A Journey of Memories - Ranjan Kumar Desai - (24) in Gujarati Biography by Ramesh Desai books and stories PDF | યાદોં ની સહેલગાહ - રંજન કુમાર દેસાઈ - (24)

Featured Books
Categories
Share

યાદોં ની સહેલગાહ - રંજન કુમાર દેસાઈ - (24)

                          પ્રકરણ - 24

       "પપ્પા!! શું તમારી આગાહી સાચી પડી?"

       "શું થયું?"

       "જ્યારે તમે ગઈકાલે ફોન કર્યો ત્યારે એક છોકરો તેના પરિવાર સાથે મને મળવા આવ્યો હતો. હું એક જ નજરે બધાને પસંદ પડી ગઈ. અને આ રવિવારે મારી સગાઈ પણ નક્કી થઈ ગઈ."

       "આ ખૂબ જ સારા સમાચાર છે. હાર્દિક અભિનંદન."

       "આ બધું તમારી લાગણી અને પ્રાર્થનાનું પરિણામ છે."

       "દિકરા! આમાં મારો કોઈ ફાળો નથી. આ બધું ભગવાન તરફથી ભેટ છે."

       "તમારે અને તમારા પરિવારે મારી સગાઈમાં હાજર રહેવું પડશે."

       "શું આ કહેવું જરૂરી છે?"

        મેં દરેક ક્ષણે મ્યુઝિકાના લગ્ન  કરવાનું સપનું જોયું હતું.

       અને તે સાકાર થવાનું હતું... હું તેના વિશે ખૂબ ખુશ હતો.

      મેં આખો સમય તેના સગાઈ સમારોહમાં ભાગ લીધો હતો. છોકરાનું નામ પ્રસાદ હતું. બંનેનું શરીર, ઊંચાઈ, વજન અને ઊંચાઈ બિલકુલ સરખા હતા.

        મેં સગાઈ સમારોહની રસમ નિભાવતા તેને એક સીલબંધ પરબિડીયું આપ્યું હતું. મેં પ્રસાદને ગળે લગાવ્યો હતો. . ફોટોગ્રાફરે આ દ્રશ્ય કેમેરા માં મઢી લીધું હતું. 

        તેઓ  બંને દક્ષિણ ભારતીય હતા. મેનુમાં માંસાહારી વસ્તુઓનો સમાવેશ થતો હતો. મેં મટન સમોસા અને ચિકન નો આસ્વાદ માણ્યો હતો.

        પ્રસાદ વસઈમાં એક બારનો માલિક હતો.

         તેમનો દેખાવ જોઈને મેં મજાકમાં મ્યુઝીકાની મામી ની સરાહના કરી હતી.

          તમે છોકરો તો બરાબર તમારી ભાણી ના માપ અને કદનો ગોતી કાઢ્યો. છો. ત્રાજવામાં વજન કરો તો એક ગ્રામ પણ ઓછું વધારે નહીં થાય. "

        મારી વાત સાંભળીને તેઓ ખડખડાટ હસી પડ્યા હતા.

        પાછળથી, તેણે ઓફિસ સ્ટાફ માટે એક પાર્ટીનું પણ આયોજન કર્ય હતું.

       તેને પિઝા બહું ભાવતો  હતો. તેણે મારી સામે એક વાર તેનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો. પણ હું ત્યારે તેની ઇચ્છા પૂરી કરી શક્યો નહોતો.આ વાતનો મને અફસોસ થયો હતો.  મોહન પાસેથી પૈસા ઉધાર લઈ અને પાર્ટી ના મેનુમાં પિઝાનો સમાવેશ કર્યો હતો. 

        આ જોઈ તે ગદગદિત થઈ ગઈ હતી.

         તેણીને લગ્ન કરીને તેના ગામ જવું પડ્યું હતું. તેની વિદાય ની કલ્પના માત્ર થી અસ્વસ્થ થઈ ગયો હતો. 

          તે તેના લગ્ન માટે તેના ગામ ચાલી ગઈ હતી. તેણે અમારા સંબંધોને મજબૂત બનાવવામાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી હતી.

        ઓફિસની દરેક છોકરી મને માન આપતી હતી.

        મ્યુઝિકા પછી, કવિતા નામની એક છોકરીને તેની જગ્યાએ નિયુક્ત કરવામાં આવી હતી. તેણે મ્યુઝિકાનું સ્થાન લીધું હતું. પરંતુ તે સિવાય, મને બીજી છોકરી પર આદર હતો. તે પણ મારો ખૂબ માનતી  હતીf. તે કેડબરીને પ્રેમ કરતી હતી. હું દરરોજ તેને માટે કેડબરી લઈ તેને આપવા સ્ટેશને ઊતરી જતો હતો. 

         મેં મારી નોકરી છોડી દીધી હતી. છતાં પણ હું દરરોજ લોઅર પરેલ સ્ટેશન પર ઉતરી તેને મળી ને  કેડબરી આપતો હતો.

        મારા સાળાએ કવિતા સાથેના મારા સંબંધની પ્રશંસા કરી હતી.

