ચમત્કારીક રુદ્રાક્ષ ભાગ્ય__10
(આ ભાગ વાંચતા પહેલા આગળના નવ ભાગ વાંચશો તો આ ભાગ વાંચવાની વધુ મજા આવશે)
તે ખાડું, જેને વર્ષો પહેલાં સૌએ રુદ્રાક્ષની અદૃશ્ય ઉપસ્થિતિ તરીકે સ્વીકારી લીધું હતું, સમય સાથે મંદિરના પરિસરમાં એક મૌન રહસ્ય બની ગયું. શરૂઆતના વર્ષોમાં લોકો માત્ર ઝાંખી લઈ પ્રણામ કરતા, પુજારી રોજ દીવો પ્રગટાવી શાંતિથી મંત્રોચ્ચાર કરતા. કોઈ વિશેષ ઘટના થતી નહોતી. ચાર–પાંચ વર્ષ એમ જ વીતી ગયા અને લોકોને લાગવા લાગ્યું કે હવે કદાચ ભગવાનની લીલા અહીં પૂર્ણ થઈ ગઈ છે.
પરંતુ એક દિવસ, સવારની આરતી બાદ, મંદિર સાફ કરતી વખતે પુજારીની નજર અચાનક જાળી અંદર પડી. જ્યાં ક્યારેય માત્ર ખાલી ખાડું જ દેખાતું હતું, ત્યાં એક નાનકડું, નાજુક પાન જમીનમાંથી બહાર નીકળેલું હતું. તે કોઈ સામાન્ય છોડ જેવું લાગતું નહોતું. તેનું રંગ સામાન્ય લીલાથી અલગ હતું—થોડું તેજસ્વી, થોડું અજાણું. પુજારી થોડી ક્ષણ ત્યાં જ ઊભા રહી ગયા. તેમણે આંખો મસળી ફરી જોયું, જાણે પોતે કોઈ ભ્રમ તો નથી જોઈ રહ્યા ને?
એ દિવસે પુજારીએ કોઈને કંઈ કહ્યું નહીં. તેમને લાગ્યું કે કદાચ બીજા દિવસે આ પાન સુકાઈ જશે. પરંતુ બીજા દિવસે, અને પછી ત્રીજા દિવસે પણ, તે પાન ત્યાં જ હતું—વધુ સ્પષ્ટ, વધુ જીવંત. થોડા જ દિવસોમાં તે એક પાનમાંથી વધીને એક નાનું છોડ બની ગયું. અને ત્યારબાદ જે થયું, તે મંદિરના ઇતિહાસમાં ફરી એક વખત ચમત્કાર તરીકે નોંધાયું.
એ છોડના પાંદડાંમાં સાતેય રંગોની ઝાંખી હતી. જાણે કોઈએ ઇન્દ્રધનુષને પાનમાં બંધ કરી દીધો હોય. પ્રકાશ પડતાં તે રંગો બદલાતા, ક્યારેક હળવા તો ક્યારેક અત્યંત તેજસ્વી લાગતા. કોઈ પાંદડું એકસરખું નહોતું, છતાં સૌમાં એક અદભુત સુમેળ હતો. તે છોડ એટલો સુંદર હતો કે જે કોઈ તેને જુએ, તેના મનમાં સહેજે ઈચ્છા થાય કે એક પાન તોડી પોતાના ઘરમાં લઈ જઈએ, સંગ્રહ કરી રાખીએ.
પરંતુ તે છોડ સ્ટીલની જાળીથી ઘેરાયેલો હતો. જાળી એવી રીતે લગાવવામાં આવી હતી કે કોઈ મોટા માણસ માટે અંદર હાથ નાખીને પાન તોડવું અશક્ય હતું. હા, જાળીઓ વચ્ચેની જગ્યા એટલી હતી કે કોઈ નાનકડું બાળક સહેજે હાથ નાખી શકે. છતાં અચરજની વાત એ હતી કે આજ સુધી કોઈ બાળકએ પણ તે છોડને અડવાની હિંમત કરી નહોતી. જાણે અજાણ્યે જ સૌના મનમાં એ ભાવ વસેલો હતો કે આ કોઈ સામાન્ય છોડ નથી.
