ. દેવવ્રત પાસે આ ...Read More