ઘરઘાણી
લેખિકા
Mansi Desai
Desai Mansi
Shastri
અમદાવાદના એક પ્રતિષ્ઠિત વિસ્તારમાં આવેલો ‘શાંતિ સદન’ બંગલો દેખાવમાં જેટલો ભવ્ય હતો, તેની અંદરની દીવાલો એટલી જ રહસ્યમય અને ગૂંગળામણભરી હતી. આ ઘરના માલિક હસમુખભાઈ રાયચંદ નિવૃત્ત જીવન જીવતા હતા, પણ ઘરનું અસલી રિમોટ કંટ્રોલ તેમની દીકરી નંદિનીના હાથમાં હતું.
નંદિની—નામ પ્રમાણે આનંદ આપનારી નહીં, પણ અહંકારનો પર્યાય. તેના લગ્ન ત્રણ વર્ષ પહેલાં એક સારા ઘરે થયા હતા, પણ સાસરીમાં તેની જીભ અને જીદ સામે કોઈ ટકી શક્યું નહીં. પરિણામે, તે અડધાથી વધુ સમય પિયરમાં જ રહેતી. તેને લાગતું કે આ ઘર પર તેનો જન્મસિદ્ધ અધિકાર છે. તેનો ભાઈ આકાશ, જે સોફ્ટવેર એન્જિનિયર હતો, તે નંદિનીને ખૂબ પ્રેમ કરતો. આ પ્રેમ જ નંદિની માટે હથિયાર બની ગયો હતો.
જ્યારે આકાશના લગ્ન કાવ્યા સાથે થયા, ત્યારે નંદિનીને આનંદ થવાને બદલે એક અસલામતી અનુભવાઈ. તેને લાગ્યું કે હવે આ ઘરમાં કોઈ બીજી સ્ત્રી હુકમ ચલાવશે? શું આકાશ હવે તેની બહેન કરતાં પત્નીનું વધારે સાંભળશે? આ ડર જ કાવ્યાના જીવનના નરકની શરૂઆત હતી.
૨. ભાભીનો પ્રવેશ અને નણંદની નજર
કાવ્યા જ્યારે લગ્ન કરીને આ ઘરમાં આવી, ત્યારે તે સપના લઈને આવી હતી કે તે આ પરિવારને એક સૂત્રમાં બાંધશે. પણ તેને ક્યાં ખબર હતી કે અહીં તો પહેલેથી જ એક 'ઘરઘાણી' બેઠી છે જે તેને પીસી નાખવા તૈયાર છે.
લગ્નના બીજા જ દિવસે, રસોડામાં કાવ્યા જ્યારે પહેલીવાર રસોઈ કરવા ગઈ, ત્યારે નંદિની ત્યાં પહોંચી ગઈ.
"જો કાવ્યા, આ ઘરના રિત-રિવાજ અલગ છે. મારા ભાઈને મસાલેદાર ખાવાની આદત છે, તારા પિયર જેવું મોળું ખાવાનું અહીં નહીં ચાલે. અને હા, રસોડામાં ડબાઓ ક્યાં રાખવા એ મેં નક્કી કરેલું છે, એમાં ફેરફાર કરવાની હિંમત ના કરતી."
કાવ્યા બિચારી હસીને બોલી, "ચોક્કસ નંદિનીબા, તમે કહેશો એમ જ થશે."
પણ નંદિનીને તો નમ્રતામાં પણ ખામી દેખાતી. તેને લાગ્યું કે કાવ્યા તેને 'ચમચાગીરી' કરીને છેતરી રહી છે.
૩. ભાઈના કાન ભંભેરવાની કળા
નંદિનીની સૌથી મોટી તાકાત હતી આકાશનો તેના પરનો અંધ વિશ્વાસ. આકાશને લાગતું કે તેની બહેન ક્યારેય ખોટું ન બોલે.
એક સાંજની વાત છે. આકાશ ઓફિસથી ઘરે આવ્યો. તે ખૂબ થાકેલો હતો. કાવ્યા તેના માટે પાણી લઈને આવી અને તેની પાસે બેસીને દિવસભરની વાતો કરવા લાગી. આ દ્રશ્ય હોલમાંથી નંદિનીએ જોયું. તેને ઈર્ષ્યા થઈ. તે તરત જ રૂમમાં ધસી ગઈ.
"ભાઈ! તું આવ્યો? તને ખબર છે, આજે મમ્મીને પગમાં બહુ દુખતું હતું. મેં આખો દિવસ સેવા કરી. પણ તારી વહુ તો બસ રૂમમાં એસી ચાલુ કરીને સૂતી હતી. મેં બે વાર બોલાવી તો કહે કે મારે માથું દુખે છે." નંદિનીએ જૂઠું બોલતા જરાય આંચકો ન અનુભવ્યો.
કાવ્યા આ સાંભળીને હેબતાઈ ગઈ. "નંદિનીબા, તમે શું બોલો છો? હું તો મમ્મી પાસે બેઠી હતી અને પછી રસોઈ કરવા ગઈ હતી."
