વાર્તા ૨૦: બેટરી લો (Battery Low)
મોબાઈલની સ્ક્રીન પર લાલ કલરમાં લખાઈને આવ્યું— "Battery Low: 5% remaining." અને પછી તરત જ એ ઑફ થઈ ગયો.
ક્યારેક આપણી જિંદગી પણ આવી જ હોય છે. આપણે સતત કામ કરતા રહીએ છીએ, સંબંધોને નિભાવવાનો પ્રયાસ કરીએ છીએ, બીજાની અપેક્ષાઓ પૂરી કરવા દોડાદોડ કરીએ છીએ, અને એક દિવસ અચાનક અનુભવીએ છીએ કે આપણી અંદરની 'બેટરી લો' થઈ ગઈ છે. હવે આગળ વધવાની કે લડવાની હિંમત નથી રહી.
આપણે ફોનને ચાર્જિંગમાં મૂકી દઈએ છીએ, પણ પોતાની જાતને ચાર્જ કરવા માટે સમય નથી કાઢતા. આપણા શરીર, મન અને આત્માને પણ આરામ અને નવી ઉર્જાની જરૂર હોય છે. જ્યારે આપણે માનસિક રીતે થાકી જઈએ છીએ, ત્યારે ગુસ્સો આવે છે, ચીડિયાપણું વધે છે અને નાનામાં નાની વાત પણ મોટી લાગે છે.
પ્રેમ અને સંબંધોમાં પણ આવું જ થાય છે. જો બંને બાજુથી સંબંધને સતત ઉર્જા ન મળે, એકબીજાને સમજણ અને સમય ન મળે, તો એક સમયે એ સંબંધની બેટરી પણ લો થઈ જાય છે. અને પછી ધીમે ધીમે એ સંબંધ 'સ્વીચ ઑફ' થઈ જાય છે.
જિંદગીનો ફોન 'ડિસ્કનેક્ટ' થાય એ પહેલાં, પોતાની જાતને અને પોતાના પ્રિયજનોને ચાર્જ કરવાનું શીખવું જોઈએ.
કારણ કે, જે રીતે મોબાઈલ ચાર્જ કર્યા વગર ચાલતો નથી, એ જ રીતે પોતાની જાતને પ્રેમ કર્યા વગર અને બીજાને પ્રેમ આપ્યા વગર જિંદગી પણ પૂરી ઉર્જાથી જીવી શકાતી નથી.
