Most popular trending quotes in Hindi, Gujarati , English

World's trending and most popular quotes by the most inspiring quote writers is here on BitesApp, you can become part of this millions of author community by writing your quotes here and reaching to the millions of the users across the world.

New bites

Radha Krishna

skptech

HAR har mahadev

skptech

આજે શ્રી. દેવાંશુ પંડિત નો અમદાવાદમાં પાણી કેમ ભરાય છે તે મતલબનો યુટ્યુબ વીડિયો જોયો.
સાંજે કોઈ કામે બહાર નીકળતાં જોયું કે ગટરો (એક પાડોશીએ ધ્યાન દોર્યું કે ગટર અને ડ્રેનેજ અલગ વસ્તુઓ છે) એટલે આ પાણીના નિકાલ, ડ્રેનેજ સિસ્ટમ ના રસ્તા પર રાખેલ સિમેન્ટનાં ઢાંકણાં સજ્જડ બંધ હતાં. ક્યાંક એને ઉપાડવાના સ્લોટ તૂટી ગયેલ, ક્યાંક ધાર માં કચરો ભરાઈ ગયેલ. એ સહેજ પણ ખોલી શકાઈ હોત તો બોપલમાં અમારાં ઘરોમાં જે મોટું નુકસાન થયું એ ઓછું થઈ શક્યું હોત. ઉનાળા ના અંતે, જૂન ના અંતિમ સપ્તાહમાં એક વાર જે તે સોસાયટીએ અને રસ્તે મ્યુનિ. એ આ ડ્રેનેજ નાં ઢાંકણાં ખોલવાં જોઈએ. બીજું, ડ્રેનેજ લાઇનમાં કચરો ન જ જવો જોઈએ. અહીં તો ડ્રેનેજ ખરી, ગટર માં પણ ઝાડની કાપેલ ડાળીઓ, ખોરાકનો જથ્થાબંધ એંઠવાડ, નારિયેળના છોતાં, પ્લાસ્ટિક અને થર્મોકોલ એ બધું કચરા ગાડી મિસ થાય તો ત્યાં ઠલવાય છે. એટલે સોય નો ઘા શૂળી થી સહન કરવો પડે છે. ઘર દીઠ પચાસેક હજારનું કુલ નુકસાન ગણી લો. એમાં હું પણ આવી ગયો.
વીસ ઇંચ વરસાદ અસામાન્ય બાબત છે જે દર ચોમાસે ન બને પણ ભારે વરસાદ તો આવે જ છે અને જો ધ્યાન રાખીએ તો પાણી ઘણું ઓછું ભરાય ને જલ્દી નિકાલ થઈ જાય.

sunilanjaria081256

Happy Friendship Day!

Create your personalized name poster and share it with your friends!

Click on below👇
https://dbf.adalaj.org/wSUxD08d

#happyfriendshipday #friendsforever #friendshipday #friendshipgoals #DadaBhagwanFoundation

dadabhagwan1150

प्रेम चाहे जितनी बार छला जाए,
अपनी प्रकृति नहीं छोड़ता...
वह चोट खाकर भी प्रेम ही रहता है।
घाव स्वीकार कर लेता है,
पर अपनी सहजता नहीं छोड़ता...
क्योंकि जिस दिन प्रेम प्रतिशोध सीख जाए,
उस दिन प्रेम, #प्रेम नहीं रहता......🧡❤️

narayanmahajan.307843

मैं हुं यहां
कविता


मैं हूं यहां
अगर रोना चाहते हो तो मेरे पास आओ
बैठो रोओ
आओ मेरे साथ रोओ


रोना कमजोरी की निशानी नहीं
रोना भावनाओं को बयां करना है

तुम्हें मैं गले से लगा कर रखना चाहती हूं


तेरे साथ रोना चाहती हूं
तेरे साथ ही हंसना चाहती हूं
तेरे साथ जीना चाहती हूं
तेरे ही साथ मरना चाहती हूं
एक तुम ही हो
जिसे मैं अपना कहना चाहती हूं
जिंदगी की पूरे सफर में तुम्हारे साथ रहना चाहती हूं