નંદિનીએ રાડ પાડી, "હવે તું મને ખોટી પાડીશ? ભાઈ, જોયું? હજુ તો બે મહિના થયા નથી ને આ મને જવાબ આપતી થઈ ગઈ. કાલે ઉઠીને આ તને પણ ઘરની બહાર કાઢશે."
આકાશ થાકેલો હતો અને તેને ઘરમાં શાંતિ જોઈતી હતી. તેણે કાવ્યા પર ગુસ્સે થતા કહ્યું, "કાવ્યા, નંદિની મોટી છે, એની સામે દલીલ ન કર. અને મમ્મીનું ધ્યાન રાખવામાં તને શું વાંધો છે?"
કાવ્યાની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. સત્ય તેની પાસે હતું, પણ સાંભળનાર કોઈ નહોતું. નંદિનીના ચહેરા પર એક વિજયી સ્મિત હતું.
૪. આર્થિક બાબતોમાં દખલગીરી
નંદિનીનો ઘમંડ માત્ર વાતો પૂરતો મર્યાદિત નહોતો. તેને આકાશના પૈસા પર પણ પોતાનો હક જણાતો. આકાશ દર મહિને કાવ્યાને ઘરખર્ચ માટે જે રકમ આપતો, તેનો હિસાબ નંદિની માંગતી.
"કાવ્યા, આ તેં નવા કપડાં લીધા? ભાઈ આટલી મહેનત કરે છે અને તું આટલો ખર્ચ કરે છે? જરા વિચારીને ચાલ." નંદિની પોતે દર અઠવાડિયે મોંઘી શોપિંગ કરતી, પણ કાવ્યા માટે એક કુર્તી પણ તેને બગાડ લાગતી.
હદ તો ત્યારે થઈ જ્યારે આકાશે કાવ્યાના જન્મદિવસ પર તેને એક સોનાની ચેઈન ભેટ આપી. નંદિનીએ આ જોયું અને ઘરમાં મોટું મહાભારત રચ્યું.
"ભાઈ, તેં મારા માટે ક્યારેય આવું કંઈ લીધું? તને હવે તારી બહેન કરતા પત્ની વહાલી થઈ ગઈ? મમ્મી, જોયું આકાશ બદલાઈ ગયો છે."
પરિણામ એ આવ્યું કે આકાશે નંદિનીને શાંત પાડવા માટે તેને કાવ્યાની ભેટ કરતા પણ મોંઘો સેટ અપાવવો પડ્યો. કાવ્યા સમજી ગઈ હતી કે આ ઘરમાં તેની ખુશીની કોઈ કિંમત નથી, બસ નંદિનીનો અહંકાર સંતોષાવો જોઈએ.
૫. ભાઈ-ભાભી વચ્ચેની દીવાલ
ધીમે ધીમે નંદિનીએ આકાશ અને કાવ્યા વચ્ચે એવી દીવાલ ચણી દીધી કે બંને એક જ રૂમમાં હોવા છતાં અજાણ્યા બની ગયા. નંદિની રાત્રે મોડે સુધી આકાશના રૂમમાં બેસી રહેતી, જૂની વાતો કરતી અથવા કાવ્યાની ખોટી ફરિયાદો કરતી. કાવ્યાને લાગતું કે તે પોતાના જ ઘરમાં એક મહેમાન છે.
જ્યારે પણ કાવ્યા અને આકાશ ક્યાંક બહાર જવાનું વિચારે, નંદિની કોઈને કોઈ બહાનું કાઢીને તેમની સાથે જવા તૈયાર થઈ જતી અથવા આકાશને રોકી લેતી.
"ભાઈ, આજે મારે સાસરે નથી જવું, મારું મન નથી લાગતું. તું ઘરે રહે ને, આપણે કેરમ રમીશું." આકાશ બહેનની જીદ આગળ નમી જતો અને કાવ્યાના અરમાનો કચડાઈ જતા.
નંદિનીનો આ 'નકચડો' સ્વભાવ હવે એક ભયાનક વળાંક લેવા જઈ રહ્યો હતો. તેને એ વાત સહન નહોતી થતી કે કાવ્યા આ ઘરમાં મૂળિયાં નાખે. તે ઈચ્છતી હતી કે કાવ્યા કંટાળીને ઘર છોડીને ચાલી જાય અથવા આકાશ તેને છૂટાછેડા આપી દે.
૬. સામાજિક પ્રતિષ્ઠાનો દેખાડો
નંદિની બહારના લોકો પાસે એવી છાપ પાડતી કે તે કેટલી આદર્શ નણંદ છે. જ્યારે મહેમાનો આવે ત્યારે તે કાવ્યા પાસે કામ કરાવતી અને પોતે સોફા પર બેસીને વાતો કરતી, "અરે, અમારી કાવ્યા તો બહુ ડાહી છે, હું તો એને મારી નાની બહેન જેવી રાખું છું."
