તને પૂછું ને... તો વાત શરૂ થાય...
રહેવા દે... વાત જ ના થાય,
એ જ બરાબર છે.
હું કહું મળીએ ને... મિલન થાય...
પણ રહેવા દે... એ મિલન કરતાં
ઇંતજાર જ બરાબર છે.
હું માંગુ ને તું આપે, એમાં પણ સુખ તો છે...
પણ છોડ... તું ના આપ,
કારણ કે માગેલું સુખ ક્યાં વધારે ટકે છે?
હું કહું કે હું દુઃખી છું...
અને તું થોડી વાર તો સંભાળે...
પણ રહેવા દે...
એ ક્ષણભર સંભાળવા કરતાં
આ દુઃખ જ બરાબર છે…
હું બતાવું ભૂલ, ને તું માફી માંગે
સાચું છે... પણ રહેવા દે ને...
તને ક્યાં એ ભૂલનો અહેસાસ છે?
હા, હક છે દરેક વસ્તુ કહેવાનો સંબંધમાં...
પણ રહેવા દે... દર વખત હું જ કહું,
એ પણ ક્યાં બરાબર છે?
હું વારંવાર નમું છું, કારણ કે મને પ્રેમ છે...
પણ તું રહેવા દે...
શાયદ તને ક્યાં કંઈ એવું છે.
તું છોડ ને તારી વાત... મને મારી કહેવા દે.
તારા થી નહીં થાય કશું...
તું રહેવા દે...
એના કરતાં આ એકતરફી પ્રેમ જ સારો
હું કરું છું... મને કરવા દે.
તું રહેવા દે...
બસ ... તું રહેવા દે.
-Riddhi Gori 💙🤍
