ધીરે ધીરે બધાં જ સ્વાદ જઈ રહ્યાં છે,
શું એ મારાં અંત તરફ આંગળી ચીંધે છે,

વાત કહેવી એટલી સરળ હોતી નથી,
શું એ મારાં મૌન તરફ હાથ ઝાલે છે,

હસવાની કિંમત કેવી મોંઘી થઈ ગઈ,
શું એ‌ મારાં ઉદાસીના આંસુ લુછી શકે છે,

અંત કેવો આપણે ઇચ્છીએ એવો‌ થઈ ગયો,
શું એ‌ મારાં નવાં જન્મના એંધાણ આપે છે..

મનોજ નાવડીયા

Gujarati Poem by મનોજ નાવડીયા : 111903864

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now