जिंदगी की कोई घड़ी ऐसी नहीं है जो
मैं तेरे साथ नहीं चाहती

फिर आंसू आंखों में रोकें क्यों रखा है तूने
आओ मेरे साथ रोले


खुद को बयां कर
और आओ खुद से मैं तुम हम हो ले

खुशी हो या गम
मेरे साथ बैठो मैं हूं ना
तेरे साथ जिंदगी भर के लिए
तुम्हारे गम सुनाने के लिए
तुम्हारे दर्द जाने के लिए

तुम्हारी खुशी को महसूस करने के लिए
मैं हूं ना
तुम्हारे साथ जिंदगी भर के लिए



आओ मेरी बाहों में सो लो
मैं नहीं कहती की दर्द हो रहा है तकलीफ हो रहा है
उसे भूल जाओ

मैं बस ऐ कहती हूं
तुम्हारी दर्द तुम्हारी तकलीफ में
तुम्हारी तन्हाई में
तुम मुझे भी शामिल करो


हमेशा हरदम सांसों की तरह
अपने दर्द को मुझसे साझा करो


मैं उम्मीद की कोई किनारा नहीं हुं
जो कहूं
तुम्हारी जिंदगी में
तुम्हें खुशी दूंगी
तुम्हारी टूटी हुई सांस हूं


मैं बस हूं तुम्हारी साथी
तुम्हारे हर दर्द गमों में तुम्हारे साथ
तुम्हारी खुशी तुम्हारी टूटी हुई सांसों में
जीने की नई उम्मीद लेते हुए


तुमसे बस मैं यह कहूंगी
मुझे तुमसे हिम्मत मिलती है

और मैं चाहती हूं
तुम मिलो मुझसे हर उस वक्त में
जब तुम्हें तकलीफ हो
तुम मिलो मुझसे हर उस वक्त में
जब तुम्हें लगे की दर्द ज्यादा है
पर उसे बयां नहीं कर सकते


क्यों कि उससे भी ज्यादा मर्द होना है
तो मिलो मुझसे
और छोड़ दो मर्दानगी
जो यह कहते हैं की
मर्द रोते नहीं
बस मेरे सामने तुम रो लो
तुम्हारे साथ तुम्हारे गमों में मैं भी रो लूंगी





मैं आपकी प्रिय लेखक अभीनिशा ❤️🦋💯

abhinisha

ममता गिरीश त्रिवेदी 🌹 की कविताएं ✍️

mamtagirishtrivedi740648

DUVYA BHASKAR 💫

niraliipatel.127808

The Greatest Education

Books may fill the human mind,
But kindness shapes the heart.
A thousand lessons learned in class,
Mean little without heart.

Education is not only marks,
Or medals shining bright.
It is choosing truth over lies,
And standing for what's right.

A doctor heals with gentle hands,
A teacher lights the way.
A leader serves with honesty,
Not words they simply say.

Money can build a house of stone,
But love creates a home.
Knowledge gives us wings to fly,
Yet values guide our road.

Respect the old, help those in need,
Speak softly, keep your word.
The greatest language in this world,
Is kindness deeply heard.

Before you chase success and fame,
Before you seek applause,
Remember that a noble heart
Is life's most precious cause.

So learn each day with humble grace,
Let wisdom be your aim.
For the greatest education of all
Is becoming truly human. 🌿📚

skptech

સામો માણસ ભૂલ કરીને આવે તેની કિંમત નથી, પણ ક્લેશ થાય તેની બહુ કિંમત છે. ક્લેશ છે ત્યાં ભગવાનનો વાસ નથી. - દાદા ભગવાન

