హైదరాబాద్ శివార్లలోని అత్యంత విలాసవంతమైన ఒక కొత్త గేటెడ్ కమ్యూనిటీలోకి కార్తీక్, లాస్య దంపతులు ఎంతో ఉత్సాహంగా, ఎన్నో కలలతో అడుగుపెట్టారు. ఆ కొత్త ఇల్లు, అక్కడి ఆధునిక వసతులు, ముఖ్యంగా హాల్లో ఉండే పెద్ద అద్దాల కిటికీల గుండా కనిపించే ఆహ్లాదకరమైన ప్రకృతి దృశ్యాలు వారిని ఎంతగానో ఆకట్టుకున్నాయి. ఒక ఆదివారం ఉదయం తీరికగా డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఇద్దరూ కూర్చుని వేడివేడి కాఫీ తాగుతుండగా, లాస్య దృష్టి అప్రయత్నంగా కిటికీ గుండా పక్కింటి ఆవరణపై పడింది. అక్కడ వారి పొరుగున ఉండే గృహిణి అప్పుడే ఉతికిన బట్టలను తీగ మీద ఆరవేస్తోంది. అది చూసిన లాస్య ముఖం ఒక్కసారిగా చిట్లించుకుని, అసహనంతో కార్తీక్ వైపు తిరిగి, "కార్తీక్, ఒకసారి అటు చూడు. ఆవిడ బట్టలు అస్సలు శుభ్రంగా లేవు, పాత మచ్చలు అలాగే కనిపిస్తున్నాయి. బహుశా ఆవిడకి బట్టలు ఎలా ఉతకాలో కనీస అవగాహన లేనట్టుంది, లేదా నాణ్యమైన డిటర్జెంట్ వాడటం లేదేమో" అని హేళనగా విమర్శించింది. కార్తీక్ ఆమె మాటలను సావధానంగా విని కూడా ఏమీ మాట్లాడకుండా, కేవలం ఒక అర్థవంతమైన చిరునవ్వుతో తన కాఫీ పూర్తి చేసి మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
ఆ తర్వాత ప్రతి వారం ఇదే తంతు పునరావృతమయ్యేది. ప్రతి ఆదివారం పొరుగుావిడ ఎప్పుడు బట్టలు ఆరవేసినా, లాస్య తన ఇంటి కిటికీ దగ్గర నిలబడి తీక్షణంగా చూస్తూ ఆ బట్టలు మురికిగా ఉన్నాయని, ఆవిడకు అస్సలు పనితనం లేదని ఎంతో ఎగతాళిగా మాట్లాడేది. లాస్య తన మనసులో ఒక రకమైన ఆధిక్యతా భావాన్ని పెంచుకుంటూ, తన పరిశుభ్రత ముందు ఇతరులు ఎవరూ సాటిరారనే భ్రమలో ఉండేది. ఆమె తన ఇంటిని ఎంత శుభ్రంగా ఉంచుకుంటుందో, ఇతరుల తప్పులను కూడా అంతే వేగంగా పసిగట్టేది. ఒకరోజు ఆ విమర్శలు పతాక స్థాయికి చేరి, "అసలు అంత మురికి బట్టలు రోజంతా ఎలా వేసుకుంటారో ఏంటో నాకైతే అర్థం కావడం లేదు కార్తీక్. ఆ మచ్చలు చూస్తుంటేనే నాకు చిరాకు వేస్తోంది. ఎవరైనా ఆవిడకు బట్టలు ఉతకడంలో కొంచెం శిక్షణ ఇస్తే బాగుంటుంది, కనీసం ఆ బట్టల రంగు కూడా మారిపోతోంది" అంటూ కార్తీక్ దగ్గర తన తీవ్రమైన అసహనాన్ని వ్యక్తం చేసింది. కార్తీక్ ప్రతిసారీ లాగే అప్పుడు కూడా ఏమీ మాట్లాడకుండా ప్రశాంతంగా మౌనంగానే ఉండిపోయాడు. లాస్య మాత్రం తన అభిప్రాయమే నూటికి నూరు పాళ్లు సరైనదని, తనే అందరికంటే గొప్పగా ఆలోచిస్తున్నానని లోలోపల గర్వపడటమే కాకుండా, ఎదుటివారిని తక్కువ చేసి చూడటమే తన పనిగా పెట్టుకుంది.
