પ્રભાતની પહેલી કિરણ જમીનને સ્પર્શે,
શાંત આકાશમાં પંખીઓની રણકાર વરસે,
ઠંડા પવનમાં કોઈ અજાણી સુગંધ વહે,
અને મનમાં એક જ ભાવ ઉપજે—
“આજે બાપા આવશે…
આજે હૃદય ઉજળું બનશે…”
ગામના દરવાજે ધુપની સુગંધ ફેલાય,
ઘરમાં ઘરમાં મંગલ ધ્વનિ ગુંજે,
બાળકો રંગોળી દોરી સ્મિત વહેંચે,
અને સ્ત્રીઓની આંખોમાં ભક્તિ ઝણે.
આવું લાગે કે—
જેમ પૃથ્વી પર ઉતરી આવ્યો હોય સ્વર્ગનો આભૂષણ,
ગણનાયક, વિઘ્નહર્તા, દયાલુ ગજાનન.
તમારા મોટા કાન, બાપા,
માણે જીવનનાં રહસ્યોને સાંભળે છે.
ભક્તોની હળવી હાકલ હોય કે
હૃદયની અંતર્મથી નીકળેલી પીડા—
તમારી પાસે કંઈ છુપાતું નથી.
તમે સાંભળો દરેકનું દુઃખ,
તમે વોળાવો દરેકની ખુશી,
તમે દેવ ન હોવ, તમે તો ઘરનાં સભ્ય છો,
જે દરેક દિલની ધડકનમાં વસો છો.
તમારી સૂંઢમાં સૌમ્યતા,
તમારા મુખ પર કરુણાની રેખા,
અને તમારી આંખોમાં શીતળતા—
જાણે જીવનની દરેક ચિંતા ઓગળી જાય.
તમારો એક દર્શન,
અને મનની અંદર જામી ગયેલા અંધકારને
સૂર્યકિરણની જેમ તોડી નાખે.
તમારું વાહન—નાનું મૂષક,
પણ અર્થ બહુ મોટો ધરાવે છે.
જાણે શીખવે કે,
“નાનું કે મોટું કંઈ નથી,
જે સચ્ચા હૃદયથી સેવા કરે,
તે જ મહાન બને છે.”
જીવનમાં કદ નહીં,
કૃત્યનું મૂલ્ય જ મોટું હોય છે.
મોદક—તમારી પ્રિય પ્રસાદી,
જેની સુગંધ મન સુધી પહોંચી જાય.
મીઠાશ માત્ર જીભ પર નથી,
તે તો આત્માને મીઠી બનાવી દે છે.
જેમ તમે ભક્તોને આશીર્વાદ આપો છો,
તેમ મોદક હૃદયમાં પ્રેમ પહોચાડે છે.
દરેક ઘરનાં રસોડામાં,
દરેક માતાના હાથમાં,
પ્રેમથી બનતો મોદક—
જાણે તમારા માટે માત્ર ભેટ નહીં,
એક પ્રાર્થના હોય છે.
ગણેશચતુર્થીનો તે દિવસ—
જેમાં દરેક રસ્તે ઉજાસ છલકાય,
શોભાયાત્રાનું નાચતું પગલું,
ઢોલ–નગારા ગૂંજાવતી ગતિ,
અને ભક્તોની આંખોમાં ઝળહળતી આશા.
કોઈ માતા પ્રાર્થના કરે પુત્ર માટે,
કોઈ વૃદ્ધ કહે આરોગ્ય માગે,
કોઈ વિદ્યાર્થી સફળતાની આશા રાખે,
કોઈ ગરીબ માનવી રોજીની રોશની માગે—
અને તમે, બાપા,
બધાની હૃદય–પોકાર સાંભળો છો.
વિસર્જનનો સમય આવે ત્યારે,
પગ થંભી જાય, આંખો ભીનાં બની જાય.
જાણે તમારા વિદાયથી
ગામમાંથી પ્રકાશ ઘટાડાય.
પણ તમે શીખવાડો કે—
“હું જાઉં છું, પણ હું છૂટી ન જાઉં.
હું તો તમારા હૃદયમાં વસું છું.”
માટીનું મૂર્ત સ્વરૂપ જાય,
પણ ભક્તિના મર્મનું તેજ નહીં ઓગળે.
તમારો આશીર્વાદ તો
દરેક ઘરની દિવાલોમાં ગુંજે છે.
દરેક સવારે સાંભળાય
“ગણપતિ બાપા મોરયા!”
અને ઘરના હૃદયોમાં જીવંત થઈ રહે
સમૃદ્ધિ અને શાંતિની આશા.
તમારા ચરણોમાં બેસીને,
મન ને એક જ ભાવ થાય—
કે જીવનમાં સચ્ચાઈ અને ધર્મ,
પ્રેમ અને દાન,
સહનશીલતા અને દયાળુતા—
આ બધું જ સૌથી મોટી ભક્તિ છે.
ભક્તિ માત્ર વાતોમાં નહીં,
પરોપકારના કાર્યમાં વસે છે.
હે બાપા,
તમારી સામે ઊભા રહી
હું એક જ પ્રાર્થના કરું છું—
મને એવુ હૃદય આપો,
જેમાં કોઈ માટે દ્વેષ ન રહે.
મને એવુ મન આપો,
જે હંમેશા સારા વિચારો જન્માવે.
મને એવુ જીવન આપો,
જે સેવા અને સાચા માર્ગ પર ચાલે.
મને એવુ સંકલ્પ આપો,
કે દરેક મુશ્કેલીમાં હિંમત રહે
અને દરેક સફળતામાં નમ્રતા.
તમારા એક નામથી
મારો સમગ્ર દિવસ પ્રકાશિત થઈ જાય—
“વિઘ્નહર્તા ગણપતિ બાપા,
તમારો આશીર્વાદ હંમેશા અમ પર વરસતો રહે.”
તમે જિવ ની ચાવી છો અનેતમેજ તાળું છો.
મારા શિશ્નની અંદર બસ તમે જ દયાળુ છો.