પણ મહેમાનો જાય એટલે અસલી ચહેરો સામે આવતો. "કાવ્યા, ચામાં ખાંડ ઓછી હતી. તને કઈ ભાન પડે છે કે નહીં? રાયચંદ પરિવારની આબરૂના ધજાગરા ઉડાડવા છે તારે?"
૭. વાસ્તવિકતાનો કડવો અર્ક
સમાજમાં આવી ઘણી 'નંદિનીઓ' છે જે પોતાના ભાઈના સંસારને આગ ચાંપવામાં ગર્વ અનુભવે છે. તેમને લાગે છે કે ભાઈ પર માત્ર બહેનનો જ હક છે. તેઓ એ ભૂલી જાય છે કે પત્ની એ અર્ધાંગિની છે, નોકરાણી નહીં.
ભાગ-૧ ના અંતે, કાવ્યા એકલી પડી ગઈ છે. સાસુ-સસરા મૌન છે કારણ કે તેમને દીકરી વહાલી છે. આકાશ આંધળો છે કારણ કે તેને બહેન પર ભરોસો છે. અને નંદિની? તે પોતાની સત્તાના નશામાં ચૂર છે. પણ તેને ખબર નથી કે જે ઝેર તે બીજા માટે ઘોળી રહી છે, એની અસર એક દિવસ તેના પર પણ થશે.
નંદિનીની રમત હવે બીજા લેવલ પર પહોંચી હતી. તેને હવે માત્ર રસોડા કે પૈસામાં રસ નહોતો, તેને આકાશના મનમાંથી કાવ્યાનું અસ્તિત્વ ભૂંસી નાખવું હતું. તેના મનમાં એક જ વાત ઘર કરી ગઈ હતી: "આ ઘરમાં કાં તો હું રહીશ, કાં આ કાવ્યા."
૧. અંગત જીવનમાં આતંક
આકાશ અને કાવ્યાના લગ્નને છ મહિના થયા હતા. કોઈ પણ નવપરિણીત જોડું એકાંત ઝંખતું હોય, પણ નંદિની માટે 'એકાંત' એ એક ગુનો હતો. તે દરરોજ રાત્રે આકાશ જ્યારે ઓફિસેથી આવે, ત્યારે જાણીજોઈને તેના રૂમમાં જઈને બેસી જતી.
કાવ્યા બિચારી રાત્રે આકાશ સાથે બે ઘડી શાંતિથી વાત કરવા માંગતી હોય, પણ નંદિની ત્યાં સોફા પર પગ લંબાવીને બેસી જતી અને ઓફિસની વાતો, મમ્મીની બીમારીના ખોટા બહાના કે સાસરીના રોદણાં રડતી.
એક રાત્રે હદ થઈ ગઈ. આકાશ અને કાવ્યા પોતાના રૂમનો દરવાજો બંધ કરીને સૂવાની તૈયારીમાં હતા, ત્યાં જ નંદિનીએ જોરજોરથી દરવાજો ખખડાવ્યો. આકાશે દરવાજો ખોલ્યો તો નંદિની રડતી હતી.
"ભાઈ, મને ગભરામણ થાય છે. મને લાગે છે કે મને હાર્ટમાં પેઈન થાય છે. તું પ્લીઝ મારા રૂમમાં આવીને બેસ ને, મને બીક લાગે છે."
આકાશ ગભરાઈને તેની પાછળ દોડ્યો. આખી રાત આકાશ નંદિનીના રૂમમાં બેસી રહ્યો અને કાવ્યા પોતાના રૂમમાં એકલી અંધારામાં છત સામે જોઈને રડતી રહી. સવારે જ્યારે નંદિની ઉઠી ત્યારે તેના ચહેરા પર બીમારીના કોઈ લક્ષણ નહોતા, માત્ર કાવ્યાને નીચી બતાવ્યાનો સંતોષ હતો. આ એનું રોજનું નાટક બની ગયું હતું.
૨. ચારિત્ર્ય પર આડકતરો હુમલો
નંદિની હવે માત્ર ચુગલીઓથી ધરાતી નહોતી, તેણે કાવ્યાના ચારિત્ર્ય પર કાદવ ઉછાળવાનું શરૂ કર્યું. કાવ્યાનો એક જૂનો મિત્ર તેને મળવા ઘરે આવ્યો હતો. તે બંને ડ્રોઈંગ રૂમમાં બેસીને વાત કરતા હતા ત્યારે નંદિનીએ ગુપ્ત રીતે તેમના ફોટા પાડી લીધા.
સાંજે આકાશ ઘરે આવ્યો ત્યારે નંદિનીએ તેને એકાંતમાં બોલાવ્યો.
"ભાઈ, મારે તને કંઈક કહેવું છે, પણ મને ડર લાગે છે કે તું ખોટું લગાડીશ. આજે તારી ગેરહાજરીમાં કોઈ છોકરો આવ્યો હતો. બંને રૂમમાં કલાકો સુધી વાતો કરતા હતા. મને તો આ બધું ઠીક નથી લાગતું. આપણા રાયચંદ પરિવારની આબરૂનો તો વિચાર કર!"