વધુ માહિતી માટે અહીં ક્લિક કરો: https://dbf.adalaj.org/tVlDJCVp

#quoteoftheday #quotes #spirituality #spiritualquotes #DadaBhagwanFoundation

dadabhagwan1150

आँखों में उम्मीदें पाले पलते जाना,
स्थिति चाहे जैसी भी हो ढलते जाना ।।

दुश्वारी तो सबके जीवन में आती है,
हर हालत में हिम्मत रखना ना घबराना ।।

वैसे तो सबका मालिक है ऊपर वाला,
फिर भी कोशिश हो सच्चा हो पानीदाना ।।

अपने दुख की गहराई अपने ही मापो,
दुनिया से सारी सच्चाई क्या बतलाना ।।

पत्थर होकर धीरे से मन को समझाओ,
फूलों में ही होता है खिलना मुरझाना ।।

@सर्वाधिकार सुरक्षित-डाॅ.विजय प्रताप शाही

vijaypshahi

" मुकम्मल ख़्वाहिश "

हर ख्वाहिशें यहाँ मुकम्मल नहीं होती,
ज़िंदगी इस से कभी ख़त्म नहीं होती।

तन्हाई में छुप कर रोए हैं इस क़दर कि,
महफ़िलों में भी आँखें नम नहीं होती।

उज्जड़ गया है दिल का चमन कुछ यूँ की,
सुबह को भी फुलों पें शबनम नहीं होती।

हज़ारों लोग मिलते हैं जीवन के सफ़र में,
हर किसी की फ़ितरत मरहम नहीं होती।

छोड़ दिया मैंने मयख़ाने जाना, अब तो!
शराब हर दर्द की दवा हरदम नहीं होती।

छुपा लेता हूँ सीने में हज़ारों सदमे युँ हीं,
बयां आँखों से दास्ताँ-ए-गम नहीं होती।

तेरी बेवफ़ाई का क्या शिकवा करें हम?
वफ़ा 'व्योम' की तनिक कम नहीं होती।

✍...© विनोद. मो. सोलंकी " व्योम "
जेटको (GEB) अंजार. मु. रापर.

omjay818

🙏🙏कभी आपके अच्छे काम का 'यश' ना मिले तो वह 'काम' कभी बंद मत कर देना,

बस यह बात 'बरसात',
सीखाकर जाती है ।

अभी मेरा सतत् 'बरसना' अच्छा नहीं लग रहा होगा पर 'ठंड और गर्मी' के मौसम में 'मन और उपवन' दोनों ताजा रहेंगे।🦚🦚

parmarmayur6557

माझ्या भावाचा मित्र सध्या प्रेमात पडलाय .
पडलाय कसले चक्क ..बुड्लाय.म्हणा ना ..
खूप ..जवळची म्हणून सध्या मी आहे त्या प्रेमाची 'साक्षीदार "
अद्य्याप तिचा होकार नाही मिळाला त्याला
तशी ती त्याच्या खूप जवळची आहे.. .वागते पण एकदम आपुलकीने
पण त्याने प्रेम आहे असे सांगितले .की फक्त हसण्यावारी नेते
अशी त्याची आहे तक्रार !!
हे सारे सध्या जवळून पाहतेय ना ,,
मग काय मला मिळालाच कवितेला "विषय "..

तिच्यावरचे त्याचे प्रेम 'अजब ' असते भारी !
नकारात पण तीच्या "होकार '..हुडकत.असते 'स्वारी '
तीचे.'रूप 'तीचे 'गुण "..सारेच काही ..
कीती.'भुरळ..घालतात त्याला ..
स्वतालाच नसते उमगत ..कसे समजावील तो तिला ??
होत असतात खरे तर गप्पा" दिवसा आणी रात्री "..
पण यालाच म्हणतात "प्रीती '..तीला नसते खात्री ..
सतत होत असतात त्याला ..तीचेच भास "आसपास "..
'अशरीरी'..पण प्रीती असते? .तीचा नसतो बिलकुल विश्वास !
तसे काही मागणे नसते त्याचे तिच्याकडे "खास "
फक्त सुरूच राहावा असे वाटत असते "प्रेमाचा हा सुंदर "प्रवास "
तीच्यासाठी.काय करावे बरे ?हेच त्याला उमगत नसते
तीला गमवायचे नसते हे मात्र डोक्यात "पक्के " असते .
तीला भेटेन तेव्हा सांगेन प्रेमाचा "खरा " अर्थ समजावून
मग 'स्वीकार ' अथवा नकार 'असो त्याने ठरवलेले असते "मनापासून '
अशी ही त्यांची "प्रेमकहाणी 'नुकतीच झालीय सुरु .
भरकटू नये "तारू "एवढीच प्रार्थना करू !.

