"સફેદ કોટ પાછળનો ઈશ્વર"
એ સ્ટેથોસ્કોપ નથી પહેરતો,
એક આખી રાત જાગવાનું વ્રત પહેરે છે.
એના સફેદ કોટ પર,
દવાના ડાઘ નથી હોતા,
કેટલાય લોકોની પ્રાર્થનાઓના નિશાન હોય છે.
એ કોઈ ભગવાન નથી,
પણ જ્યારે શ્વાસ અટકી જાય છે,
ત્યારે એના હાથ જ પહેલા ભગવાન બનીને પહોંચે છે.
એ થાકે છે, હા.
એના ઘરે પણ કોઈ રાહ જુએ છે,
પણ હોસ્પિટલના વોર્ડમાં રણકતી ઘંટડી,
એના માટે પોતાના બાળકના રુદનથી પણ મોટી હોય છે.
એ દવા નથી આપતો ફક્ત,
એક હૂંફાળો શબ્દ આપે છે,
"ચિંતા ન કરો, હું છું ને."
અને એટલા જ શબ્દથી અડધી બીમારી ઓગળી જાય છે.
આજે ડૉક્ટર દિવસે,
એના ડિગ્રીના નામ નથી ગણવા,
એના હાથમાં સચવાયેલા જીવો ગણવા છે.
સલામ છે, એ સફેદ કોટ વાળા "સ્વયમ્'ભૂ" માણસને,
જે પોતાની ઊંઘ વેચીને,
આપણને જીવન આપી જાય છે.
અશ્વિન રાઠોડ— "સ્વયમ્'ભૂ',"
