வண்ணங்களை நெய்த நெசவாளி
பொன்னிறக் குருவியே…
நெசவுக்காரக் குருவியே…
சின்னச் சிட்டுக் குருவியே!
உன் உடலெங்கும்
மஞ்சளும் பொன்னும் கலந்து,
உன் சிறகுகளிலே
கருப்பும் மரூனும் கலந்து,
எந்தத் தறியில் நெய்தான்
உன்னை இந்த இயற்கை நெசவாளி?
மஞ்சளையும் தங்கத்தையும்
கலந்து உன் உடலில் பூசியவன் யார்?
கருப்பு நிறத்தை
உன் சிறகுகளில் அள்ளித் தெளித்து,
அதற்கிடையே
மரூன் நிறத்தை
மெல்லப் பதித்தவன் யார்?
உன் கருமை நிறத் தலையும்,
அதன் பின்னால் தெரியும்
பழுப்பு நிறத் தழலும்,
உன் சிறகுகளில் ஓடும்
அந்த அழகிய கோடுகளும்…
அதற்கெல்லாம் மேலாக,
கருமை நிற முகத்திற்குள்
ஆரஞ்சு வளையம் சூழ்ந்த
அந்தக் கருப்பு மணிக் கண்கள்!
அடடா…
இத்தனை வண்ணங்களை
ஒரே உடலில் வைத்துக்கொண்டு
எப்படி இப்படி
அழகாக நின்றுகொண்டிருக்கிறாய்?
உன் சாம்பல் நிற அலகையும்
மறந்துவிட முடியுமா?
உன்னைப் பார்த்தபோது
எனக்குள் ஒரு சிறிய பொறாமை…
“இந்த வண்ணக் கலவையின்
ரகசிய முகவரி மட்டும்
எனக்குச் சொல்லிவிடு!”
என்ன வண்ணத் தறியில்
என்ன நூல்களைக் கொண்டு
உன்னை இப்படி நெய்தாய் என்று
அந்த இயற்கை நெசவாளியிடம்
கேட்டுச் சொல்லிவிடு செல்லமே!
மஞ்சளையும் பொன்னையும்,
கருப்பையும் மரூனையும்
இவ்வளவு அழகாகக் கலந்துவைத்த
அந்தக் கலைஞனின்
ரகசியம் மட்டும்
எனக்கும் கொஞ்சம் கற்றுக்கொடு!
உன்னைப் போலப் பறக்க முடியாவிட்டாலும்,
உன்னைப் போல
வண்ணங்களைச் சுமந்துகொண்டு
அழகாக வாழக் கற்றுக்கொள்கிறேன்,
என் பொன்னிறச் செல்லக் குருவியே!
