मेरे कांधे पे सिर को झुकाना तेरा
मेरे सीने में खुद को छुपाना तेरा
मेरे कांधे पे सिर को झुकाना तेरा
मेरे सीने में खुद को छुपाना तेरा
आके मेरी पनाहों में शाम-ओ-सहर
कांच की तरह वो टूट जाना तेरा
તમે બધાં એ ક્યારેય એવું વિચાર્યું છે કે સમય જતાં આપડે અંદર કેટલા બદલાય જાય છીએ. મતલબ સમજણ ની રીત માં વાત કરું છું. એક સમય મા આપણી હરએક વાત જે આપડે કોઈ મેં કહેવી હોઈ તો આપણી પાસે આપણા મિત્રો હોઈ આપણી ફેમિલી હોઈ. બધા હોઈ ને પછી થોડા સમજણા થઈએ ને એટલે આપણે બધા આપડા ફેર્ડ્સ કે ફેમિલી ને સાઈડ માં મૂકી પેલા એક ની રાહ જોવા લાગીએ ને પછી આપણી અંદર રહેલી વાત ને આમ ભેગી કરવા લાગીએ એમ વિચારી ને એ આવશે ને એને કહીશું આ બધુ . આ બધી વાતો ફેમિલી કે ફ્રેન્ડ્સ જોડે થોડી કરવાની હોઈ આતો એને કરવાની હોય. ને વિચાર માં ને વિચારમાં સમય નીકળતો જાય ને આપડે વધુ મેં વધુ સમજણા થતા જઈએ ને અંતે જ્યારે એ મળે ત્યારે.
બધું કેહવું છે બધું કેહવું છે એ વિચાર માં પોતે સંબંધ માં અધીરા થઈ જઈએ. ત્યારે આપણે કોઈ એવું નથી વિચારતા કે આ સંબધ નવજાત બાળક જેવો છે પેલા એને સમય આપી મોટો કરવો પડે પછી એ સમજણ ની પરિસ્થિતિ માં આવશે ત્યારે બધું થશે. પણ નય.
આપડે અધીરા થઈ જઈએ ને એટલે એ સંબધ વયો જાય પછી બેસી ને રોવું પડે. પાછા એ મિત્રો એ જ ફેમિલી પાસે જવું પડે. ને જ્યારે જઈએ ને ત્યારે એ લોકો બોવ સહજ આપણો સ્વીકાર પાછો કરી લે છે ખબર છે શુકામ?
કેમ કે એ સંબધ ને બંને તરફ થી ઉછેરવા માં આવ્યો હોય છે હવે એ સંબંધ પરિપક્વ થઈ ચૂક્યો હોઈ છે. પણ એ અંતર આપડે કયારેય કાઢી નથી શકતા....
ખોટું હોઈ તો પાછું આપવું હો.
#બાકીતમારુશુકેવુછેભાઈબંધ .