..........................................
...वृषाली **

jayvrishaligmailcom

🎋भजी 🎋

🎋भजी म्हणजे अगदी सर्वांचा आवडता पदार्थ...!.
भजी आवडत नसलेला कोणी जगात असेल असे मला नाही वाटत !!
एकवेळ आंबा न आवडणारा भेटेल पण भज्याला नाही म्हणणारा कोणीच नसणार ..😃

🎋पावसाळी हवामानात भजी खाणे म्हणजे भन्नाट अनुभव!!!!
जो प्रत्येक जण घरी किंवा बाहेर घेतोच 😋

🎋नाव वेगळे असेल पण भारतभर मिळणारा प्रकार आहे हा. !!!
साउथला बोंडा म्हणतील, नॉर्थला पकोडे म्हणतील पण भजी असतीलच.

🎋भज्याचे पीठ म्हणजे भज्याची जान
जान सलामत तर भजी पचास..😀 असे म्हणायला हरकत नाहीं

कधी पातळसर कालवलेले पीठ,तर कधी घट्ट ,तर कधी मध्यम ..
कधी बेसन तर कधी भाजणी.कधी मिक्स... असंख्य चवीचे असते हे भज्यांचे पीठ ...

कधी कोणी या पीठात ओवा घालतील तर
कधी कोणी झणझणीत लाल तिखट डबल घालतील नाहीतर भरड कुटलेली मिरी घालतील
पीठ आणि मसाला प्रमाण योग्य जमायला हवे बास..
पीठ मात्र नीट भिजवायचे इतकीच अट.!
मग मात्र काय झकास चव येते खरपूस तळलेल्या भज्यांना!

🎋मात्र प्रत्येक प्रकारची भजी करताना पिठ भिजवायची वेगळी पद्धत असते

🎋मिरची भजी करताना त्यात थोडा सोडा घातला जातो म्हणजे छान फुगीर बनतात
आणि लुसलुशीत पण होतात ..
बटाटा भजी करताना बटाटा थोडा पातळ काप करणे जरूर असते
शिवाय पीठ पण थोडे पातळ आणि तेलाचे कडक मोहन घालून भिजवायचे
म्हणजे ही भजी छान कुरकुरीत होतात आणि टम्म फुगतात
मग नुसत्या मिरची अथवा टोमाटो सॉस सोबत पण मज्जा येते


🎋पीठ भिजवुन झाले की एकदा तळहातावर दोन थेंब घेवून चव मात्र बघायची आणि मग सुरू घाणा टाकणं..

🎋भज्यांसाठी सर्वात अधिक पसंती असते कांदा भजीला
कांदा भजी म्हणजे भज्यांचा राजा.
कधी कांद्याची चकती चकती तळायची ,तर कधी पाकळ्या वेगवेगळ्या करून खेकडा भजी करायची.
तर कधी कांद्याचे तुकडे करून ...
सोबत हिरवी तळलेली मिरची मात्र हवीच ...!!

🎋त्या खालोखाल पसंतीची असतात बटाटा भजी
बटाटा जरा जाडसर चकत्या करून त्याची भजी तळली तर
बेसनाच्या आवरणातील तेलाच्या खरपुस आंचेवर तळलेल्या या बटाट्याची
किंचित गोडसर चव एकदम छान लागते 😋

🎋 फ्लॉवरची भजी करायची असतील तर हातानीच इंच दीड इंच जाडीची फुले फुले वेगळी करून घ्यायची.
मग भजी करायची

🎋भजी स्वरूपातील फ्लॉवर चा देठही मस्त लागतो.
दिल्ली साईडला फ्लॉवर च्या दांड्याची खास भजी असतात जी
लग्नकार्यात आवर्जून ती करतात .

