चांदण्यांना बहर येता
हल्ली चांदण्यांना बहर येता
येतो ऊत तुझ्या आठवांना.
शरदातल्या रेशीम रात्री
त्या जानिवा छेडती गात्राना.
लक्षात आहे ते आपले तासंतास गच्चीवर
विभोर होऊन एकमेकां पाहणे.
तुझे लाघव मला जाणवून
मी तुझ्यात दंग होत राहाणे.
तू मोगऱ्याची कळी खुडून
माझ्या दिशेने फेकली होती.
तिच्या गंधाने माझी रात्र
तूझ्या स्वप्नी निजली होती.
शेलाट्या बांध्याची तू अन
मोहक चाल ती तुझी अजून स्मरते.
शतपावली करत, बाबांशी बोलत शोधायची तशी
तुझी नजर मला शोधन्या अजून झुरते?
आशावादी मन माझे.. पण आता कुठली तिथे तू?
त्यावेळी असायचे तसे कुठले ते शारद सुंदर चांदणे?
मी मात्र इथेच असतो अजून.. पण राहतो टक्क जागा.
अताशा जमते मला चांदण्याकडे पाठ फिरवून राहाणे.
-शब्दभ्रमर
