१.
आर्यन तेरा वर्षांचा झाला. काल त्याचा वाढदिवस होता. तो या वाढदिवसाची कितीतरी दिवसांपासून वाट पाहत होता. तो खूप उत्सुक होता. असणारच ना, कारण हा वाढदिवस त्याच्यासाठी खूप खास होता.
त्याने या दिवसासाठी एक महिन्यापूर्वीच एक मजेशीर योजना आखली होती. तो आपल्या आयुष्यातील या महत्त्वाच्या दिवसाची वाट पाहत प्रत्येक दिवस मोजत होता.
आजपासून त्याने आयुष्याच्या त्या टप्प्यात प्रवेश केला होता, ज्याला 'किशोरवय' म्हणतात. म्हणजेच, असे वय जेव्हा माणूस बालपण सोडून तारुण्यात प्रवेश करतो.
त्याने या दिवसासाठी खास तयारी केली होती. त्याने आधीच आपल्या खूप खास मित्रांचा, म्हणजेच जिवलग मित्रांचा, एक गट तयार केला होता. तसे तर प्रत्येकाचा एकच जिवलग मित्र असतो, पण लहानपणी फक्त एकाच मित्राशी जोडले जाऊन समाधान होत नाही ना? म्हणूनच त्याने आपल्या पाच सर्वात जवळच्या मित्रांनाही या सुंदर गटात सामील केले होते.
त्या गटाचे नाव होते - "बेटांवर सहल"!
आपल्या आनंदाच्या या प्रसंगीही आर्यन एका द्विधा मनःस्थितीत अडकला होता. फक्त आर्यनच का, त्याचे सर्व मित्र, त्याचे सर्व वर्गमित्र, त्याचे सर्व कुटुंबीय आणि जगभरातील लोक या द्विधा मनःस्थितीत अडकले होते. शाळा बंद होत्या, कोरोना संसर्गामुळे मुलांना एकमेकांना भेटण्यास किंवा बाहेर जाण्यास मनाई होती.
याच कारणामुळे आर्यनने आपला आवडता गट ऑनलाइन तयार केला होता. ते सर्व सोशल मीडियाद्वारे एकमेकांशी जोडलेले होते. हो, आर्यनने याची विशेष काळजी घेतली होती की, या पाच मित्रांव्यतिरिक्त इतर कोणीही या गटात सामील होऊ नये, कोणालाही त्यांच्याबद्दल कळू नये आणि कोणीही कोणत्याही प्रकारे हस्तक्षेप करू नये.
या गटाचे घोषवाक्य होते - दिवस असो वा रात्र, फक्त आम्ही पाच जण!
या गटातील आर्यनचे इतर चार मित्रही जवळपास त्याच वयाचे होते. हो, असे नव्हते की ते सर्व त्याच्यासारखेच आजच किशोरवयात आले होते. कारण एकाच वर्गात शिकणाऱ्या या सर्व मुलांचे वाढदिवस एकाच दिवशी येणे शक्य नाही. त्यामुळे, ते सर्व काही महिन्यांच्या फरकाने जवळपास एकाच वयाचे होते.
आर्यनच्या वाढदिवसाची आतुरतेने वाट पाहण्यामागे एक खास कारण होते. त्याचा वाढदिवस दरवर्षी यायचा आणि तो आपल्या कुटुंबासोबत आणि मित्रांसोबत तो मोठ्या थाटामाटात साजरा करायचा. त्याचे वडील दरवेळी एक सुंदर आणि स्वादिष्ट केक आणायचे. त्याची आईसुद्धा त्याच्या मित्रांच्या पार्टीसाठी स्वतःच्या हातांनी अनेक पदार्थ बनवायची. त्याला त्याचे मित्र आणि नातेवाईकांकडून सुंदर भेटवस्तूही मिळत असत, ज्या तो सर्वजण गेल्यावर लगेच उघडून त्यात रमून जात असे. पण ही सर्व एक सामान्य गोष्ट होती. दरवर्षीची.
यावेळी त्याला एक नवीन अनुभव आला.