🎋माझा मित्र एकदा सांगत होता..
दिल्लीला एक पेशावरी हॉटेल मध्ये त्याने चिकन पकोडा त्याने खाल्ला होता
चिकन पकोडा विथ पुदिना चटणी लई भारी कॉम्बिनेशन होते म्हणे 🙂

🎋जाडी मोठी मिरची असेल तर फार काहीच करावे लागत नाही!
मध्ये एक चीर देऊन direct पिठात!

🎋पानांची भजी हा सुद्धा एक "स्पेशल" भजी प्रकार आहे.
पूर्ण पानांची भजी खावी तर मायाळूची.
केनीच्या पानांची भजी एकदम फुलतात आणि कुरकुरीत होतात.
हद्ग्याच्या फुलांची भजी पण छान कुरकुरीत होतात
ओव्याच्या पानांची भजी खुसखुशीत होतात
या भज्यांसाठी भिजवलेल्या पिठात थोडे जिरे हातावर चुरून घातले की फारच छान चव येते.
अळूच्या पानांची सुध्दा बारीक चिरुन अळू वडी सारखाच मसाला घालून भजी मस्त होतात..

🎋पालक भजी चिरून करतात आणि हाताएवढ्या अख्या पानांची सुद्धा करतात .
कांदा, बटाटा, मिश्र डाळी काहीही पालक भजीत मिक्स करू शकतो

🎋माझ्याकडे खाऊच्या म्हणजे विड्याच्या पानाचा वेल आहे.. त्याची भजी अप्रतिम होतात

🎋 कलकत्याला एकदा मुगभजी खाल्लेली मला अजून आठवतात.
रस्त्यावरचा एक विक्रेता
मुगाच्या पिठाचे बोराएव्हढे गोळे ओल्या फडक्यावर थापून तळत होता
काही वेगळीच पण मस्त चव होती 😋
खुप गर्दी होती त्याच्याकडे.

🎋 भज्यासोबत कधी पुदिना चटणी असेल
तर कधी चिंचेची चटणी असेल तर कधी टॉमॅटो सॉस, खोबऱ्याची किंवा दाण्याची चटणी..
पण भज्यांची खरी दोस्ती जमते ती लसणाच्या चटणीसोबत 😋

एक तर बेसनावर आणि तळणीवर उतारा म्हणून लसूण उपयुक्त तर आहेच
पण त्याशिवाय भज्यांची चव सावरून आणि सुधारून देण्यासाठी लसूण चटणीला पर्यायाच नाही

🎋छान ओलसर गारवा आहे.
बैठकीच्या खोलीत एका बाजूला मंद स्वरात जुनी अतिशय आवडती अशी . मदमस्त गाणी
आशा ,रफी ,किशोर सुरेल आवाजात गात आहेत..❤️
गप्पांची मैफिल जमली आहे.
समोर गरमा गरम भजी येत आहेत, आणि त्यासोबत कोरडी लसूण चटणीही!
नंतर मसाला चहा!😋
और क्या चाहिये! हेच तर सुख म्हणायचे ..❤️

🎋आमची आजी साधी भजी सुध्दा खूप छान करायची.
तिची पद्धत बघून
जरा मोठी झाल्यावर मीही तशी भजी करण्याचा प्रयत्न करीत असे
पण पीठ जास्त झाले म्हणून पाणी घाल ..😀पाणी जास्त झाले म्हणून पीठ घाल😀 अशा प्रयत्नात तशी भजी करायचे प्रयोग मात्र फसायचे

शिवाय आईच्या अपरोक्ष हे प्रकार केले असल्याने..आई बाहेरून यायच्या आत आवरा आवर करावी लागायची .
आम्हा भावंडांचे स्वयपाक घरातले प्रयोग होते ते ..😃😃
पण तरीही आईला समजायचेच .. आणि आईचा लटका राग झेलायला लागायचा
शेवटी राहिलेल्या पिठाचेआईला पिठले करायला लागायचे.😀

🎋कांद्याचे बारीक चौकोनी तुकडे करून आमची आई खुप मस्त भजी करीत असे
तेव्हा ती त्यात काय घालत असे वगैरे काही आम्हाला समजत नसे
पण घरी येणाऱ्या प्रत्येकाची फर्माईश असे ..
“आईच्या हातची भजी हवी ...अशी ..😋

🎋साध्या नुसत्या गव्हाच्या पिठाची पण ती तिखट मीठ ओवा घालून भजी मस्त करत असे .

