Description

अप्सराहरुको गाथानमस्कार सरस्वती मातालाई,शब्दको जादु दिनुहोस् मलाई।स्वर्गको नन्दन वनमा फुल्छ फूल,अप्सराहरु नाच्छन्, गाउँछन् कुल।इन्द्रको दरबार चम्किलो सुनौलो,अमृतको धारा बग्छ अनन्त बहुलो।त्यहाँ रम्भा, मेनका, उर्वशी सुन्दरी,प्रत्येकको रूपले मोहित तीनै लोक धरी।रम्भा अप्सराकी रानी, नृत्यकी देवी,तनमा लहराउँछ अम्लान यौवन लीला।मेनका बुद्धिमान्, प्रेमकी कला,उर्वशी दिव्य, उरुबाट जन्मेकी जादुकी बाला।इन्द्र हाँस्छन्, तर डराउँछन् मनमा,तपस्वीहरुको तेजले सिंहासन हल्लिन्छ धरना।"अप्सराहरु पठाऊ, भंग गर तप,"भन्छन् इन्द्र, "रक्षा गर मेरो पद र तप।"जङ्गल गहन, विश्वामित्र ध्यानमा लीन,तपको ज्वाला जल्छ आकाश छुने।मेनका आइन्, फूलको माला गाँसेर,वसन्त बोकेर, हावा सुगन्धित बनाएर।उनको नृत्यमा थिरकिन्छ पात,आँखामा मोह, ओठमा मिठासको बात।विश्वामित्र आँखा खोल्छन्, मोहित हुन्छन्,तप भंग हुन्छ, प्रेमको आगो बल्छन्।दश वर्ष सँगै, शकुन्तला