આકાશે ફોટા જોયા. તેમાં કંઈ જ વાંધાજનક નહોતું, પણ નંદિનીના શબ્દોમાં એટલું ઝેર હતું કે આકાશના મનમાં શંકાનો કીડો સળવળ્યો. તે રાત્રે આકાશે કાવ્યા સાથે બહુ ખરાબ રીતે ઝઘડો કર્યો. કાવ્યાએ સફાઈ આપવાની કોશિશ કરી પણ નંદિનીએ વચ્ચે કૂદીને કહ્યું, "વહુ, હવે ખોટું ન બોલો. મેં મારી આંખે જોયું છે." આ વાસ્તવિકતા છે—જ્યારે ઘરની દીકરી જ વહુ વિરુદ્ધ સાક્ષી પૂરે, ત્યારે ભાઈ પોતાની પત્ની કરતા બહેન પર વધુ વિશ્વાસ કરે છે. આ વિશ્વાસે કાવ્યાના માનસિક પતનની શરૂઆત કરી.
૩. "મારું સાસરું મારું નથી, પણ આ મારું છે"
નંદિનીના પતિ, વિક્રમ, તેને લેવા માટે ઘણીવાર આવતા. વિક્રમ બિચારો ભલો માણસ હતો, પણ નંદિની તેને ગણતરીમાં જ નહોતી લેતી. નંદિની તેને બધાની સામે અપમાનિત કરતી: "તારા ઘરે શું છે? મારે તો અહીં મારા ભાઈના રાજમાં રહેવું છે. તું જા તારે જવું હોય તો!"
સમાજમાં આવી સ્ત્રીઓ પોતાની સાસરી વસાવવાને બદલે પિયરના ભાઈના ખભે બંદૂક રાખીને જીવે છે. નંદિનીએ વિક્રમને પણ કહી દીધું હતું કે તે રાયચંદ પરિવારની 'ઘરધણી' છે અને અહીં તેની મરજી વગર પાંદડું પણ નથી હલતું. નંદિનીની જીદને કારણે તેના પોતાના સાસરી સાથેના સંબંધો પણ તૂટવા લાગ્યા હતા, પણ તેને તો આકાશના ઘર પર સત્તા જમાવવામાં જ રસ હતો.
૪. કાવ્યાની લાચારી અને સમાજનું મૌન
કાવ્યાએ પોતાની સાસુને ફરિયાદ કરવાની કોશિશ કરી, પણ સાસુએ મોઢું ફેરવી લીધું. "બેટા, નંદિની તો આ ઘરની દીકરી છે, એ થોડું તારું ખરાબ ઈચ્છે? તારે જ થોડું નમીને રહેવું જોઈએ."
આ જ આપણી સામાજિક વાસ્તવિકતા છે. દીકરી ગમે તેટલા ઘર સળગાવે, તો પણ તે 'દીકરી' છે, અને વહુ ગમે તેટલું લોહી બાળે, તો પણ તે 'પારકી' છે. નંદિનીએ આ માનસિકતાનો પૂરેપૂરો ફાયદો ઉઠાવ્યો. તેણે કાવ્યાના પિયરના લોકોને પણ ફોન કરીને કહી દીધું કે તમારી દીકરી અહીં બરાબર રહેતી નથી અને મારા ભાઈને પરેશાન કરે છે.
૫. કડક શબ્દોમાં લપડાક
નંદિની જેવી બહેનો માટે આ વાર્તા એક કડવો અરીસો છે. જે બહેન પોતાના ભાઈના સુખમાં રાજી રહેવાને બદલે, તેની પત્ની સાથે સ્પર્ધા (Competition) કરવા લાગે, તે બહેન નથી પણ એક માનસિક રોગી છે. નંદિનીને લાગતું હતું કે તે આકાશને પ્રેમ કરે છે, પણ હકીકતમાં તે આકાશને કેદ કરી રહી હતી.
તેને ભાભી પ્રત્યેની નફરત એટલી હદે વધી ગઈ હતી કે હવે તે કાવ્યાને આ ઘરમાંથી કાયમી કાઢી મૂકવા માટે કોઈ મોટું કાવતરું ઘડવાની તૈયારીમાં હતી.
નંદિનીની બદમાશીઓ હવે માત્ર ટોણા મારવા પૂરતી સીમિત નહોતી રહી. તેને સમજાઈ ગયું હતું કે જ્યાં સુધી કાવ્યા આ ઘરમાં છે, ત્યાં સુધી તેનું 'એકાધિકાર' જોખમમાં છે. તેણે હવે એક એવું 'બ્રહ્માસ્ત્ર' છોડવાનું નક્કી કર્યું જે કોઈ પણ ભાઈ-બહેનના સંબંધમાં પત્નીને કાયમ માટે ગુનેગાર સાબિત કરી દે.
૧. ચોરીનું નાટક અને આબરૂ પર ઘા
એક બપોરે જ્યારે આકાશ ઓફિસ હતો અને સાસુ-સસરા મંદિરે ગયા હતા, ત્યારે નંદિનીએ પોતાની યોજના અમલમાં મૂકી. તેણે મમ્મીના કબાટમાંથી સોનાનો મોંઘો હાર કાઢ્યો અને કાવ્યાના રૂમમાં જઈ, તેના કબાટના કપડાંની નીચે છુપાવી દીધો.
