“रमा” — द इन्स्पिरेशन
(भूमिपुत्र ब्लॉगमधील एक हळवी गोष्ट)
✍🏻 विवेक शिंदे, कोल्हापूर
ती स्वतःसाठी फारसं जगत नाही…
कारण तिचं आयुष्य इतरांच्या स्वप्नांनी विणलेलं असतं.
ती थकते… कधी तुटतेही…
पण तिच्या डोळ्यांत आशेचा दिवा कधी विझत नाही.
ती शांत असते… पण तिच्या शांततेत संघर्ष असतो.
ती साधी दिसते… पण तिच्या पावलांमध्ये पर्वत हलवण्याची ताकद असते.
ती म्हणजे — रमा.
आपल्या आयुष्यात कधीतरी अशी एक स्त्री नक्की भेटते…
जिचं आयुष्य बाहेरून साधं दिसतं, पण आतून ते संघर्षाचं महाकाव्य असतं.
माझ्या या कथेतली नायिका आहे — रमा.
रमा कोण आहे?
ती कदाचित तुमची आई असेल…
किंवा तुमची बहीण…
किंवा तुमच्या घरातली मुलगी…
किंवा रोज सकाळी घर आणि काम यांच्यात तारेवरची कसरत करणारी एक एकटी काम करणारी स्त्री.
रमा म्हणजे फक्त एक नाव नाही…
ती एक प्रवास आहे…
एक निःशब्द संघर्ष आहे…
एक न सांगितलेली कविता आहे.
रमाचा दिवस अलार्मच्या आवाजाने सुरू होतो…
पण त्या आधीच तिच्या जबाबदाऱ्यांनी तिला जागं केलेलं असतं.
पहाटे उठून घर आवरणं…
डबा तयार करणं…
चहा उकळत असताना मनात दिवसाचा संपूर्ण आराखडा मांडणं…
कधी घाईत नाश्ता जळतो,
कधी भाजीमध्ये मीठ टाकायचं राहून जातं,
कधी कपडे इस्त्री करायचे विसरले जातात.
पण दिवस थांबत नाही…
आणि रमाही थांबत नाही.
कधी तिच्या स्कूटरचा टायर पंक्चर होतो…
कधी लोकल किंवा बस चुकते…
कधी एखाद्या महत्त्वाच्या मीटिंगला उशीर होतो.
बॉसच्या नजरेत प्रश्न असतो…
सहकाऱ्यांच्या चेहऱ्यावर कधी कधी उपहासही असतो.
पण रमाच्या डोळ्यांत…?
तिथे फक्त एकच गोष्ट असते
तिचा “जीवनदीप”
हो…
मी त्याला जीवनदीप म्हणतो.
तो तिचा मुलगा किंवा मुलगी असू शकतो,
किंवा तिचे वृद्ध आई-वडील,
किंवा आयुष्याशी झुंज देणारा अंथरुणाला खिळलेला जीवनसाथी.
जो काही असेल…
तोच तिच्या आयुष्याचा एकमेव उजेड असतो.
रमा कधी मोठ्याने रडत नाही.
ती फक्त डोळ्यांच्या कडेला साठलेलं पाणी अलगद पुसते…
आणि पुन्हा उभी राहते.
कारण तिला ठाऊक असतं —
तिच्या थकण्याची किंमत कुणीतरी दुसरा चुकवेल.
आणि म्हणूनच ती स्वतःला रोज सांगते —
“मी थांबणार नाही…
कारण माझ्या जीवनदीपासाठी मला अजून चालायचं आहे.”
रमाच्या पावलांत एक घाई असते…
पण तिच्या मनात एक शांत वेदना असते.
तिच्या चेहऱ्यावर थकवा दिसतो…
पण तिच्या हृदयात दोनशे टक्के जिद्द धगधगत असते.
ती एकटी असली तरी…
ती कमकुवत नसते.
कारण रमा म्हणजे संघर्षाचं दुसरं नाव आहे.
कदाचित आज तुम्ही बसमध्ये, ऑफिसमध्ये, बाजारात किंवा रस्त्यावर एखादी रमा पाहिलीच असेल…
हातात दोन पिशव्या…
खांद्यावर जबाबदाऱ्यांचं ओझं…
आणि डोळ्यांत उद्याचं स्वप्न.
ती दिसायला साधी असते…
पण तिच्या आयुष्याची कथा महाकाव्यापेक्षा कमी नसते.
आज माझ्या भूमिपुत्र ब्लॉगमधून मी त्या प्रत्येक रमाला नमन करतो…
जी आयुष्याच्या रणांगणात एकटी उभी राहूनही जग जिंकते.
कारण इतिहासात लिहिल्या जाणाऱ्या नायकांच्या कथा वेगळ्या असतात…
पण घराच्या चार भिंतीत जग जिंकणारी खरी नायिका म्हणजे — रमा.
पण…
रमाची कथा इथे संपत नाही.
कारण तिच्या आयुष्यात अजून एक वळण येणार आहे…
जिथे तिच्या संघर्षाला एक नवा अर्थ मिळणार आहे.
त्या क्षणाची कथा पुढच्या अध्यायात…
क्रमशः…✨
🍴🧿🍴
