“गावात आई-बाबा तुला खूप आठवतात रे,
थोडा वेळ काढ, पुन्हा त्या वाटेने जाण्यासाठी।
शहराच्या उजेडाने डोळे तर भरले तुझे,
पण मन अंधारलंय आता हसण्यासाठी।
दाराशी उभं राहून वाट पाहतात अजूनही,
फक्त तुला एकदा पाहण्यासाठी।
तू घर सजवलंस वस्तूंनी, सुखाच्या नावाखाली,
पण खरं घर रिकामं पडलंय तुला हाक देण्यासाठी।
ही कमाई, ही धावपळ कशासाठी शेवटी,
जेव्हा आपलेच तडफडतात तुला जवळ घेण्यासाठी।
एक दिवस परत येशील, पण कदाचित उशीर होईल,
कारण वेळ थांबत नाही कुणाला भेटवण्यासाठी।
सत्य इतकंच—आपलेच खरे धन असतात,
बाकी सगळं उरतं फक्त दाखवण्यासाठी।”
- Fazal Abubakkar Esaf