సరిగ్గా ఒక నెల గడిచింది. ఒకరోజు ఉదయం అలవాటు ప్రకారం లాస్య కిటికీలోంచి బయటకి చూడగానే ఆశ్చర్యంతో నోరు వెళ్ళబెట్టింది. ఈసారి తీగ మీద ఆరవేసి ఉన్న బట్టలు మచ్చల్లేకుండా వెన్నెలలా మెరిసిపోతున్నాయి. ఎప్పుడూ లేని విధంగా బట్టలు అంత స్వచ్ఛంగా ఉండటం చూసి ఆమె తన కళ్ళను తనే నమ్మలేకపోయింది. వెంటనే ఎంతో ఉత్సాహంగా కార్తీక్ను దగ్గరకు పిలిచి, "ఇటు చూడు కార్తీక్! చివరకు మన పొరుగుావిడ బట్టలు ఎలా ఉతకాలో సరిగ్గా నేర్చుకుంది. బహుశా నేను అన్నట్టుగానే ఏదైనా కొత్త వాషింగ్ పౌడర్ కొన్నట్టుంది, లేక ఎవరైనా గట్టిగా క్లాస్ పీకి బుద్ధి చెప్పారా? ఈరోజు ఆ బట్టలు ఎంత తెల్లగా, కొత్తవాటిలా మెరిసిపోతున్నాయో చూడు!" అని ఎంతో ఆనందంగా, గర్వంగా చెప్పింది.
కార్తీక్ నెమ్మదిగా పేపర్ పక్కన పెట్టి ఆమె వైపు తిరిగి, ఒక గంభీరమైన చిరునవ్వుతో "లాస్య, ఆవిడ ఉతికే పద్ధతిలో కానీ, ఆవిడ వాడే సర్ఫ్ లేదా సోపులో కానీ ఎలాంటి మార్పు రాలేదు. నిజానికి ఆవిడ ఇప్పుడే కాదు, ఎప్పుడూ బట్టలను ఇంతే శుభ్రంగా ఉతికేది. కానీ ఈరోజు నేను తెల్లవారుజామునే నిద్రలేచి మన ఇంటి కిటికీ అద్దాల మీద పేరుకుపోయిన దుమ్మును, మురికిని శుభ్రంగా తుడిచాను, అంతే తేడా" అని ప్రశాంతంగా సమాధానమిచ్చాడు.
ఆ మాట వినగానే లాస్య ఒక్కసారిగా నిశ్చేష్టురాలైంది. ఇన్నాళ్లూ తను చూసిన మురికి అవతలి వ్యక్తిది కాదు, తన కిటికీ అద్దాల మీద ఉన్న దుమ్ము అని ఆమెకు అప్పుడు అర్థమైంది. తన లోపాలను పక్కన పెట్టి, ఇతరుల వైపు వేలు చూపడం వల్ల తను ఎంత పెద్ద పొరపాటు చేసిందో ఆమెకు బోధపడింది. మన జీవితం కూడా ఇంతే. మనం ఎదుటివారిని చూసే విధానం, మన మనస్సు అనే కిటికీ ఎంత స్వచ్ఛంగా ఉందనే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మనలో అసూయ, కోపం, లేదా ప్రతికూల ఆలోచనలు ఉన్నప్పుడు ఎదుటివారిలోని మంచితనం కూడా మనకు దోషంగానే కనిపిస్తుంది. ఎదుటివారి వ్యక్తిత్వాన్ని తప్పుపట్టే ముందు మన దృష్టి కోణాన్ని సరిచూసుకోవడం ఎంతో అవసరం.
ఒకరిని విమర్శించే ముందు మన దృక్పథం సరైనదో కాదో సరిచూసుకోవాలి. ఎందుకంటే మనం చేసే విమర్శ ఎదుటివారి వ్యక్తిత్వాన్ని కాదు, మన మనస్తత్వాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. లోకం ఎప్పుడూ అందంగానే ఉంటుంది, కానీ మనం దాన్ని ఏ రంగు అద్దాలతో చూస్తున్నామన్నదే ముఖ్యం. మన మనసును పరిశుభ్రంగా ఉంచుకున్నప్పుడు, ప్రపంచంలోని ప్రతి అణువులోనూ మనకు స్వచ్ఛత మరియు మంచితనం గోచరిస్తాయి. ఇతరుల మీద బురద చల్లే ముందు మన చేతులు ఎంత శుభ్రంగా ఉన్నాయో చూసుకోవడమే వివేకం. విమర్శించడం సులభం, కానీ వాస్తవాన్ని గ్రహించడానికి కావలసిన సంస్కారం ఉండటం గొప్ప విషయం. ఈ సత్యాన్ని గ్రహించిన లాస్య, ఆ క్షణం నుండి ఇతరుల పట్ల తన అభిప్రాయాలను మార్చుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది.
ఈ కథ ద్వారా మనందరికీ అర్థమయ్యే విషయం ఏమిటంటే, మార్పు అనేది ఎప్పుడూ మన నుండే ప్రారంభం కావాలి. మన ఆలోచనలు మారితే మన ప్రపంచం మారుతుంది. ఎదుటివారిలో లోపాలను వెతకడం మానేసి, మన అంతరాత్మను శుద్ధి చేసుకోవడం ద్వారానే నిజమైన ఆనందాన్ని పొందగలం. మన దృక్పథం సరిగ్గా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే సత్యం మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