સાંજે જ્યારે મમ્મી પાછા આવ્યા, ત્યારે નંદિનીએ હોબાળો મચાવ્યો. "મમ્મી, તારો પેલો હાર ક્યાં છે? મેં હમણાં જ જોયું કબાટ ખુલ્લો હતો!" હાર ન મળતા આખું ઘર માથે લીધું. જ્યારે આકાશ ઘરે આવ્યો ત્યારે નંદિનીએ રડવાનું શરૂ કર્યું, "ભાઈ, મને તો કહેતા પણ શરમ આવે છે, પણ આજે મેં કાવ્યાને મમ્મીના રૂમમાંથી નીકળતા જોઈ હતી. મને વિશ્વાસ નથી થતો કે આ ઘરની વહુ આવું કરશે!"
કાવ્યા સ્તબ્ધ હતી. તેણે ક્યારેય સપનામાં પણ નહોતું વિચાર્યું કે નંદિની આટલી નીચી કક્ષાએ જશે. કાવ્યાએ બહુ આજીજી કરી, પણ આકાશે ગુસ્સામાં આવીને કાવ્યાનો કબાટ ચેક કર્યો. જેવો હાર મળ્યો, આખા ઘરની નજરમાં કાવ્યા 'ચોર' સાબિત થઈ ગઈ. આકાશે કાવ્યા પર પહેલીવાર હાથ ઉપાડ્યો. નંદિનીના મનમાં ફટાકડા ફૂટતા હતા.
આ જ વાસ્તવિકતા છે: જ્યારે ઘરની 'લાડકી' દીકરી સાક્ષી બને, ત્યારે સત્ય હંમેશા હારી જાય છે.
૨. ભાઈને પત્ની વિરુદ્ધ સંપૂર્ણ ઝેર પાવું
આ ઘટના પછી આકાશે કાવ્યા સાથે વાત કરવાનું બંધ કરી દીધું. નંદિનીએ આ તકનો પૂરો ફાયદો ઉઠાવ્યો. તે આખો દિવસ આકાશની આજુબાજુ રહેતી.
"જોયું ભાઈ, મેં તને પહેલા જ કહ્યું હતું કે આ છોકરીના ખાનદાનમાં જ ખામી છે. એના બાપે કંઈ સંસ્કાર નથી આપ્યા. એને તો બસ તારા પૈસા અને આ દાગીનામાં જ રસ છે. આવી સ્ત્રી આપણી કુળવધૂ કહેવાય?"
નંદિનીની વાતમાં આકાશ એટલો અંધ થઈ ગયો હતો કે તેને પોતાની પત્નીની આંખોમાં રહેલી સચ્ચાઈ દેખાતી બંધ થઈ ગઈ હતી. નંદિનીએ ધીમેથી આકાશના મનમાં 'છૂટાછેડા' (Divorce) નો વિચાર નાખ્યો. "ભાઈ, હજુ તો શરૂઆત છે, કાલે ઉઠીને આ તારા પર ખોટો કેસ પણ કરશે. એના કરતા અત્યારે જ રસ્તો સાફ કરી દેવો સારો."
૩. સામાજિક માનસિકતાનો લપડાક
નંદિની જેવી બહેનોને એક વાતનો બહુ ઘમંડ હોય છે—કે ભલે એનું પોતાનું સાસરું ન વસે, પણ ભાઈના ઘરમાં એનું 'રાજ' હોવું જોઈએ. નંદિનીનો પતિ વિક્રમ જ્યારે તેને લેવા આવ્યો ત્યારે નંદિનીએ તેને પણ ધમકાવી દીધું: "વિક્રમ, તારા ઘરે તો બે રૂમનું મકાન છે, મારે અહીં બંગલામાં રહેવું છે. તું જા, મારે અહીં મારા ભાઈને સંભાળવો છે, એની વહુ તો ચોર નીકળી!"
વિક્રમે સમજાવ્યું કે દીકરીનું ઘર એનું સાસરું હોય, પણ નંદિનીને તો 'ઘરધણી' બનવું હતું. તેણે વિક્રમને પણ કાઢી મૂક્યો. આવી સ્ત્રીઓ પોતાનું ઘર તો વસાવી શકતી નથી, પણ બીજાના હસતા-રમતા સંસારમાં આગ લગાવીને રાખમાં બેસીને આનંદ લે છે.
૪. કાવ્યાનું મૌન અને નંદિનીની ઉદ્ધતાઈ
કાવ્યા હવે જીવતી લાશ બની ગઈ હતી. તેને સમજાઈ ગયું હતું કે આ ઘરના પાયામાં નંદિનીએ એટલું ઝેર રેડી દીધું છે કે હવે કોઈ સચ્ચાઈ કામ નહીં લાગે. તે રસોડામાં જતી તો નંદિની તેના હાથમાંથી વાસણ છીનવી લેતી, "ખબરદાર જો રસોડાને અડકી છે તો! ચોર લોકોના હાથની રસોઈ અમે નથી ખાતા."