       મને સતત મ્યુઝિકાની યાદ આવતી હતી.

       તેના કારણે, મેં મારા નખ કરાવવાની આદત છોડી દીધી.

       તેણે મારી આદત વિશે ફક્ત આટલું જ કહ્યું હતું

       "અરે! તમે આ ઉંમરે નાના બાળક ની જેમ નખ ચાવો છો! "

        તેની આ ટકોરે ગજબનું કામણ કર્યું હતું.

         અને મારી આદત છૂટી ગઈ હતી.      

         એક દિવસ, મેં મ્યુઝિકાને મારા વધુ પડતા નખ બતાવ્યા. તે આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ. તેણે મારી પ્રશંસા કરી અને એક પ્રશ્ન પૂછ્યો હતો

         "આ ચમત્કાર કેવી રીતે થયો?"

         "આ એક દાદીના કારણે છે."

         "કોણ છે તમારી  દાદી છે?"

         મ્યુઝિકાએ જ આ ભૂમિકા ભજવી હતી. પણ હું તેને થોડી ચીડવવા માંગતો હતો. તેથી મેં ચુપકીદી જાળવી હતી. પણ હું લાંબા સમય સુધી ગુપ્ત રાખી શક્યો નહોતો. અને મેં તેને જણાવી દીધું હતું.

        "તારા સિવાય મારી દાદી બીજી કોણ હોઈ શકે?"

         "શું તમે મને આટલી માનો છો ?"

          "હા બેટા મારા કરતાં પણ વધુ!! "

           એનો ચહેરો ફૂલ જેવો ખીલી ઉઠ્યો હતો.

           મેં ક્યારેય કોઈના ચહેરા પર આટલી ચમક નિહાળી નહોતી. 

         તે ચાલી ગઈ હતી. પણ અમારો ફોન અને વોટ્સએપ પર સંપર્કમાં જારી હતો. સાચા fસંબંધને  કોઈ અવરોધ નડતો નથી

         મેં મારી નાની દીકરી કૃષ્ણાને તેના વિશે કહ્યું હતું.

         તેઓ રૂબરૂ મળ્યા નહોતા, પણ  બે ત્રણ વાર બંને એ ફોન પર વાત કરી હતી. થોડા સમય પછી તેમના લગ્ન પણ થયા હતા. તેઓએ એક દીકરીને જન્મ આપ્યો હતો.

        સૌથી મહત્વની વાત એ હતી: મ્યુઝિકાએ આરતીનું દિલ જીતી લીધું હતું.

        હું એની હાજરીમાં એની સાથે ફોન પર આરામથી વાત કરતો.

        તેની ગેરહાજરીમાં, મને એની દરેક વાત યાદ આવતી હતી. 

       હું પ્રસાદ સાથે શું વાત કરતો હતો. તે જાણવા માટે તે સદાય ઉત્સુક રહેતી હતી. 

       એક વાર, જ્યારે તેણીએ પૂછ્યું, ત્યારે તેને ચીડવવાના આશયે કહ્યું હતું. 

       "મારી મ્યુઝિકા થોડી પાગલ છે. તેનાથી દૂર રહેજે.

       મેં કહ્યું, પણ તે માનવા તૈયાર નહોતી.

       "ચાલો, જૂઠા, તું એવું ન કહી શકે."

       "તને મારા પર આટલો બધો વિશ્વાસ છે?"

       "હા, પોતાના કરતાં પણ વધુ."

       આ સંબંધની પરાકાષ્ટા હતી. સાચા સંબંધની આનાથી વધારે સારી ઓળખ શી  હોઈ શકે?

       એક વિચિત્ર સંયોગ બન્યો હતો. મ્યુઝિકા અને પ્રસાદનો જન્મદિવસ એક જ દિવસે આવતો હતો.

       અને બીજો સંયોગ બન્યો હતો. તેના માટે આ પ્રસ્તાવ મારા જન્મદિવસ પર આવ્યો હતો.

       ઉત્તેજના માં મ્યુઝિકા આ ​​ભૂલી ગઈ હતી. તેણે તેના માટે માફી માંગી હતી અને મારા માટે પોતે કેક લઈ આવી હતી

      ત્યાર કૃષ્ણા નું ડિલિવરી બાદ  અવસાન થયું હતું.

       તેના 10 દિવસના બાળકને તેની સાસુ મા એ સંભાળી લીધું હતું.

       મ્યુઝિકા તે સમયે મુંબઈમાં હતી. તેણે કૃષ્ણા ની પુત્રીની જવાબદારી પોતાના પર લીધી હતી.

       આ સૌથી મોટી વાત હતી. મને મ્યુઝિકામાં કૃષ્ણા ના દર્શન થતાં હતા


       આરતી બાળકનો ઉછેર કરવા તૈયાર હતી. પરંતુ તેણે મ્યુઝિકાના સમર્પણ સમક્ષ શરણાગતિ સ્વીકારી લીધી.

                   000000000000000 ( ક્રમશ:)