Quotes by Mansi Desai Shastri in Bitesapp read free

Mansi Desai Shastri

Mansi Desai Shastri

@desaimansi547624
(4.9k)

Mansi Desai Shastri posted an update Gujarati Whatsapp-Status
22 hours ago

વાર્તા ૭: ડ્રાફ્ટ (Draft)
​એના વોટ્સએપમાં એક મેસેજ છેલ્લા ચાર મહિનાથી 'ડ્રાફ્ટ'માં પડ્યો હતો.
​"આજે તારી બહુ યાદ આવે છે, શું આપણે ફરી એકવાર વાત કરી શકીએ?"
​આ શબ્દો ટાઈપ કરતી વખતે આંગળીઓ ધ્રૂજતી હતી, પણ 'સેન્ડ' (Send) બટન સુધી પહોંચતા પહોંચતા મન હારી જતું. ડ્રાફ્ટ એટલે હૃદય અને હિંમત વચ્ચેનું યુદ્ધ. જે વાત આપણે દુનિયાને નથી કહી શકતા અને જે વાત આપણે એ વ્યક્તિને કહેવા માંગીએ છીએ જેને હવે આપણામાં રસ નથી, એ બધું જ 'ડ્રાફ્ટ'માં કેદ થઈ જાય છે.
​જૂના ડ્રાફ્ટ્સ તપાસો ત્યારે ખબર પડે કે જિંદગીમાં આપણે કેટલું બધું કહેવાનું બાકી રાખ્યું છે. ક્યારેક ગુસ્સો, ક્યારેક માફી અને ક્યારેક બેહદ પ્રેમ—બધું જ એક નાનકડા ખાનામાં ધૂળ ખાતું હોય છે. આપણી ગેલેરી ફોટાઓથી ભરેલી હોય છે, પણ આપણું અસલી વ્યક્તિત્વ તો એ ડ્રાફ્ટ્સમાં છુપાયેલું હોય છે જે આપણે ક્યારેય 'પબ્લિક' નથી કરતા.
​ક્યારેક એ ડ્રાફ્ટ ડિલીટ કરી દેવા સારા, કારણ કે જે વાત સમયસર ન કહેવાય એ પછી માત્ર એક 'બોજ' બની જાય છે. રિયાએ આજે એ ચાર મહિના જૂનો મેસેજ સિલેક્ટ કર્યો અને એક ઝાટકે 'ડિલીટ' કરી દીધો.
​જિંદગીમાં ક્યારેક 'સેન્ડ' કરવા કરતાં 'ડિલીટ' કરવામાં વધુ શાંતિ મળે છે. જે વાત ડ્રાફ્ટમાંથી બહાર ન આવી શકી, એ કદાચ ક્યારેય કહેવા માટે બની જ નહોતી.

Read More
Mansi Desai Shastri posted an update Gujarati Whatsapp-Status
22 hours ago

વાર્તા ૬: બાય (Bye)
​તેણે ગાડીનો દરવાજો ખોલતા પહેલાં માત્ર એક જ શબ્દ કહ્યો, "બાય."
​આકાશને એ 'બાય' બહુ વસમું લાગ્યું. 'બાય' તો આપણે એને પણ કહીએ છીએ જે સાંજે ફરી મળવાનું હોય, અને એને પણ કહીએ છીએ જે કદાચ હવે જિંદગીમાં ક્યારેય નહીં મળે. પણ આ 'બાય' માં એક ઠંડક હતી, એક એવું પૂર્ણવિરામ હતું જેણે આગળના બધા જ સંવાદો પર કાળી શાહી ફેરવી દીધી હતી.
​આધુનિક સંબંધોમાં 'બાય' હવે માત્ર વિદાયનો શબ્દ નથી રહ્યો, પણ એક હથિયાર બની ગયો છે. જ્યારે સામેની વ્યક્તિ પાસે દલીલો ખૂટી જાય અથવા લાગણી ઓસરી જાય, ત્યારે એ 'બાય' કહીને સંવાદનો દરવાજો જોરથી પછાડી દે છે. એ એક શબ્દ પાછળ કેટલાય 'પ્લીઝ રોકાઈ જા' અને કેટલાય 'કેમ આમ કરે છે?' જેવા સવાલો ગુંગળાઈને મરી જાય છે.
​ગાડી જતી રહી. રસ્તા પર માત્ર ધૂળ અને પેલો અધૂરો શબ્દ હવામાં તરતો રહ્યો. આકાશને સમજાયું કે સૌથી વધુ પીડા એ 'બાય' નથી આપતું જે બોલાઈ ગયું છે, પણ એ 'બાય' આપે છે જે સાંભળ્યા પછી આપણે 'ઉભા રહો' કહેવાની હિંમત હારી જઈએ છીએ.
​ક્યારેક 'બાય' નો અર્થ 'આવજો' નથી હોતો, પણ 'હવે ક્યારેય ન આવતા' એવો હોય છે. અને એ સ્વીકારી લેવામાં જ સમજદારી છે.