સાસુ-સસરા પણ નંદિનીના ઈશારે નાચતા હતા. તેમને દીકરીના ખોટા અહંકારમાં પુત્રવધૂનો અન્યાય દેખાતો નહોતો. નંદિની હવે આખા ઘરમાં સત્તાવાહી રીતે ફરતી. તેને લાગતું હતું કે તેણે કાવ્યાને હરાવી દીધી છે.
૫. કડક અને ધારદાર વાસ્તવિકતા
સમાજમાં આવી બહેનો એક 'કેન્સર' સમાન છે. જે ભાઈ-ભાભીના પ્રેમમાં હરીફાઈ શોધે છે, તે ક્યારેય સુખી નથી થતી. નંદિની ભૂલી ગઈ હતી કે કર્મનો સિદ્ધાંત હંમેશા જાગૃત હોય છે. તે ભલે આજે કાવ્યાને ચોર સાબિત કરી દે, પણ કુદરતની કોર્ટમાં તેની ફાઈલ ખુલી ગઈ હતી.
નંદિનીએ આકાશને એક એવી વ્યક્તિ બનાવી દીધો હતો જે પોતાની પત્નીનો દુશ્મન બની ગયો હતો. ઘરની શાંતિ સંપૂર્ણપણે હણાઈ ગઈ હતી અને તેની જગ્યાએ નંદિનીનો કર્કશ અવાજ અને ઘમંડ ગુંજતો હતો.
નંદિનીની જીત હવે લગભગ નક્કી જ હતી. કાવ્યા આ ઘરમાં માત્ર એક 'કેદી' બનીને રહી ગઈ હતી. આકાશ તેની સાથે વાત સુદ્ધાં નહોતો કરતો. નંદિનીએ ઘરના દરેક ખૂણે પોતાની સત્તા જમાવી દીધી હતી, પણ કહેવાય છે ને કે 'અતિની ગતિ નથી હોતી'.
૧. કાવ્યાનું ઘર છોડવાનું કાવતરું
નંદિનીને હવે કાવ્યાની હાજરી પણ ખટકતી હતી. તેણે નક્કી કર્યું કે હવે કંઈક એવું કરવું પડશે કે કાવ્યા પોતે જ આત્મહત્યા કરે અથવા ઘર છોડીને ભાગી જાય. તેણે કાવ્યાના જમવામાં નશીલી દવાઓ ભેળવવાનું શરૂ કર્યું જેથી કાવ્યા આખો દિવસ ઘેનમાં રહે અને નંદિની આકાશને કહી શકે કે, "જો ભાઈ, તારી વહુ હવે નશો પણ કરવા લાગી છે, એની માનસિક હાલત બગડી ગઈ છે."
એક રાત્રે, જ્યારે આકાશ ઘરે આવ્યો, ત્યારે કાવ્યા દવાના પ્રભાવમાં લથડતી હતી. નંદિનીએ તરત જ ડ્રામા શરૂ કર્યો, "ભાઈ, જો આની હાલત! આ આપણા ઘરની આબરૂના ધજાગરા ઉડાડશે. આને પાગલખાનામાં મોકલી દે અથવા એના પિયર મૂકી આવ." આકાશે પણ નંદિનીની વાત માનીને કાવ્યાને પિયર મોકલવાની તૈયારી કરી લીધી.
૨. પાપનો છાપરે ચડીને પોકાર
નંદિની તેના રૂમમાં બેસીને કોઈની સાથે ફોન પર વાત કરતી હતી. તે બહુ ખુશ હતી અને જોરજોરથી હસતી હતી. તેને ખબર નહોતી કે આકાશ તેના રૂમની બહાર જ ઉભો હતો, જે કદાચ તેને જમવાનું પૂછવા આવ્યો હતો.
નંદિની ફોન પર તેની એક સહેલીને કહી રહી હતી: "અરે હા યાર! પેલો હાર તો મેં જ છુપાવ્યો હતો. આકાશ તો સાવ મૂર્ખ છે, મેં જે કહ્યું એ માની લીધું. હવે તો આ કાવ્યા રવાના થઈ જશે અને આ આખું ઘર અને ભાઈના પૈસા પર મારો જ કબજો હશે. એના જમવામાં મેં દવાઓ નાખીને એને અડધી પાગલ કરી દીધી છે. બહુ મજા આવે છે એને રડતી જોઈને!"
આ સાંભળીને આકાશના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. જે બહેનને તે દેવી માનતો હતો, તે આટલી હદે રાક્ષસી હોઈ શકે? તેનો અંધ વિશ્વાસ ક્ષણવારમાં તૂટી ગયો. પણ નંદિનીનો ઘમંડ એટલો હતો કે જ્યારે આકાશે રૂમમાં પ્રવેશ કર્યો, ત્યારે તે ડરી નહીં, પણ ઉલટી આકાશ પર જ વરસી પડી.
