વાર્તા ૩: અનબ્લોક
આંગળી 'Unblock' બટન પર આવીને થંભી ગઈ હતી.
બે વર્ષ સુધી એ નામ 'બ્લેક-લિસ્ટ' ના અંધારા ખૂણામાં કેદ હતું. આજે અચાનક એ જૂના જખમ પરથી પાટો ઉખેળવાની ઈચ્છા થઈ. જેવું બટન દબાયું, કે તરત જ તેનો હસતો ચહેરો ડિસ્પ્લે પિક્ચર (DP) માં ચમકી ઉઠ્યો. તે હજુય એવો જ હતો—નિર્મળ અને શાંત, બસ હવે એ ફોટામાં તેની સાથે કોઈ બીજું હતું.
મન સવાલ પૂછતું હતું, "શું કામ અનબ્લોક કર્યું?" શું એ જાણવા કે એ તારા વગર કેટલો ખુશ છે? કે પછી એ સાબિત કરવા કે હવે તને એના હોવા કે ન હોવાથી કોઈ ફેર નથી પડતો?
અનબ્લોક કર્યા પછી જ અહેસાસ થયો કે, બ્લોક લિસ્ટમાં તો વ્યક્તિ સુરક્ષિત હતી. ત્યાં એની યાદો પર આપણો હક હતો, આપણે ધારીએ ત્યારે એને યાદ કરી શકતા. પણ અનબ્લોક થતા જ એ હકીકત પછડાઈ કે હવે એ વ્યક્તિ માત્ર આપણી પહોંચની બહાર જ નથી, પણ આપણી દુનિયાની બહાર છે.
ડિજિટલ દુનિયામાં કોઈને અનબ્લોક કરવું સહેલું છે, પણ મનના કોઈ ખૂણે જામી ગયેલા એના અસ્તિત્વને મુક્ત કરવું બહુ અઘરું છે. પાંચ મિનિટ એ ફોટાને તાક્યા પછી, નિધિએ ફરીથી એ જ નામ 'Block' કરી દીધું. આ વખતે ગુસ્સામાં નહીં, પણ ગંભીરતાથી.
ક્યારેક કોઈને હંમેશા માટે ભૂલી જવા માટે, એક વાર અનબ્લોક કરીને એની જિંદગીમાં આપણી 'ગેરહાજરી' જોવી બહુ જરૂરી હોય છે.
અનકહી કોફી
લેખિકા
માનસી દેસાઈ શાસ્ત્રી
