નજરમાં સૌમ્યતા છે ને મુખ પર સ્મિતની લ્હાણી,
જાણે કુદરતે કાગળ પર કંડારી છે કોઈ કહાણી.
શ્વેત રેશમી બાંયમાં શોભે છે એનું વ્યક્તિત્વ,
ને નીલરંગી સાડીમાં મલકાય છે એની જુવાની.
નથી જરૂર આંખોમાં અલગથી આંજણ આંજવાની,
ખુદ 'કાજલ' બનીને શોભાવે છે એ નયનોની દીવાની.
માત્ર બાહ્ય રૂપ નહીં, મનમાં છે ગંગા જેવી પવિત્રતા,
સંસ્કારોની સુવાસથી મહેકે છે આ આખી જિંદગાની.
આભૂષણોની ક્યાં જરૂર છે આ સાચા સૌંદર્યને?
એની આંખોમાં વસે છે મર્યાદાની એક નિશાની.
ભારતીય સંસ્કૃતિનો અંશ છે એના દરેક વળાંકમાં,
પરંપરા અને આધુનિકતાની છે આ સંગમ-રુહાણી.
