ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಶವಾಗಾರವು ನಿಶ್ಯಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ಯೂಬ್ಲೈಟ್ಗಳ ಮಬ್ಬು ಬೆಳಕು ಸತ್ತವರ ಮೌನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ಇದು ಹೊಸತೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನೊಬ್ಬ ಅರೆವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಾವಿಗೂ ಅವನು ಅಂಜುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನ ಸಾವೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದೈಹಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಷ್ಟೇ.
ಆ ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ದೇಹ ಬಂದಿತ್ತು. ಮಧು ಎಂಬ ಯುವತಿಯ ದೇಹ. ಮಧು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗ ಕೈಕೊಟ್ಟಿದ್ದು. ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ಫ್ರೀಜರ್ನಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವಾಗ ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅಸಹ್ಯಕರ ದುರ್ವಾಸನೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದೆಂತಹ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ? ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗ್ ಆಯಿತು. ಸ್ನೇಹಿತ ಹರೀಶ್ನ ಕರೆ. ಅಂಬಿ, ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಬರ್ತ್ಡೇ ಪಾರ್ಟಿ ಇದೆ. ಬಾ, ಎಂದ. ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ಮಧುಳ ದೇಹವನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಕಾಪಾಡುವುದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಾರ್ಟಿ ಮುಗಿಸಿ ವಾಪಸ್ ಬರುವಾಗ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಎರಡು ಗಂಟೆ. ಅಂಬರೀಶ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಖಾಲಿ ಕಾರಿಡಾರ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೂರದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ನಗುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಅಳುವ ಶಬ್ದವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಅಸಹಜವಾದ ನಗುವಾಗಿತ್ತು. ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ಮೈ ಜುಂ ಎಂದಿತು. ಆ ನಗು ಶವಾಗಾರದ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಹೃದಯ ವೇಗವಾಗಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಯಾರಾದರೂ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಶವಾಗಾರದ ಬಾಗಿಲು ತಳ್ಳಿದ. ಒಳಗೆ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ನಗು ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಶವಗಳ ಫ್ರೀಜರ್ ರೂಮ್ನಿಂದ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂಬರೀಶ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ. ಅಲ್ಲಿದ್ದ 20 ಫ್ರೀಜರ್ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳ ಪೈಕಿ ಮಧುಳ ದೇಹವಿದ್ದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಆ ನಗು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಸಂಭವ ಒಂದು ಶವ ಹೇಗೆ ನಗಲು ಸಾಧ್ಯ? ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ತಲೆ ಸುತ್ತಿದಂತಾಯಿತು. ಅವನು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದ. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಮಧುಳ ಶವ ಕದಲದೆ ಮಲಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುವಿನ ಗುರುತು ಇತ್ತು. ಆ ನಗು ಕ್ರೂರವಾಗಿತ್ತು. ಅಂಬರೀಶ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದ. ಅವನಿಗೆ ತಾನು ಕುಡಿದಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಭ್ರಮೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅನಿಸಿತು. ಅವನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿದ. ಆದರೆ ಮರಳಿ ಹೊರಬರುವಾಗ ಮತ್ತದೇ ನಗು ಕೇಳಿಸಿತು. ಈ ಬಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು ಹಾ.. ಹಾ ಹಾ ಹಾ.
ಅಂಬರೀಶ್ ಓಡಿ ರೂಮ್ನಿಂದ ಹೊರಬಂದ. ನೇರವಾಗಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ರಾಘವ್ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದ. ಡಾಕ್ಟರ್ ರಾಘವ್ ಹಾರರ್ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಂಬುವವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂಬರೀಶ್, ಇದು ನಿನ್ನ ಭ್ರಮೆ. ಹೋಗಿ ಮನೆಗೆ ಮಲಗು. ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನೋಡೋಣ, ಎಂದರು. ಆದರೆ ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಮಧುಳ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಆ ಕ್ರೂರ ನಗು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ರಾಘವ್ ಬಂದರು. ಅಂಬರೀಶ್ ಜೊತೆ ಶವಾಗಾರದೊಳಗೆ ಹೋದರು. ಡಾಕ್ಟರ್ ಫ್ರೀಜರ್ ತೆರೆದರು. ಮಧುಳ ಶವ ಶಾಂತವಾಗಿ ಮಲಗಿತ್ತು, ನಗುವಿನ ಗುರುತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ತಾನು ಹುಚ್ಚನಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ ಎಂದು ಅನಿಸಿತು. ಅದೇ ದಿನ ಸಂಜೆ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದರು. ಮಧುಳ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಹೊಸ ಸಂಗತಿಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿವೆ. ಅವಳ ಬಾಯ್ಫ್ರೆಂಡ್ ಜಯಂತ್, ಅವಳ ಹಣ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಜಯಂತ್ ಕೂಡ ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಎನಿಸಿತು. ಜಯಂತ್ ಸತ್ತಿದ್ದು ಯಾವಾಗ? ಮಧುಳ ಶವ ಬಂದ ರಾತ್ರಿ ತಾನೇ? ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ಆ ನಗುವಿನ ಅರ್ಥ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಬಂತು. ಅಂಬರೀಶ್ ಶವಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದ. ಅವನು ಮೊಬೈಲ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಜಯಂತ್ ದೇಹವಿದ್ದ ಫ್ರೀಜರ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಫ್ರೀಜರ್ ಒಳಗೆ ಸರಿಸಿದ. ಜಯಂತ್ನ ದೇಹ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಭಯ ಮನೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅಂಬರೀಶ್ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಧುಳ ದೇಹವಿದ್ದ ಫ್ರೀಜರ್ನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಆ ನಗು ಕೇಳಿಸಿತು. ಈ ಬಾರಿ ನಗು ಜೋರಾಗಿತ್ತು, ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ನಗುವಾಗಿತ್ತು. ಹಾ ಹಾ ಹಾ ಹಾ.
ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಮಧು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಅವಳ ಪ್ರಿಯಕರ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಸಾವಿಗೆ ತಳ್ಳಿದ್ದಾನೆ. ತನ್ನ ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಮಧುಳ ಆತ್ಮ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮರಳಿ ಬಂದಿದೆ. ಜಯಂತ್ ಸಾವಿನ ಹಿಂದೆ ಇವಳ ಆತ್ಮವೇ ಇತ್ತು. ಆ ನಗು, ಅವಳು ಜಯಂತ್ಗೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದ ವಿಜಯದ ನಗುವಾಗಿತ್ತು. ಅಂಬರೀಶ್ ಆ ನಗುವನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ತಕ್ಷಣ ಆ ನಗು ನಿಂತುಹೋಯಿತು. ಶವಾಗಾರದ ಒಳಗಿದ್ದ ದೀಪಗಳು ಮಿಣುಕಿದವು. ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿನ ತಾಪಮಾನ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಇಳಿಯಿತು. ಮಧುಳ ಫ್ರೀಜರ್ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ತೆರೆಯಿತು. ಅವಳ ದೇಹ ನೇರವಾಗಿ ನಿಂತಿತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಕ್ರೂರ ನಗು. ಅವಳು ನೇರವಾಗಿ ಅಂಬರೀಶ್ ಕಡೆಗೆ ಬಂದಳು. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಂಬಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನ ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಎಂದು ಮಧುಳ ಧ್ವನಿ ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಸುಗುಸಿತು. ಅಂಬರೀಶ್ ಭಯದಿಂದ ಬೆವತು ಹೋಗಿದ್ದರೂ, ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿದ್ದ ಆಡಿಯೋವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡ. ಆ ನಗುವಿನ ಧ್ವನಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಧುಳ ಆತ್ಮ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅಂಬರೀಶ್ರನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತ್ತು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಂಬರೀಶ್ ಆ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಮತ್ತು ಡಾಕ್ಟರ್ ರಾಘವ್ಗೆ ತೋರಿಸಿದ. ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಸಹಜ ಧ್ವನಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂಬರೀಶ್ ತಾನು ಕಂಡದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ. ನಾನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರ ಆತ್ಮಗಳು ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಎಂದಿಗೂ ನಂಬಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಧುಳ ಆತ್ಮ ಜಯಂತ್ನಿಂದ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅವಳ ಸಾವಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂದ. ಡಾಕ್ಟರ್ ರಾಘವ್ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸರು ಅಂಬರೀಶ್ನನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಜಯಂತ್ ಸಾವಿನ ಸುತ್ತ ಇದ್ದ ನಿಗೂಢತೆಯನ್ನು ಅವರು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಿಲ್ಲ.
ಅಂಬರೀಶ್ ಇಂದಿಗೂ ಶವಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅವನು ಸತ್ತವರನ್ನು ಕೇವಲ ದೇಹವೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಆ ಶವಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೌನವಿದೆ. ಆದರೆ ಅಂಬರೀಶ್ಗೆ ಗೊತ್ತು, ಆ ಮೌನದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಮಧುಳ ಗೆಲುವಿನ ನಗು ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಆ ನಗು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆತ್ಮದ ಸೇಡಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ಒಂದು ಸ್ತ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯದ ಧ್ವನಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಶವಾಗಾರದಲ್ಲಿ ನಕ್ಕಿದ್ದು ಯಾರು? ಮಧುಳ ದೇಹವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವಳ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ ಗೆದ್ದ ಅವಳ ಆತ್ಮ. ಆ ನಗು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಿ ಅಷ್ಟೇ.
ಈ ಕಥೆ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ?
