ಸಾಗರಪುರಂ, ಬಂಗಾಳಕೊಲ್ಲಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕರಾವಳಿ ಪಟ್ಟಣ. ಅದರ ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ, ನಿಗೂಢ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಭೈರವ ದುರ್ಗ ಎಂಬ ಕೋಟೆಯಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ಜನರು ದುರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಪ್ರತಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಕೋಟೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ತೆಳುವಾದ, ಇಂಪಾದ ಕೀಳಾದ ಸ್ವರವೊಂದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ, ಅದು ಕೇಳಿದವರನ್ನು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅರ್ಜುನ್, ಒಬ್ಬ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಇತಿಹಾಸ ಸಂಶೋಧಕ, ಭೈರವ ದುರ್ಗದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸಾಗರಪುರಂ ಗೆ ಬಂದಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ, ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಕನಸು ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ರಾಜಕುಮಾರಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಬಳಿ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೈ ಚಾಚುವುದು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಭಯ, ಅದೇ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ಆ ಕನಸು ಬರೀ ಕನಸಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಗರಪುರಂಗೆ ಬಂದ ನಂತರ, ಅವನಿಗೆ ಆ ಕನಸುಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿದವು.
ಸಾಗರಪುರಂನಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಸ್ನೇಹ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದು ಸ್ಥಳೀಯ ಗ್ರಂಥಪಾಲಕಿ, ರಶ್ಮಿ ಜೊತೆ. ರಶ್ಮಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬುದ್ಧಿಯ, ಸಾಹಸಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿ. ಅವಳು ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ದುರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದಳು. ಅದರ ಸ್ಥಾಪಕ, ಕ್ರೂರ ರಾಜ ಅರಿಂಜಯ, ಮತ್ತು ಅವನ ಸುಂದರ ಮಗಳು, ರಾಜಕುಮಾರಿ ಲಾವಣ್ಯ.
ಲಾವಣ್ಯ, ಕಾವ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದ ಆರಾಧಕಿ, ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅರಿಂಜಯನು ಅವಳನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕುಮಾರ ದೇವದತ್ತನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದನು. ಲಾವಣ್ಯ ಆ ಮದುವೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದಳು. ಒಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಅವಳು ಕೋಟೆಯ ರಹಸ್ಯ ಸುರಂಗದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು, ಆದರೆ, ರಶ್ಮಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು. ಆಮೇಲೆ ಏನಾಯ್ತು? ಅರ್ಜುನ್ ಕೇಳಿದ. ಯಾರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಅವಳು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು ಅಂದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅರಿಂಜಯ ಅವಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಕೊಂದು ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೂತಿದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಕೀಳಾದ ಸ್ವರ, ಅದು ಲಾವಣ್ಯಳ ಪ್ರೇತದ ಕೂಗು ಎಂದು ಜನರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ, ರಶ್ಮಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದಳು.
ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ರಹಸ್ಯ ಸುರಂಗವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಹೋದರು. ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲಾದ ವಿಚಿತ್ರ ಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ ಕಲ್ಲಿನ ಕೆತ್ತನೆಗಳು, ಮತ್ತು ಮಸುಕಾದ ಭಿತ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರಿಗೆ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ದಿನ, ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ಕೋಟೆಯ ಕತ್ತಲ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಹ್ನೆ ಕಂಡಿತು. ಅದು ಅವನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅದೇ ಲಾಕೆಟ್ನ ಚಿಹ್ನೆ. ಆ ಕ್ಷಣ, ಅವನ ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಡುಕ ಶುರುವಾಯಿತು. ಇದು ಬರೀ ಕನಸಲ್ಲ, ರಶ್ಮಿ. ನಾನು ಈ ಹಿಂದೆ ಲಾವಣ್ಯಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನೋ ಸಂಬಂಧವಿದೆ ಅರ್ಜುನ್ ಉದ್ಗರಿಸಿದ. ರಶ್ಮಿ, ತಾನು ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರಂಥಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಒಂದು ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂಬ ಪದವಿತ್ತು. ಅದು ಆತ್ಮಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಅತಿ ಆಳವಾದ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಾಗ, ಮರುಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ಅರ್ಜುನ್ ಕನಸುಗಳು ಮತ್ತು ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಥೆ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹಿತ ಸಂಬಂಧದ ಸುಳಿವನ್ನು ನೀಡಿದವು.
ಒಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಆ ದಿನ ಲಾವಣ್ಯಳ ಪ್ರೇತದ ಕೂಗು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೋಟೆಯ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ, ಅವರು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದ ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲಿನ ಕಳೆಯನ್ನು ಅರ್ಜುನ್ ತೆಗೆದಾಗ, ಒಂದು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮದ ಸುರುಳಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದು ಲಾವಣ್ಯಳ ಪತ್ರವಾಗಿತ್ತು, ಅರಿಂಜಯನು ಅವಳನ್ನು ಬಲಿಗೊಟ್ಟು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದನು ಎಂದು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಲಾವಣ್ಯ ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹಿತ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದ್ದಳು.
ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ರಹಸ್ಯ ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ. ಅವನು ತಾನೇ ಲಾವಣ್ಯಳ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುವಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಲಾವಣ್ಯ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ, ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹಿತ ಅವಳ ನೆನಪನ್ನು ಮತ್ತು ಅವಳು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಹಾಡಬೇಕು ಎಂದು ವೃದ್ಧ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಹೇಳಿದ.
ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕವಿತೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಅವನು ಆ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆಯತೊಡಗಿದವು. ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಕಲ್ಲಿನ ಕೆತ್ತನೆಗಳು ಜೀವಂತವಾದಂತೆ ಮಿಂಚಿದವು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ಕಂಪನ ಹರಿಯಿತು. ಲಾವಣ್ಯಳ ಕೀಳಾದ ಸ್ವರವು ಒಂದು ಇಂಪಾದ ಮಧುರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಕೋಟೆಯ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡ ಹೂಬಿಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಇದು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು. ಕವಿತೆ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಒಂದು ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ಬೆಳಕು ಕೋಟೆಯನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ಲಾವಣ್ಯಳ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿದರು. ಅವರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಬಾಂಧವ್ಯ ಬೆಸೆದಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹಿತಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಈಗ ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ರಶ್ಮಿ ಎಂಬ ಹೊಸ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಳು. ಸಾಗರಪುರಂನಲ್ಲಿ, ಭೈರವ ದುರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಸ ಕಥೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಲಾವಣ್ಯಳ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕ ಕಥೆ, ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂಬ ಹೊಸ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ. ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಸಾಗರಪುರಂನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೇಂದ್ರವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಲಾವಣ್ಯಳ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ಸಹ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರಲು ಆಶಿಸಿದರು, ಅದು ಪ್ರೇಮಿಯೋ, ಗೆಳೆಯನೋ ಅಥವಾ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧಿಯೋ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಈ ಕಥೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಾಗಿದ್ರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಕಾಮೆಂಟ್ ಬರೆಯಿರಿ ❤️ ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ಉಸಿರು.