Read More
Mansi Desai Shastri posted an update Gujarati Whatsapp-Status
22 hours ago

વાર્તા ૫: સ્ક્રીનશોટ
​એણે ફોનની ગેલેરી ખોલી. હજારો ફોટાઓની ભીડમાં એક છુપાયેલું ફોલ્ડર હતું—'Screenshots'.
​એમાં કોઈ સુંદર પહાડો કે ચહેરાના ફોટા નહોતા, પણ જૂની ચેટના ટુકડાઓ હતા. એ રાતોના સંવાદો, જે અત્યારે હકીકતમાં ક્યાંય અસ્તિત્વ ધરાવતા નહોતા. એક સ્ક્રીનશોટમાં લખ્યું હતું, "તું ચિંતા ન કર, હું તારી સાથે જ છું." નિશા એ વાક્યને તાકી રહી. જે વ્યક્તિ આજે 'અજાણી' બનીને રસ્તેથી પસાર થઈ જાય છે, એના વચનો આજેય ગેલેરીમાં કેદ હતા. આપણે ફોટા તો ડિલીટ કરી નાખીએ છીએ, પણ આ સ્ક્રીનશોટ એ પથ્થર પરની લકીર જેવા હોય છે જે આપણને આપણી જ ભીની ક્ષણોની યાદ અપાવતા રહે છે.
​સ્ક્રીનશોટ એટલે શું? એક એવો પુરાવો જે આપણે આપણી જ જાતને આપતા હોઈએ છીએ કે, "જો, એક સમય એવો પણ હતો જ્યારે હું કોઈ માટે સર્વસ્વ હતી." એ આપણી જૂની ખુશીઓના દસ્તાવેજ છે જે વર્તમાનમાં માત્ર કડવાશ જ આપે છે.
​તેણે એક ઊંડો શ્વાસ લીધો અને 'Delete' બટન પર આંગળી મૂકી. તેને સમજાયું કે જે સંબંધોનો 'રિફ્રેશ રેટ' શૂન્ય થઈ ગયો હોય, એના સ્ક્રીનશોટ સાચવીને આપણે હકીકતમાં આપણી જિંદગીની સ્પેસ રોકી રહ્યા છીએ. ક્યારેક નવી યાદોને જગ્યા આપવા માટે જૂના પુરાવાઓ ભૂંસવા બહુ જરૂરી હોય છે.

Read More
Mansi Desai Shastri posted an update Gujarati Whatsapp-Status
22 hours ago

