ભાગ - ૧૦: બુદ્ધિનો ઉપયોગ અને જોખમી છટકબારી
સાહિલનું મન હવે ડરને બદલે તીવ્ર રોષ અને દગાની પીડાથી સળગી રહ્યું હતું. અભિષેક, જે તેનો ભાઈ હતો, તે જ આ બધાનો માસ્ટરમાઇન્ડ નીકળ્યો!
અભિષેક અને મિસ્ટર થોમસે સાહિલને ગુપ્ત દાદર તરફ ધકેલ્યો, જે એક અંધારાવાળા સબ-બેઝમેન્ટ તરફ જતો હતો.
"તારી બહાદુરી હવે પૂરી થઈ, સાહિલ. તું તારા પરિવારનો વિશ્વાસ મેળવી શક્યો, પણ હવે તું મારી રમતનો અંતિમ હિસ્સો બનીશ," અભિષેકે ઠંડા અવાજે કહ્યું.
"અભિષેક, તું તારા પોતાના પરિવારને દગો આપી રહ્યો છે!" સાહિલે ગુસ્સાને દબાવીને કહ્યું.
"ચૂપ! નીચે ચાલ," અભિષેકે તેને પિસ્તોલના કુંદાથી ધક્કો માર્યો.
જેમ તેઓ દાદરના વળાંક પર પહોંચ્યા, સાહિલે તેની બુદ્ધિનો ઉપયોગ કર્યો. તેણે યાદ કર્યું કે ઑફિસમાં આવતા પહેલાં થોમસે તેને તેના અંગત સામાન (મોબાઇલ અને ચાવી) એક નાના કબાટમાં મૂકવા કહ્યું હતું, જે દાદરની નજીક જ હતું.
સાહિલ જાણી જોઈને લથડાયો અને દાદરના પહેલા પગથિયે જોરથી પડ્યો.
"ઓહ! મારો પગ મચકોડાયો!" તે પીડાનો ઢોંગ કરવા લાગ્યો.
અભિષેક અને થોમસ ગુસ્સે થયા. અભિષેકે તેને ઊભો કરવા માટે થોડીવાર માટે પિસ્તોલનો ઇશારો નીચે કર્યો.
"ઊભો થા!" અભિષેકે પિસ્તોલનો કુંદો ફરીવાર તેના તરફ તાક્યો.
એ જ ક્ષણે, સાહિલે તેની સંપૂર્ણ શક્તિ એકઠી કરી. પડતી વખતે તે કબાટની નજીક જ હતો. તેણે ઝડપથી પોતાનો હાથ લંબાવ્યો અને કબાટના દરવાજાને જોરથી ધક્કો માર્યો!
ધડામ!
કબાટનો ભારે લાકડાનો દરવાજો અચાનક ખૂલ્યો અને તે સીધો મિસ્ટર થોમસના માથા સાથે ટકરાયો. થોમસ પીડાથી ચીસ પાડીને જમીન પર ઢળી પડ્યા.
અભિષેક ગભરાયો. સાહિલે આ તકનો લાભ લીધો. તે ઊભો થયો અને તેના મોબાઈલ અને ચાવીઓ લઈને, નીચે તરફ જવાને બદલે, ફરી ઑફિસના મુખ્ય દરવાજા તરફ દોટ મૂકી!
"રોકાઈ જાઓ! નહીં તો ગોળી મારી દઈશ!" અભિષેકે ચીસ પાડીને તેની પાછળ ગોળીબાર કર્યો.
ફાયર! ગોળી ઑફિસના ફર્નિચરમાં વાગી.
સદભાગ્યે, સાહિલે ઑફિસના મુખ્ય દરવાજાની બહાર દોડીને, ઈમારતની લોબીમાંથી ભાગી છૂટવામાં સફળતા મેળવી.
હવે સાહિલ પાસે હાર્ડ ડ્રાઇવ નહોતી, પણ અભિષેકની પિસ્તોલમાંથી છૂટેલી ગોળીનો ડર અને સેન્ટ્રલ પાર્ક લોકર ૨૨ નું સરનામું હતું.
તેણે લોબીમાંથી બહાર આવીને તેની કાર શોધી અને તરત જ સેન્ટ્રલ પાર્ક તરફ કાર દોડાવી.
સમય: બપોર થવા આવ્યો હતો.
કાર ચલાવતા તેણે અભિષેકના વૉઇસ રેકોર્ડિંગ અને ડાયરીના સંદેશાને ફરી યાદ કર્યા: 'સ્પાર્ક ડેટા, સેન્ટ્રલ પાર્ક લોકર ૨૨'.
તે જાણતો હતો કે અભિષેક હવે હાર્ડ ડ્રાઇવનો ડેટા જોશે, પણ કોડ ૯૩૮૧ સિવાય તે કદાચ એન્ક્રિપ્ટેડ ફાઈલો ખોલી શકશે નહીં. પરંતુ લોકરની માહિતી ફક્ત ડાયરીમાં હતી, જે અભિષેકને ખબર નહોતી.
