*હા, હું પ્રેમ કરું છું મારી વધી રહેલી ઉમર ને,*
*ગમી રહ્યું છે શાણપણ, તો યે શરારત હું કરું છું.*

*કેટલીક જવાબદારીથી મુક્ત થઈ ચૂકયો છું,*
*બની બેફિકર મારાં માટે હવે હું જીવું છું.*

*શું વિચારશે કોઈ એની હવે પરવાહ નથી,*
*શું કરવું છે હાસિલ એ હવે સમજી લીધું છે.*

*જીવી રહયો છું મરજી મુજબ ને ખૂબ મોજથી,*
*શોખને પાંખો આપી આભ માં ઊંચે ઊંડું છું.*

*સફેદી વાળમાં આછી અને કરચલી ચહેરે થોડી,*
*મારી છટા ને જાણે વધારે ખીલવી રહ્યું છે.*

*જીવું છું સ્વમાનભેર અને છું પ્રિય મિત્રોમાં,*
*બસ, આટલી સંપત્તિથી શ્રીમંતાઈ ને પોષતો રહું છું.*

*અજ્ઞાત*

Gujarati Poem by Joshi Hitesh : 111222375

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now