વાર્તા ૪: બ્લુ ટિક
​તેણે પૂછ્યું હતું, "શું આપણે બધું ભૂલીને ફરી એકવાર શરૂ કરી શકીએ?"
​સામેથી કોઈ જવાબ ન આવ્યો, પણ મેસેજ પર બે વાદળી લીટીઓ—'બ્લુ ટિક'—ચમકી ગઈ. એ વાદળી લીટીઓ કોઈ ધારદાર હથિયાર જેવી લાગતી હતી. મેસેજ વંચાઈ ગયો હતો, પણ સ્વીકારાયો નહોતો. સાહિલ પાછલા બે કલાકથી એ સ્ક્રીનને તાકી રહ્યો હતો, જાણે પેલી વાદળી લીટીઓ હમણાં કંઈક બોલશે.
​પહેલાના સમયમાં લોકો પત્રોના જવાબ ન આપીને મૌન જાળવતા, આજે લોકો મેસેજ વાંચીને 'સીન' (Seen) છોડી દે છે. આ આધુનિક મૌન છે, જે કોઈપણ ચીસ કરતાં વધુ જોરથી વાગે છે. બ્લુ ટિકનો અર્થ હવે માત્ર 'મેસેજ વંચાઈ ગયો' એવો નથી રહ્યો, પણ એનો અર્થ છે કે—"તમારી લાગણી મારી સામે આવી તો ખરી, પણ મને એમાં કોઈ રસ નથી."
​મોડી રાત્રે સાહિલને સમજાયું કે જે સંબંધમાં શબ્દોની કિંમત ઘટી જાય, ત્યાં વાદળી લીટીઓનો અર્થ શોધવો નકામો છે. મૌન જ્યારે ડિજિટલ બને ને, ત્યારે એ અવાજ કરતાં પણ વધુ વસમું લાગે છે. જે વ્યક્તિ આપણને 'Reply' આપવા જેટલો સમય પણ ફાળવી શકતી નથી, તેની પાસે જિંદગી માંગવી એ આપણી જ જાતનું અપમાન છે.
​તેણે ચેટ ક્લિયર કરી અને ફોન ઊંધો મૂકી દીધો. ક્યારેક 'બ્લુ ટિક' એ મેસેજ વંચાયાની સાબિતી નથી હોતી, પણ એક એવો પૂર્ણવિરામ હોય છે જે આપણને આગળ વધવાનો સંકેત આપે છે.


લેખિકા
માનસી દેસાઈ શાસ્ત્રી
અનકહી કોફી

Read More
Mansi Desai Shastri posted an update Gujarati Whatsapp-Status
22 hours ago

વાર્તા ૩: અનબ્લોક
​આંગળી 'Unblock' બટન પર આવીને થંભી ગઈ હતી.
​બે વર્ષ સુધી એ નામ 'બ્લેક-લિસ્ટ' ના અંધારા ખૂણામાં કેદ હતું. આજે અચાનક એ જૂના જખમ પરથી પાટો ઉખેળવાની ઈચ્છા થઈ. જેવું બટન દબાયું, કે તરત જ તેનો હસતો ચહેરો ડિસ્પ્લે પિક્ચર (DP) માં ચમકી ઉઠ્યો. તે હજુય એવો જ હતો—નિર્મળ અને શાંત, બસ હવે એ ફોટામાં તેની સાથે કોઈ બીજું હતું.
​મન સવાલ પૂછતું હતું, "શું કામ અનબ્લોક કર્યું?" શું એ જાણવા કે એ તારા વગર કેટલો ખુશ છે? કે પછી એ સાબિત કરવા કે હવે તને એના હોવા કે ન હોવાથી કોઈ ફેર નથી પડતો?
​અનબ્લોક કર્યા પછી જ અહેસાસ થયો કે, બ્લોક લિસ્ટમાં તો વ્યક્તિ સુરક્ષિત હતી. ત્યાં એની યાદો પર આપણો હક હતો, આપણે ધારીએ ત્યારે એને યાદ કરી શકતા. પણ અનબ્લોક થતા જ એ હકીકત પછડાઈ કે હવે એ વ્યક્તિ માત્ર આપણી પહોંચની બહાર જ નથી, પણ આપણી દુનિયાની બહાર છે.
​ડિજિટલ દુનિયામાં કોઈને અનબ્લોક કરવું સહેલું છે, પણ મનના કોઈ ખૂણે જામી ગયેલા એના અસ્તિત્વને મુક્ત કરવું બહુ અઘરું છે. પાંચ મિનિટ એ ફોટાને તાક્યા પછી, નિધિએ ફરીથી એ જ નામ 'Block' કરી દીધું. આ વખતે ગુસ્સામાં નહીં, પણ ગંભીરતાથી.
​ક્યારેક કોઈને હંમેશા માટે ભૂલી જવા માટે, એક વાર અનબ્લોક કરીને એની જિંદગીમાં આપણી 'ગેરહાજરી' જોવી બહુ જરૂરી હોય છે.