🎋 आणखी एक भजी प्रकार माझी मावशी करीत असे कदाचित तिखट नसल्याने त्याला भजी नाही म्हणता येणार
ती रव्यामध्ये दही दुध गुळ आणि सोडा घालून भजी करे .
त्याला ती बोंडे म्हणत असे
हि लुसलुशीत खमंग गोड बोंडे मस्त असत ही बोंडे तळताना त्याचा घरभर खमंग वास सुटत असे
जो येणाऱ्या जाणाऱ्याला बेचैन करून सोडत असे 😀

🎋पंजाब-हिमाचल मधलं आणखी एक वैशिष्ट्य म्हणजे "पनीर पकोडा"...!
पनीरच्या इंचभर रुंच पट्ट्या कापून त्यांचे अर्धा सेंमी जाड तुकडे करायचे...
अशा दोन तुकड्यांमधे
हिरवी मिरची, मीठ, जिरेपूड, किंचित पुदीना, थोडंसं आमचूर यांची पेस्ट लावून
ते आपसात चिकटवायचे..... आणि बेसनात भिजवून कुरकुरीत पकोडे तळायचे.....
कुरकुरीतपणासाठी बेसनात थोडं मैद्याचं पीठ घालायचं
आत लुसलुशीत पनीर आणि वरून बेसनाचं कुरकुरीत आवरण...
अप्रतिम चव लागते 😋

🎋राजस्थानला मोठ्या जाड मिरच्या मध्ये फोडून आत लालभडक तिखट घातलेले बटाट्याचे सारण भरून भरपुर तिखट घातलेल्या अशा बेसन पिठात केलेली भजी
अप्रतिम असतात
अगदी रस्त्यावर सुध्दा अशी भजी मिळतात .
खाताना ..हाय... हाय ....होते
नाका तोंडातून पाण्याच्या धारा लागतात
कानातून वाफा निघतात ..अक्षरश ब्रम्हांड आठवते
पण तीही एक अनुभव घ्यायची गोष्ट आहे ....!!❤️

🎋कांदा भजीची खास कोल्हापुरी पद्धत म्हणजे
भरपूर कांदा ,बारीक चिरलेली कोथिंबीर व मिरची पावडर नाममात्र हळद , मीठ,भरडधने व डाळीचे पिठ
यात कोणताही मसाला न वापरता
सोडा सुध्दा न टाकता.m
थोडासा पाण्याचा हबका मारून भजी पिठ तयार करतात.
सोबत गवती चहाची पाने घातेलेला चहा ..
जबरदस्त. कॉम्बो असते हे...,😋

🎋 कोल्हापूरला पन्हाळ्याला “खेकडा भजी” मिळतात
नवल वाटल न नाव ऐकून .
यासाठी मोठा कांदा घेतला जातो
कांदा सोलुन दोन तुकडे करतात व वरचा पांढरा घट्ट भाग काढून टाकतात.
व उभा बारीक पण उभाच चिरतात
.त्यात बिना मसाल्याचे तिखट मीठ व भरड डाळीचे पिठ (विकतचे बेसन नाही.)
त्या कांदा वर टाकतात
हाताने कालवून झाकूनठेवतात
पाच दहा मिनिटांत त्याला पाणी सुटते .
हातात घेऊन हलक्या हाताने तेलात भजी सोडतात
लांब लांब कांदा चिरल्याने आकार थोडासा खेकड्या सारखा वाटतो.
ही भजी अतीशय कुरकुरीत व चवदार होतात 😋