૩. "હા, મેં જ કર્યું છે!" - નકાબ ઉતરી ગયો
આકાશે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું, "નંદિની, આ તું શું બોલે છે? તેં કાવ્યા સાથે આટલું મોટું કપટ કર્યું?"
નંદિની ઊભી થઈ, તેના ચહેરા પર કોઈ પસ્તાવો નહોતો. તે કટાક્ષમાં હસીને બોલી, "હા, મેં જ કર્યું છે! તો શું થયું? આ મારું ઘર છે. તું મારો ભાઈ છે. તારી સંપત્તિ પર મારો હક છે. આ કાવ્યા કોણ છે જે વચ્ચે આવે? તેં એને હાર આપ્યો, એને પ્રેમ આપ્યો... એ બધું જ મારું છે! તારે જે કરવું હોય એ કરી લે, આ ઘરમાંથી કાવ્યા જ જશે."
આ નંદિનીનો અસલી ચહેરો હતો. તેને ભાઈ માટે પ્રેમ નહોતો, તેને માત્ર 'સત્તા' અને 'પૈસા' માટેનો ઘમંડ હતો. તે ભૂલી ગઈ હતી કે તે એક પરણેલી સ્ત્રી છે અને તેનું પોતાનું ઘર સાસરીમાં છે.
૪. કાવ્યાની હાલત અને આકાશનો પસ્તાવો
આકાશ દોડીને કાવ્યા પાસે ગયો, જે દવાની અસરમાં અર્ધબેભાન અવસ્થામાં હતી. તેણે કાવ્યાને હોસ્પિટલ લઈ જવી પડી. ડોક્ટરે કહ્યું કે જો થોડો સમય વધુ આ દવાઓ અપાઈ હોત, તો કાવ્યાનું મગજ કાયમ માટે કામ કરતું બંધ થઈ ગયું હોત.
આકાશ હોસ્પિટલના બાંકડે બેસીને રડતો હતો. તેને યાદ આવ્યું કે કેવી રીતે તેણે નંદિનીના કહેવા પર કાવ્યા પર હાથ ઉપાડ્યો હતો, તેને ચોર કહી હતી, તેનું અપમાન કર્યું હતું. આકાશને સમજાયું કે જે બહેન 'ભાઈ-ભાઈ' કરતી હતી, તેણે જ તેના સંસારમાં આગ લગાવી હતી.
૫. સામાજિક વાસ્તવિકતાનો કડક શબ્દ
નંદિની જેવી બહેનો માટે આ એક લપડાક છે. જે બહેન ભાઈના ઘરને પોતાનું માને છે પણ ભાઈના સુખને પોતાનું નથી માનતી, તે ઘર માટે 'લક્ષ્મી' નહીં પણ 'અલક્ષ્મી' છે. નંદિનીને લાગ્યું કે તે જીતી ગઈ છે, પણ હકીકતમાં તેણે પોતાનો ભાઈ અને પોતાનું પિયર હંમેશા માટે ગુમાવી દીધું હતું.
હોસ્પિટલથી પાછા આવ્યા પછી આકાશ બદલાઈ ગયો હતો. તેની આંખોમાં પસ્તાવો હતો અને લોહીમાં નંદિની પ્રત્યેનો આક્રોશ. નંદિની હજુ પણ ઘરમાં એમ જ બેઠી હતી, જાણે કંઈ થયું જ ન હોય. તેને લાગતું હતું કે ભાઈ ગમે તેટલો ગુસ્સે થાય, છેવટે તો એની બહેન જ છે ને!
૧. અહંકારનો પતન
આકાશે ઘરે આવતાની સાથે જ નંદિનીનો સામાન બહાર ફેંકવાનું શરૂ કર્યું.
"ભાઈ! આ શું કરે છે? આ તારું ઘર છે અને આ તારી બહેન છે!" નંદિનીએ બૂમ પાડી.
આકાશે નંદિનીનો હાથ પકડ્યો અને તેને દરવાજા પાસે લઈ ગયો. "ના નંદિની, આ મારું ઘર નથી, આ એ ઘર છે જેને તેં સ્મશાન બનાવી દીધું છે. અને તું? તું મારી બહેન નથી, તું એક કેન્સર છે જેણે મારા સંસારને કોરી ખાધો છે. તેં એક સ્ત્રી થઈને બીજી સ્ત્રીના ચારિત્ર્ય પર ઘા કર્યા, એને ઝેર આપ્યું... તને શરમ નથી આવતી?"
નંદિની હજુ પણ ઘમંડમાં બોલી, "મેં જે કર્યું એ આ ઘર માટે કર્યું! આ કાવ્યા તને લૂંટી લેત!"
આકાશે જોરદાર તમાચો નંદિનીના ગાલ પર ઝીંકી દીધો. આ આખા રાયચંદ પરિવારના મૌન પર પડેલો તમાચો હતો. "લૂંટ્યો તો તેં છે નંદિની! તેં મારા વિશ્વાસને લૂંટ્યો છે. જા અહીંથી, અત્યારે જ!"