અનકહી કોફી
લેખિકા
માનસી દેસાઈ શાસ્ત્રી

Read More
Mansi Desai Shastri posted an update Gujarati Whatsapp-Status
22 hours ago

વાર્તા ૨: અધૂરો કપ
​કાફેના ખૂણાના ટેબલ પર કોફીના બે કપ હતા. એક ખાલી હતો અને બીજો અડધો ભરેલો.
​ખાલી કપ આકાશનો હતો. એણે બધું જ કહી દીધું હતું—તર્ક, કારણો અને છેવટે 'છૂટા પડવાનો' નિર્ણય. એણે પોતાની વાત પૂરી કરી, બિલ ચૂકવ્યું અને ઊભો થઈ ગયો. એની કોફી પણ પૂરી થઈ ગઈ હતી અને એની દલીલો પણ.
​રિયાનો કપ હજુ અડધો ભરેલો હતો. એ સ્તબ્ધ થઈને કોફીની સપાટી પર તરતા ફીણને જોઈ રહી હતી. ફીણ ધીમે ધીમે ઓગળી રહ્યું હતું, બિલકુલ એના વિશ્વાસની જેમ. એની પાસે કહેવા માટે શબ્દોનો દરિયો હતો, પણ સાંભળવા વાળો કિનારો જ જતો રહ્યો હતો.
​લોકો કહે છે કે મુલાકાતો અધૂરી રહી જાય છે, પણ હકીકતમાં તો વાતો જ અધૂરી રહેતી હોય છે. કોફીનો પ્યાલો ખાલી કરવો સહેલો છે, પણ ભરેલા હૃદયને ખાલી કરવું અઘરું છે. રિયાએ ચમચીથી કોફી હલાવી. કોફી હવે ઠરી ગઈ હતી. સંબંધોમાં જ્યારે ગરમાવો જતો રહે, ત્યારે મોંઘી કોફી પણ કડવી ઝેર જેવી લાગે છે.
​એણે એ અધૂરો કપ ટેબલ પર જ છોડી દીધો. જિંદગીમાં ક્યારેક બધું પૂરું કરવા માટે કપ ખાલી કરવો જરૂરી નથી હોતો; ક્યારેક કોઈ વાર્તાને 'અધૂરી' છોડી દેવામાં જ એની ગરિમા સચવાતી હોય છે.
લેખિકા
માનસી દેસાઈ શાસ્ત્રી
( અનેરી )
અનકહી કોફી

Read More
Mansi Desai Shastri posted an update Gujarati Whatsapp-Status
22 hours ago

વાર્તા ૧: ટાઈપિંગ...
​રાતના બે વાગ્યા હતા. આખું શહેર સૂઈ ગયું હતું, પણ નીરવના ફોનની સ્ક્રીન પર એક નામ સતત ચમકતું હતું— 'ચાર્મી'.
​ચેટ વિન્ડોમાં ઉપર લખાઈને આવતું હતું: Typing...
​નીરવ શ્વાસ રોકીને જોઈ રહ્યો. એ 'ટાઈપિંગ' શબ્દમાં કેટલીય અપેક્ષાઓ, કેટલીય માફીઓ અને કેટલાય અધૂરા સવાલો છુપાયેલા હતા. તેને થયું કે હમણાં લાંબો મેસેજ આવશે, કદાચ બે વર્ષનો હિસાબ આજે આ એક મેસેજમાં પૂરો થઈ જશે.
​પાંચ મિનિટ થઈ... દસ મિનિટ થઈ. પેલું 'Typing...' દેખાતું અને વળી પાછું અદૃશ્ય થઈ જતું. સાચું કહીએ તો, સામે છેડે ચાર્મી મેસેજ ટાઈપ નહોતી કરતી, પણ પોતાની હિંમત એકઠી કરી રહી હતી.
​અચાનક, 'Typing...' દેખાતું બંધ થઈ ગયું. નીરવને થયું કે હમણાં નોટિફિકેશન આવશે. પણ ના, તેને બદલે ઉપર 'Online' દેખાવું પણ બંધ થઈ ગયું. એણે માત્ર 'Last Seen' જોયું—જે હમણાંનું જ હતું.
​આધુનિક પ્રેમની આ સૌથી મોટી કરુણતા છે; જ્યાં સૌથી વધુ કહેવું હોય છે, ત્યાં જ આંગળીઓ 'બેકસ્પેસ' પર આવીને અટકી જાય છે. દિલમાં હજારો પાનાઓ ટાઈપ થાય છે, પણ જિંદગીની સ્ક્રીન પર માત્ર 'મૌન' જ સેન્ડ થાય છે.
લેખિકા
માનસી દેસાઈ શાસ્ત્રી
"અનકહી કોફી " ભાગ 1 🙏