🎋भज्याचे जाडसर तिखट पीठ पावाच्या स्लाईस वर थापून तळुन केलेली भजी म्हणजे "ब्रेड पकोडे"
कोल्हापुरात प्रत्येक चहाच्या गाडी वर अशी भजी मिळतात .
त्यांचा घाणा काढला की लगेच
अगदी “फडशा “पडतो या भज्यांचा ..😋

🎋कोकणात एकदा तर मी चक्क हापूस आंब्याच्या फोडी ची भजी खाल्ली होती .
वरून मिरची वाटण लावलेले पीठ ..
आणि आत गोड स्वादिष्ट आंब्याच्या फोडी ,..
अहाहा ..हा प्रकार पुन्हा नाही खाल्ला .
कोकणात फणसाच्या गऱ्याचे अथवा पिकलेल्या केळीचे लांबट काप काढून त्याची सुध्दा भजी करतात

🎋 ब्रेडची मध्ये बटाटा भाजीचे सारणभरुन सँडविच भजी पण केली जातात .
लहान मुलाना ब्रेड खुप आवडतो ..
दोन ब्रेडच्या लुसलुशीत तुकड्या मध्ये बटाटा सारण लावून
डाळीच्या आणि मैद्याच्या पिठात तळली की बच्चे कंपनी एकदम खुश ..!!!

🎋 मला आठवत कॉलेज मध्ये असताना माझ्या एका मैत्रिणीची आई भज्याची आमटी करीत असे
दुपारी कॉलेज सुटले की आम्ही आवर्जून पावसाळी दिवसात तिच्या घरी जेवायला जात असू .
त्या दुपारच्या जेवणाच्या तिच्या वेळी आईने खमंग आमटी फोडणीला टाकलेली असे .
आणि कांदा बारीक चिरून त्याची केलेली भजी ती शेवटी त्या आमटी मध्ये सोडून
पातेले खाली उतरवत असे .
मग ती भज्याची आमटी आणि ताजी गरम ज्वारीची भाकरी खात खात आमचे डोळे पेंगायला लागत
मग दुपारची झोप तिच्या कडे काढून मगच आम्ही घरी परतत असु,,
अशी ही खमंग भज्यांची “खमंग “कहाणी !

jayvrishaligmailcom

🌸एक ख़ालीपन-सा था🌸

एक ख़ालीपन-सा था, कभी इस सफ़र में,
तुम मिले तो मुसाफ़िर भी हमसफ़र लगे।

वक़्त की बेरुख़ी का भी अजब दस्तूर है,
जो अपने थे, वही आज बेख़बर लगे।

जब से तोहमतों का धुँआ उठा मेरे नाम पर,
हर आईना, हर चेहरा मुझे मुख़्तसर लगे।

हमने तो निभाई थी रिश्तों की हर रस्म,
मगर उन्हें हमारे जज़्बात बेअसर लगे।

अब न शिकवा है, न कोई गिला ज़िंदगी से,
जो मिला, वही मुक़द्दर का हुनर लगे।

✍️ — बेनी सागर

benisagar

💯✅

monaghelani79gmailco

" अरे नकारात्मकता "
-------------------------------------

अरे नकारात्मकता
शायद तुझको भान नहीं है,
इस जीवन में, सुन,
तेरा कोई स्थान नहीं है........।


बाग बगीचों में दिनदिन भर
ओल्हा पाती खेले,
गाँव, गली,  पौढ़ी, पगडंडी, 
काँटा, कूशा झेले,
गाय  चराए,    गोबर   फेंके,  
चारा पानी ढोए,
सिर के ऊपर, लहन लादकर, 
मुस्कुराहटें बोए,
सबको है मालूम
यहाँ कोई अनजान नहीं है....
इस जीवन में, सुन, तेरा कोई स्थान नहीं है....।


