ફક્ત સપના ચાર લૈને જીવે છે,
તોયે કેવો ભાર લૈને જીવે છે.

નામ છે એની નનામી તો હશે,
અશ્રુ કાં ચોધાર લૈને જીવે છે?

ઘરને રોશન રાખતો એ દીવડો,
ખુદમાં અંધાર લૈને જીવે છે.

ત્યાં પ્રભુએ તો કરૂણા આંજેલી,
આંખે એ અંગાર લૈને જીવે છે!

દીકરી, મા, બહેન, ભાર્યા, સ્ત્રી તું પણ,
કેટલા અવતાર લૈને જીવે છે!

એક હાથે તૂટવાનું શ્વાસનું,
એક માં ૐ કાર લૈને જીવે છે.

દાસ એ ચરણોનો થાશે 'કૌશિક ',
જે અલખનો તાર લૈને જીવે છે..

*- આ તો મારી વાતો છે,,,,કૌશિક પટેલ*

Gujarati Poem by KAUSHIK PATEL : 111800527

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now