Read More
Mansi Desai Shastri posted an update Gujarati Whatsapp-Status
22 hours ago

વાર્તા ૩૫: ૧૦ હેડફોન (The Loop)
​તેણે ધીમેથી પોતાના હેડફોન કાન પર ચઢાવ્યા અને બહારના ઘોંઘાટને જાણે એક જ સેકન્ડમાં સ્વીચ ઓફ કરી દીધો. બસ ટર્મિનલની ભીડ, રિક્ષાના હોર્ન અને લોકોની નકામી વાતો—બધું જ એકાએક શાંત થઈ ગયું. હવે તેની પાસે પોતાની એક ખાનગી દુનિયા હતી, જેમાં માત્ર તે અને તેનું ગમતું સંગીત હતું.
​પ્લેલિસ્ટમાં સેંકડો ગીતો હોવા છતાં, તેની આંગળીએ એ એક જ ગીત પસંદ કર્યું. એ ગીત જે તેના હૃદયના કોઈ ખૂણે ધરબાયેલી યાદને ફરી જીવતી કરતું હતું. તેણે 'રીપીટ' બટન દબાવ્યું. ગીત લૂપ પર શરૂ થયું.
​આખી દુનિયાથી કપાઈ જવું કેટલું સહેલું છે ને? બસ, બે ઈયરબડ્સ કાનમાં નાખો અને તમે તમારા ભૂતકાળમાં, તમારા સપનામાં કે તમારી કોઈ અધૂરી ઈચ્છામાં ખોવાઈ શકો છો. લૂપ પર વાગતું એ ગીત એના માટે માત્ર સંગીત નહોતું, પણ એક સુરક્ષિત કવચ હતું. એ ગીતની દરેક લાઇન તેને કોઈના અવાજની, કોઈના સાથની કે કોઈ જૂની સાંજની યાદ અપાવતી હતી.
​જ્યારે આપણે એક જ ગીત વારંવાર સાંભળીએ છીએ, ત્યારે એનો અર્થ એ છે કે આપણે એ ગીતની લાગણીમાંથી બહાર નીકળવા નથી માંગતા. આપણે એ હૂંફને પકડી રાખવા માંગીએ છીએ. હેડફોન પહેરીને ભીડમાં ચાલતી એ વ્યક્તિ ભલે એકલી દેખાતી હોય, પણ એની અંદર યાદોનું એક આખું સરઘસ ચાલતું હોય છે.
​આધુનિક યુગમાં હેડફોન એ 'ડિસ્ટર્બ ન કરો' (Do Not Disturb) નું જીવતું જાગતું બોર્ડ છે. એ આપણને પરવાનગી આપે છે કે આપણે આપણી પોતાની મરજીથી, આપણી પોતાની લયમાં જીવી શકીએ. ભલે દુનિયા ગમે તેટલી ઝડપથી દોડતી હોય, પણ એ ગીતના લૂપમાં સમય જાણે થંભી જાય છે.
​ક્યારેક આખી દુનિયાનો અવાજ સાંભળવા કરતાં, હેડફોન લગાવીને પોતાના મનનો અવાજ સાંભળવો વધુ જરૂરી હોય છે.
​અનકહી કોફી

Read More
Post by Mansi Desai Shastri on 09-Mar-2026 05:17pm

    Download Our App :

Copyright © 2026,  Matrubharti Technologies Pvt. Ltd.   All Rights Reserved.

Copyright © 2026,  Matrubharti Technologies Pvt. Ltd.   All Rights Reserved.