જીવન કેરો પરપોટો ક્યારે ફૂટશે, કોણ જાણે?
શ્વાસોનો આ કોઠો ક્યારે ખૂટશે, કોણ જાણે?

માણીલે મોજથી આ જિંદગી દોસ્તારો સંગાથે,
સંગાથનો આ જોટો ક્યારે તૂટશે, કોણ જાણે?

ખીલ્યો છે તો સત્કર્મોની મહેક ફેલાવી દે પછી,
જીવન ગલગોટો ક્યારે મુરઝાશે, કોણ જાણે?

છોડ ભેગું કરવાનું જ્યારે જવું છે ખાલી હાથ,
વાંહે તારાં જ નોટો ક્યારે લુટશે, કોણ જાણે?

એકલાં જ જવાનું છે જ્યારે અંતિમ સફરમાં,
પછી તો તારો ફોટો ક્યારે દેખશે, કોણ જાણે?

એક ધર્મ જ છે આયખાના મોક્ષ માટે "વ્યોમ"
પછી તર્પણનો લોટો ક્યારે મૂકાશે, કોણ જાણે?

...© વિનોદ.મો.સોલંકી"વ્યોમ"
GETCO (GEB)
મુ. આદિપુર (કચ્છ)

Gujarati Poem by વિનોદ. મો. સોલંકી .વ્યોમ. : 111782372

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now