ધીમે ધીમે મંદિર આવનારા ભક્તોની નજર હવે ભગવાનની મૂર્તિ સાથે સાથે આ અદ્ભુત છોડ પર પણ સ્થિર થવા લાગી. લોકો પ્રાર્થના કર્યા પછી જાળી પાસે ઊભા રહીને તેને નિહાળતા. ઘણા લોકો મોબાઇલ કાઢીને તેની સાથે સેલ્ફી લેવા લાગ્યા. થોડા જ સમયમાં આ તસવીરો સોશિયલ મીડિયા પર ફરવા લાગી. “શિવ મંદિરનો ઇન્દ્રધનુષી છોડ”, “ચમત્કારી છોડ”, “રુદ્રાક્ષમાંથી ઉગેલો છોડ”—આવી અનેક શીર્ષિકાઓ સાથે તસવીરો વાયરલ થવા લાગી.
મંદિર, જે પહેલાં એક શાંત ધાર્મિક સ્થળ હતું, હવે એક વિશેષ આકર્ષણનું કેન્દ્ર બની ગયું. દૂર દૂરથી લોકો માત્ર આ છોડને જોવા આવવા લાગ્યા. કોઈ વૈજ્ઞાનિક દૃષ્ટિએ સમજાવવાનો પ્રયત્ન કરતો, તો કોઈ શાસ્ત્રોના સંદર્ભ આપતો. પરંતુ જે પણ તેને જુએ, તે એટલું તો માની જ લેતો કે આ છોડમાં કંઈક અલૌકિક છે.
થોડા સમયમાં ધનવાન લોકો પણ અહીં આવવા લાગ્યા. કોઈએ પુજારીને મોટી રકમની ઓફર કરી—કોઈ લાખોમાં, તો કોઈ કરોડોમાં—કે આ છોડ તેમને આપી દેવામાં આવે. કોઈ કહે કે તે પોતાના બંગલાના બગીચામાં સ્થાપિત કરશે, તો કોઈ માને કે તે આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રદર્શનમાં મૂકશે. પરંતુ પુજારી દરેકને શાંતિથી એક જ જવાબ આપતા—“આ ભગવાનની મિલકત છે, વેચાણ માટે નથી.”
જ્યારે ખરીદી નિષ્ફળ ગઈ, ત્યારે કેટલાક દુર્ભાવનાપૂર્ણ લોકોના મનમાં ચોરીના વિચાર પણ આવ્યા. રાત્રીના સમયે મંદિર આસપાસ શંકાસ્પદ હલચલ થવા લાગી. કેટલાક લોકોએ જાળી કાપવાનો પ્રયત્ન કર્યો, તો કેટલાકે અંદર પ્રવેશવાનો પ્રયાસ કર્યો. પરંતુ દરેક વખત કંઈક અજીબ જ બનતું. કોઈનું હાથ જાળી પાસે પહોંચે તે પહેલાં જ અચાનક ભય લાગતો, કોઈ લપસી પડતો, તો કોઈને આંખ સામે અંધકાર છવાઈ જતો. કોઈ પણ વ્યક્તિ આજ સુધી તે છોડને સ્પર્શ પણ કરી શક્યો નથી.
લોકો કહેવા લાગ્યા કે આ છોડ પોતે જ પોતાની રક્ષા કરે છે. પરંતુ પુજારી જાણતા હતા કે સાચું કારણ કંઈક વધુ ઊંડું છે. તેમને પૂર્ણ શ્રદ્ધા હતી કે જે રુદ્રાક્ષ વર્ષો પહેલાં ઘંટથી અલગ પડીને ખાડામાં સમાઈ ગયો હતો, તે જ આ છોડનો મૂળ સ્ત્રોત છે. તે રુદ્રાક્ષ હવે પથ્થર કે બીજ નહીં, પરંતુ જીવંત સ્વરૂપે પ્રગટ થયો છે.
આ વાત કોઈને ખુલ્લેઆમ કહેવામાં આવી નહોતી, પરંતુ મંદિરમાં એક મૌન સમજણ હતી. તેથી જ, કોઈ બાળક પણ તેને અડતું નહોતું. જાણે સૌના અંતરમાંથી એક અવાજ આવતો હોય—“આને હાથ ન લગાવશો.”
આજે પણ, જ્યારે સૂર્યની કિરણો તે ઇન્દ્રધનુષી પાંદડાં પર પડે છે, ત્યારે એવું લાગે છે કે ભગવાન શિવની કોઈ અદૃશ્ય સ્મિત ત્યાં રમે છે. તે છોડ માત્ર એક વનસ્પતિ નથી, પરંતુ શ્રદ્ધા, રહસ્ય અને ચમત્કારનું જીવંત પ્રતીક બની ગયો છે. અને કોઈને ખબર નથી કે આવનારા સમયમાં તે હજી કયા રહસ્યો પ્રગટ કરશે, કારણ કે રુદ્રાક્ષ હંમેશાં કંઈક કહ્યા વગર જ પોતાની ઉપસ્થિતિ દર્શાવતો રહે છે.