૨. સાસરીમાં પણ જાકારો
નંદિની રડતી-કકળતી તેના સાસરે પહોંચી. તેને લાગ્યું કે ત્યાં વિક્રમ તેને સંભાળી લેશે. પણ નસીબનું ચક્ર જુઓ, જે દિવસે નંદિની પિયરમાંથી કઢાઈ, એ જ દિવસે વિક્રમે બીજા લગ્ન કરવાની તૈયારી કરી લીધી હતી.
વિક્રમે દરવાજો ખોલ્યો અને નંદિનીને જોઈ. નંદિની બોલી, "વિક્રમ, જો ભાઈએ મને કાઢી મૂકી, મારે અહીં રહેવું છે."
વિક્રમ શાંતિથી બોલ્યો, "નંદિની, તેં તારા ભાઈનું ઘર ન વસવા દીધું, તો તું મારું ઘર શું વસાવવાની? જે બહેન પોતાના ભાઈની પત્નીને ઝેર આપી શકે, એ મને કાલે જીવતો રાખશે એની શું ખાતરી? તારા ડિવોર્સના પેપર તૈયાર છે, સહી કરી દેજે."
નંદિની રસ્તા પર આવી ગઈ. જે પિયરના જોરે તે કૂદતી હતી ત્યાં ભાઈએ દરવાજા બંધ કર્યા, અને જ્યાં તેનું ઘર હતું ત્યાં પતિએ જાકારો આપ્યો.
૩. કડવી વાસ્તવિકતા: સમાજનો તમાચો
વર્ષો વીતી ગયા. આકાશ અને કાવ્યા ફરીથી એક થયા, પણ કાવ્યાના મન પર જે જખમ નંદિનીએ આપ્યા હતા, તેની છાપ ક્યારેય ન ગઈ. તેઓ સુખી તો હતા, પણ એ જૂની નિર્દોષતા ખોવાઈ ગઈ હતી.
નંદિનીની હાલત શું થઈ? તે એક નાનકડી ખોલીમાં એકલી રહે છે. તેના સાસુ-સસરા ગુજરી ગયા અને આકાશે તેની સાથેનો દરેક સંબંધ તોડી નાખ્યો. આજે નંદિની બીમાર છે, પણ તેને એક ગ્લાસ પાણી આપનાર પણ કોઈ નથી. જે હાથ બીજાના સંસારમાં આગ લગાવતા હતા, આજે એ જ હાથ ભીખ માંગવા મજબૂર છે.
આ એવો 'સચોટ' અંજામ છે જે દરેક 'ઘરઘાણી' ને મળવો જોઈએ. જે બહેનો ભાઈના પ્રેમનો દુરુપયોગ કરી ભાભીને દાસી સમજે છે, તેમને કુદરત એક દિવસ આવી જ રીતે એકલતાના નરકમાં ધકેલી દે છે.
૪. વાર્તાનો ધારદાર નિષ્કર્ષ
આ વાર્તા કોઈ મનોરંજન નથી, પણ એક ચેતવણી છે.
ભાઈઓ માટે: બહેન પ્રત્યેનો પ્રેમ આંધળો ન હોવો જોઈએ કે તે તમારી પત્નીનું જીવન બરબાદ કરી નાખે.
માતા-પિતા માટે: દીકરીને 'લાડકી' કહીને એની બદમાશીઓ પર પદો ન નાખો, નહીંતર તમારો પુત્ર નિઃસંતાન કે દુઃખી રહેશે.
નણંદો માટે: યાદ રાખજો, ભાભી એ ઘરની લક્ષ્મી છે. જો એના આંસુ પડશે, તો તમારા પોતાના નસીબમાં ક્યારેય હાસ્ય નહીં હોય.
અંતિમ શબ્દ:
નંદિની જેવી બહેનો સમાજ માટે એક કલંક છે. જે ઘર તોડે છે, તેનું પોતાનું ઘર કુદરત ક્યારેય વસવા દેતી નથી. આ કડવું છે, પણ સત્ય છે.
મેં પણ આવી બેનો જોઈ છે જે ઘર તોડાવી ને એવુ જ બતાવે કે ઘર જોડી રહી છું પોતાના ઘર ના ઠેકાણા નથી પણ પિયર માં એનું ઠેકાણું નક્કી જ હોય આ એક દીકરી નું કાવતરું જ નથી પણ આવી છોકરીઓ ના ઘટીયા માબાપ નું પણ કામ છે શા માટે માબાપ આમ જોય ને ચૂપ રહે છે? કેમ કોઈ કઠોર નિર્ણય નથી લેતા? કારણ કે તેઓ દીકરી ઘેલા હોય છે નફ્ફટ બની જાય છે હા નફ્ફટ આ શબ્દ તમને લોકો ને ખરાબ લાગશે પણ કાયદા માં બરાબરી શું મળી દીકરીઓ પોતાની હદ વટાવી ગઈ
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri
#SuspensethrillerStory
#Booklover
#Storylover
#Viralstory
