ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹಳೆ ಬನಶಂಕರಿಯ ಒಂದು ಕಿರಿದಾದ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಚಕ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಗಡಿಯಾರ ರಿಪೇರಿ ಅಂಗಡಿಯಿತ್ತು. ಆ ಅಂಗಡಿಯ ಒಳಗೆ ಹೋದರೆ ಸಮಯವೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಗಡಿಯಾರಗಳು ವಿವಿಧ ಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಟಿಕ್-ಟಿಕ್ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು. ಸಮರ್ಥ್ ಅಲ್ಲಿನ ಮಾಲೀಕ. ಅವನಿಗೆ ಗಡಿಯಾರಗಳ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಗಿಂತ ಆ ಮುಳ್ಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ಕಾಲ ಎಂಬ ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುತೂಹಲವಿತ್ತು. ಒಂದು ಮಳೆಗಾಲದ ಸಂಜೆ, ಮುಸುಕು ಧರಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಅವನ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಹೋದರು.
ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಒಳಗಿದ್ದದ್ದು ಒಂದು ಗಡಿಯಾರ. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಂಕಿಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಮುಳ್ಳುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಗಾಜಿನ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ದ್ರವ ರೂಪದ ನೆರಳು ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿದೆ ಸಮರ್ಥ್, ಇದರ ಲಯ ತಪ್ಪಿದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಲಯವೇ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಮುದಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಯವಾದರು. ಸಮರ್ಥ್ ಆ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಕ್ಷಣ, ಅವನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು.
ಸಮರ್ಥ್ ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಅಂಗಡಿ ಮುಚ್ಚಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟ. ಬೀದಿದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಲಕ್ಷಣ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಅವನ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರಬೇಕಾದ ಅವನ ನೆರಳು, ಅಂದು ಅವನ ಜೊತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವನ ನೆರಳು ಅವನಿಗಿಂತ ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಯಾನಕ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಸಮರ್ಥ್ ಇನ್ನೂ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲು ಕೀಲಿ ಕೈ ಹಾಕುವ ಮೊದಲೇ, ಅವನ ನೆರಳು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದರೆ, ಸಮರ್ಥ್ನ ನೆರಳು ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಕೈಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ ಅವನ ನೆರಳು ಅದು ಬಿದ್ದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಕೇವಲ ನೆರಳಲ್ಲ, ಅದು ಕಾಲದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ. ಅವನ ಶರೀರ ವರ್ತಮಾನದ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅವನ ನೆರಳು ಭವಿಷ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿತ್ತು.
ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಈ ನೆರಳಿನ ಓಟ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ಇದ್ದ ಅಂತರ ಈಗ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಏರಿತು. ಸಮರ್ಥ್ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಹೋದರೆ, ಅವನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಅವನ ನೆರಳು ಊಟ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಕೈತೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮರ್ಥ್ಗೆ ತನ್ನ ನೆರಳಿನ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣವೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.
ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಖ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ನೆರಳು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಆ ನೆರಳು ಮೌನವಾಗಿ ಸಮರ್ಥ್ನ ಕಡೆ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಸಲಿ ಮನುಷ್ಯನಿಗಿಂತಲೂ ನೆರಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮರ್ಥ್ಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು ಆ ಗಡಿಯಾರವು ಸಮಯವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ನೆರಳು ಎಷ್ಟು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಆಯಸ್ಸು ಕರಗುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಮರ್ಥ್ ಆ ಮುದಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹಳೇ ಮೈಸೂರಿನ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮಠಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ. ಅಲ್ಲಿನ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಭೂಮಿ ಕುಸಿದಂತಾಯಿತು. ಆ ಮುದಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರದ ಸಮರ್ಥ್. ಇಲ್ಲಿರುವುದೇ ಅಸಲಿ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್. ಸಮರ್ಥ್ ಆ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಲು ಹೋದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಕಾಲ ಎಂಬುದು ಅಸಲಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭವಿಷ್ಯದಿಂದ ಭೂತಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಿದುಳು ಇದನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆ ಗಡಿಯಾರವು ಸಮರ್ಥ್ಗೆ ಅವನ ಅಸಲಿ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬಂದಿತ್ತು.
ಸಮರ್ಥ್ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ. ಅವನ ಚರ್ಮ ಮೆಲ್ಲನೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ರಕ್ತ ಈಗ ಕಪ್ಪು ಶಾಯಿಯಂತೆ ಬದಲಾಗಿ ಅವನ ನೆರಳಿನ ಒಳಕ್ಕೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಸಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಈಗ ನೆರಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ನೆರಳು ಈಗ ರಕ್ತ ಮಾಂಸದ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸಮರ್ಥ್ ಆ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಒಂದು ಸುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ. ಅವನು ಗಾಜಿನ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದ ಕ್ಷಣ, ಇಡೀ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಒಂದು ಚಿತ್ರಪಟದಂತೆ ಹರಿದು ಹೋಯಿತು. ಅವನು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಆ ಗಡಿಯಾರ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವನು ಟೇಬಲ್ ಬಳಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ಆ ಗಡಿಯಾರದ ಒಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅವನು ಆ ಕಪ್ಪು ದ್ರವ ರೂಪದ ನೆರಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದ. ಹೊರಗೆ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಅವನು ಈ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.
ಅಸಲಿ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ ಸಮರ್ಥ್ ಎಂಬ ಬರಹಗಾರ ಇದುವರೆಗೆ ಬರೆದ 200 ಕಥೆಗಳೂ ಆ ಗಡಿಯಾರದ ಒಳಗೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು! ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಥೆಯೂ ಕಾಲದ ಒಂದೊಂದು ಸೆಕೆಂಡ್ ಆಗಿತ್ತು. ಈಗ 201ನೇ ಕಥೆ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸಮರ್ಥ್ ಆ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಂದು ಲಯ ಮಾತ್ರ. ಅವನು ಗಡಿಯಾರದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಯುವಕ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಸಂಜಯ್! ಸಂಜಯ್ ಆ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ 201ನೇ ಕ್ಲೈಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಈಗ ಕಾಲದ ನೆರಳು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದೆ.
ನೀವು ಈಗ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಗಡಿಯಾರ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಂತು ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಯಿತೇ? ನಿಮ್ಮ ನೆರಳು ನಿಮಗಿಂತ ಒಂದು ಇಂಚು ಮುಂದೆ ಸರಿದಿದೆಯೇ?
ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿಮ್ಮ ನೆರಳು ಈಗ ನಿಮಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಈ ಪುಟವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಕಾಲದ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಈ ಕಥೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಓದುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಮಯದ ನೆರಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದೆ.
ಸಮರ್ಥ್ ಈಗ ಗಡಿಯಾರದ ಒಳಗಿನ ಮುಳ್ಳಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಮುಂದಿನ ಕಥೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಬರಹಗಾರನ ಸಾವು. ಆ ಕಥೆಯ ನಾಯಕ ನೀವೇ ಆಗಿರಬಹುದು.
