આજના ઇલેક્ટ્રિક સાધનો જીવન સરળ બનાવી જાય,
પણ હાથથી બનેલી વસ્તુઓની વાત જ કંઈક અલગ કહેવાય.
મિક્સર આવ્યું, તો ખાંડણી-દસ્તો ખૂણામાં રહી ગયો,
વોશિંગ મશીન આવ્યું, તો હાથનો મહેનતનો સમય વહી ગયો.
રોટલી આજે મશીનથી પણ બની જાય છે,
પણ દાદીના હાથની રોટલીની સુગંધ ક્યાંથી આવે છે?
માઇક્રોવેવ ગરમ કરે ભોજન પળવારમાં,
પણ માટલાનું પાણી આપે ઠંડક પોતાના અંદાજમાં.
ફ્રિજમાં ઠંડું પાણી સહેલાઈથી મળી જાય,
પણ માટલાનું પાણી મનને પણ ઠંડક પહોંચાડે જાય.
વેક્યૂમ ક્લીનર સફાઈ કરે ઝટપટ ઘરની,
પણ સાવરણીમાં છુપાયેલી યાદ છે જૂની પેઢીની.
ઇલેક્ટ્રિક સાધનો સમય અને મહેનત બચાવે,
પણ હાથની કળા અને લાગણી ક્યાંથી લાવે?
આધુનિકતા જરૂરી છે, એને આપણે સ્વીકારવી જ જોઈએ,
પણ જૂની વસ્તુઓની કિંમત પણ હૃદયથી સમજવી જોઈએ.
મશીન કામ ઝડપથી કરે, એ એની પોતાની શાન,
પણ હાથની મહેનતમાં વસે લાગણી અને પરિવારની ઓળખાણ.
નવું અપનાવો, પણ જૂનું ભૂલશો નહીં,
ઘરની પરંપરા અને સંસ્કાર ક્યારેય ખોવશો નહીં.