સેન્ટ્રલ પાર્કનું વાતાવરણ ન્યૂ યોર્કના જંગલી ટ્રાફિકથી વિપરીત, શાંત અને સુંદર હતું. અહીં હજારો પ્રવાસીઓ અને સ્થાનિક લોકો ફરતા હતા. સાહિલ હવે એક ભીડભર્યા સ્થળે પહોંચી ગયો હતો, જે તેની સુરક્ષા અને જોખમ બંને વધારતું હતું.
સાહિલે પશ્ચિમી બાજુએ આવેલ વિશાળ લોકર વિસ્તાર શોધ્યો.
લોકર રૂમમાં દાખલ થતાં, તેણે જોયું કે ત્યાં લોકરનો એક મોટો વિભાગ હતો, જે પ્રવાસીઓના સામાન રાખવા માટે વપરાતો હતો.
સાહિલ લોકર નંબર ૨૨ પાસે ગયો.
સંવાદ અને મુસીબત:
જેવો તે લોકર તરફ આગળ વધ્યો, પાછળથી એક અવાજ આવ્યો:
સુરક્ષા ગાર્ડ: "માફ કરશો સર, શું તમે આ લોકરનો ઉપયોગ કરી રહ્યા છો? અહીં માત્ર ૪ કલાક માટે જ સામાન મૂકવાની પરવાનગી છે."
સાહિલે ઝડપથી પોતાનું મગજ ચલાવ્યું. તેણે ગાર્ડને જોયો, જે તેની ઉતાવળને ધ્યાનથી જોઈ રહ્યો હતો.
સાહિલ: (ઉતાવળનો ઢોંગ કરીને) "હા, હા. બસ... બસ મારે મારી ટિકિટ અહીંથી લેવાની છે. મેં એક મિત્રને ચાવી આપી હતી, અને હવે તે જવાનું કહે છે. આ લોકર નંબર ૨૨..."
સુરક્ષા ગાર્ડ: "લોકર નંબર ૨૨? ઠીક છે. પણ મને લાગે છે કે આ લોકરની ટાઇમિંગ પૂરી થઈ ગઈ છે. જો તમે ટિકિટ રજૂ નહીં કરી શકો, તો મારે તેને ખોલવા માટે મેનેજમેન્ટની મદદ લેવી પડશે."
સાહિલના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા. ટિકિટ તો અભિષેક કે એન્ડ્રુ પાસે હશે.
સાહિલ: "અરે ના! મારી પાસે કોઈ ટિકિટ નથી. મારા મિત્રએ મને માત્ર કોડ આપ્યો હતો... શું તમે કોડથી ખોલી શકો?"
સુરક્ષા ગાર્ડ: "માફ કરજો સર, ટિકિટ વિના કોડ કામ નહીં કરે."
ત્યાં જ, સાહિલને એક અણગમતો વિચાર આવ્યો. અભિષેક હવે તેની પાછળ માણસો મોકલશે.
સાહિલ: (અચાનક ગંભીરતાથી) "જુઓ, મારે જલ્દીમાં જવાનું છે. હું તમને $100 આપું છું. બસ, આ લોકર ખોલી દો. આ એક ખૂબ જ ખાનગી મેડિકલ વસ્તુ છે."
સુરક્ષા ગાર્ડે આશ્ચર્યથી સાહિલ તરફ જોયું. તે લોભાયો, પણ તેના ચહેરા પર શંકા હતી.
સુરક્ષા ગાર્ડ: "સર, હું મારી નોકરી ગુમાવીશ."
ત્યાં જ, લોકર રૂમના ખૂણામાંથી ઊભો રહીને મોબાઇલ પર વાત કરતો એક વ્યક્તિ સાહિલ તરફ તાકી રહ્યો હતો. તે વ્યક્તિના કાનમાં ઇયરપીસ હતું, અને તે કાળા કપડાં પહેરેલો હતો. આ નિશ્ચિતપણે અભિષેકના માણસોમાંનો એક હતો!
સાહિલનો સમય પૂરો થવાનો હતો. તેણે છેલ્લો દાવ રમ્યો.
સાહિલ: "તમારે લોકર ખોલવાની જરૂર નથી!"
સાહિલે ડાયરીમાં લખેલો ગુપ્ત કોડ ૯૩૮૧ યાદ કર્યો. તે લોકરની ચાવી નહોતી, પણ કદાચ આ જ ગુપ્ત કોડ લોકરને ખોલી શકે.
તેણે લોકરની કી-પેડ પર જોરથી અને ઝડપથી ૯-૩-૮-૧ દબાવ્યા.
ચક ચક!
લોકર નંબર ૨૨નો દરવાજો ખૂલી ગયો!
સુરક્ષા ગાર્ડ અને પેલા કાળા કપડાંવાળા વ્યક્તિ બંને આશ્ચર્યથી જોઈ રહ્યા.
સાહિલે લોકરમાંથી એક નાનકડો મેટલ બોક્સ ઝડપથી બહાર કાઢ્યો અને દોટ મૂકી.
કાળા કપડાંવાળો માણસ: "પકડો તેને! તે જ છે!"
હવે સેન્ટ્રલ પાર્કની શાંતિ તૂટી ગઈ. સાહિલ, અભિષેકના માણસના પીછોથી ભાગી રહ્યો હતો, અને તેના હાથમાં એન્ડ્રુનો છેલ્લો અને સૌથી મોટો પુરાવો હતો.
