ಮಂಜಿನ ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿದ್ದ ಶೂನ್ಯಪುರ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಹಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ವಿಜ್ಞಾನದ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ 'ಮಾಯಾವಿ ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ಪವಾಡಗಳೇ ವೇದವಾಕ್ಯ. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಾಡಿಸಿ ಭಕ್ತರ ಕಾಯಿಲೆ ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಬಂಗಾರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಮಾತು ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಈಶ್ವರನ ಅಪ್ಪಣೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮುಂಬೈನಿಂದ ಅನ್ವೇಷ ಎಂಬ ತರುಣ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಅನ್ವೇಷನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಯ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಲಾಜಿಕ್ ಇರಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ಹಠ. ಅವನಿಗೆ ಈ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಜನರ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಮೋಸ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅನ್ವೇಷ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗಲೇ ಘೋಷಿಸಿದ ನಾನು ಈ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿರುವ ಸುಳ್ಳು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಪವಾಡ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ. ಇಂದು ನಾನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮವನ್ನೇ ಮೀರಿ, ತರ್ಕವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನುಡಿದ. ಜನರ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿತು. ಅನ್ವೇಷ ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಕ್ಕ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಕೇವಲ ಕಣ್ಣಿನ ಭ್ರಮೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸೈಂಟಿಫಿಕ್ ಲಾಜಿಕ್ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರೆ ನೀವು ಈ ಊರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತೀರಾ? ಎಂದು ಸವಾಲು ಎಸೆದ. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಶಾಂತವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಅನ್ವೇಷನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿದ. ಖಂಡಿತ ಅನ್ವೇಷ. ಆದರೆ ನೆನಪಿರಲಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲಾಜಿಕ್ನಿಂದ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀನು ಸೋತರೆ, ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಕೂಡ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸತ್ಯ ಎಂದು ನೀನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸವಾಲು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಮರುದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ಪವಾಡದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದಿನ. ಅನ್ವೇಷ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಆಧುನಿಕ ಉಪಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ಆಶ್ರಮದ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ತನಿಖೆ ಆರಂಭಿಸಿದ. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಬಳಸುವ ಧೂಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಸ್ಯದ ಅಂಶವಿತ್ತು, ಅದು ಜನರ ಮೆದುಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಂದಗೊಳಿಸಿ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.ಪೂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಘಂಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಶಂಖದ ಸದ್ದನ್ನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಫ್ರೀಕ್ವೆನ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಬಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಇದು ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಪ್ನೋಟೈಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಗದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ಸುರಂಗವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಅವನು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾಯ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮಾಡುವುದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಇವುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ ಅನ್ವೇಷನಿಗೆ ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ, ಫಿಸಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸೈಕಾಲಜಿಯ ಮಿಶ್ರಣ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ದೇವಾಲಯದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ನಿಂತ. ಅನ್ವೇಷ ಮೈಕ್ ಹಿಡಿದು ಜನರ ಮುಂದೆ ಬಂದ. ಜನರೇ, ನೋಡಿ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತ ಅನ್ವೇಷ ಒಂದೊಂದೇ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಹೇಗೆ ಜನರನ್ನು ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರ ಸಮೇತ ವಿವರಿಸಿದ. ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ಆಸನದ ಕೆಳಗಿದ್ದ ಸುರಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ. ಜನರು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಅನ್ವೇಷನ ತರ್ಕದ ಮುಂದೆ ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಸೋತವನಂತೆ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ.ನೋಡಿದ್ರಾ? ಲಾಜಿಕ್ ಗೆದ್ದಿದೆ, ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಸೋತಿದೆ ಎಂದು ಅನ್ವೇಷ ವಿಜಯದ ನಗೆ ಬೀರಿದ. ಆದರೆ ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ, ಅನ್ವೇಷ, ನೀನು ಇಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಿಮೆಂಟ್ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ಮರೆತೆ. ಸರಿ, ಈಗ ನನ್ನದೊಂದು ಕೊನೆಯ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ನೋಡು. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಒಣಗಿದ ಹಳೆಯ ಮರದತ್ತ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ. ಆ ಮರ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಸತ್ತು ಹೋಗಿತ್ತು, ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಲೆ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿದ. ಇಡೀ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳ ಹರಡಿತು. ನೋಡನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆ ಒಣಗಿದ ಮರದಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಚಿಗುರೊಡೆಯಿತು. ಎರಡೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಮರ ಬಿಳಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು. ಅನ್ವೇಷ ಸ್ತಬ್ಧನಾದ. ಅವನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಯಾವುದೇ ಥರ್ಮಲ್ ಸ್ಕ್ಯಾನರ್ ಆಗಲಿ, ಸೆನ್ಸರ್ ಆಗಲಿ ಇದನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಯಾವುದೇ ಪೈಪ್ ಲೈನ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಸ್ಪ್ರೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಶುದ್ಧ ವಿಸ್ಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ದೇಹದ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಕಾಂತಿಯುತ ಬೆಳಕು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅನ್ವೇಷನಿಗೆ ಬೆವತು ಹೋಯಿತು. ಅವನ ಲಾಜಿಕ್ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ಪಾದದ ಬಳಿ ಬಿದ್ದ ಅನ್ವೇಷ ಕೇಳಿದ, ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದೆಯೇ? ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಅನ್ವೇಷನನ್ನು ಮೇಲೆಬ್ಬಿಸಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ, ಅನ್ವೇಷ, ನೀನು ಸೋತಿಲ್ಲ. ನಾನು ಆ ಮರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದ್ದು ಕೇವಲ ಮಂತ್ರದಿಂದಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಆರು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ನಾನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಆ ಮರದ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣಿನ ಆಳದ ಮೂಲಕ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದು ಇಂದು ಚಿಗುರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಲಾಜಿಕ್ ಮೂಲಕವೇ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅನ್ವೇಷ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದ, ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಇದನ್ನು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಎಂದು ಯಾಕೆ ಕರೆದೆ? ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಹೇಳಿದ, ಅನ್ವೇಷ, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಕೇವಲ ಲಾಜಿಕ್ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅವನು ಯಂತ್ರವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅವನು ಮೂರ್ಖನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಎಂಬ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಅವನು ಪರಿಶ್ರಮ ಎಂಬ ಲಾಜಿಕ್ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ಮರ ಚಿಗುರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆಸೆ ಸತ್ತು ಹೋಗಿತ್ತು. ನಾನು ಅದನ್ನು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ವಿಜ್ಞಾನ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದರೆ, ನಂಬಿಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಅನ್ವೇಷನಿಗೆ ಅಂದು ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವಾಯಿತು. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಳೆಯಲು ಕೇವಲ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಸಾಲದು, ಅಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳೂ ಬೇಕು. ಅಂದಿನಿಂದ ಶೂನ್ಯಪುರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಯುಗ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅನ್ವೇಷ ಜನರಿಗೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತರ್ಕ ಕಲಿಸಿದರೆ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಜನರಿಗೆ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ವಿಸ್ಮಯಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಸಿದ. ಲಾಜಿಕ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಕೈಜೋಡಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಅದ್ಭುತ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಕಥೆಯ ನೀತಿ: ಜೀವನವು ಕೇವಲ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಲ್ಲ ಅದೊಂದು ವಿಸ್ಮಯ. ಬದುಕಲು ಲಾಜಿಕ್ ಬೇಕು, ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗಲು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಬೇಕು.