भले नियति ने हमें,  हमेशा,
नंगे पाँव चलाया,
भले, चटकती दोपहरी ने, 
नंगी पीठ जलाया,
अरे,  भले ही अपने हिस्से,
सूखे मौसम आए, 
रोटी चटनी, गुण,अचार सब
चटखारे से खाए,
इन सब बातों में अपना
कोई अपमान नहीं है.....
इस जीवन में, सुन, तेरा कोई स्थान नहीं है......।


बदरी बरखा शीत घाम सब
सम स्वभाव से काटे
दुख  विपत्ति भी,  हँसते हँसते, 
हाथों हाथों बाँटे
अपनी  जिद है,  चुनौतियों से,
टकराते रहने की,
कठिनाई को सोच समझकर
सुलझाने,सहने की,
यहाँ तनिक भी कुंठा का
आदान-प्रदान नहीं है....
इस जीवन में, सुन, तेरा कोई स्थान नहीं है.......।

@सर्वाधिकार सुरक्षित-डाॅ.विजय प्रताप शाही

vijaypshahi

प्रकृति महाकाव्य
भाग–1 : सृष्टि का प्रथम प्रभात
जब न समय का कोई बंधन था, न दिशाओं का कोई नाम,
जब मौन स्वयं ध्यान में लीन था, न था जीवन, न था धाम।
तब शून्य की असीम निस्तब्धता में, एक दिव्य स्पंदन जागा,
अनंत चेतना की पहली लहर ने सृष्टि का स्वर्णिम द्वार खोला।
उस प्रथम स्पंदन से जन्मी ज्योति, ज्योति से नव विश्वास हुआ,
विश्व-वृक्ष की पहली कोंपल फूटी, जीवन का मधुमास हुआ।
गगन ने फैलाई नीली चादर, धरती ने आँचल फैलाया,
प्रेमिल प्रकृति ने अपने कर से जग का प्रथम श्रृंगार सजाया।
अरुण किरण की प्रथम मुस्कान जब पूर्व दिशा से झाँकी थी,
ओस-बिंदुओं की प्रत्येक लड़ी मानो नभ से उतरी पाँखी थी।
हर तिनका स्वर्णिम दीप बना, हर पत्ता मोती-सा चमका,
मानो ईश्वर ने रंगों से नव सृष्टि का चित्र स्वयं रच डाला।
धीरे-धीरे मंद पवन ने जीवन-वीणा को छेड़ दिया,
सोए हुए उपवन के मन में नव उल्लास का भेद दिया।
फूलों ने खोलीं पंखुड़ियाँ, सुगंध बनी मधुमय भाषा,
भँवरों ने गाया प्रेम-गान, मुस्काई हर मधुर अभिलाषा।
नील गगन की असीम गोद में सूरज स्वर्ण-विभूषण पहने,
रश्मि-रथ पर आरूढ़ हुआ वह जग के तम को हरने।
उसके तेज से पर्वत जागे, नदियों ने कल-कल गान किया,
धरती माँ ने पुलकित होकर जीवन का अभिनंदन किया।
चिड़ियों के कोमल कंठों में जैसे वेदों की ऋचाएँ थीं,
कोयल की मधुर पुकारों में अनगिन मंगल-कामनाएँ थीं।
मोर-पंख पर इंद्रधनुष ने अपने सातों रंग सजाए,
प्रकृति ने अपने हर कण में सौंदर्य के दीप जलाए।
धरती बोली—"मैं जननी हूँ, सबको जीवन देना मेरा धर्म,
बीजों में भविष्य छिपा है, प्रेम ही मेरा शाश्वत कर्म।
जो मेरी गोद सँभालेंगे, मैं उनके सपनों को सींचूँगी,
जो मुझसे प्रेम निभाएँगे, मैं उनके जीवन में हरियाली बुनूँगी।"
सरिता बोली—"बहना सीखो, रुकना जीवन का पंथ नहीं,
पत्थर से टकराकर भी मुस्काना ही सच्चा संत नहीं।
मैं गिरि से सागर तक जाती, अपना सब कुछ अर्पण करती,
निस्वार्थ भाव से बहते-बहते, जग की हर प्यास स्वयं हरती।"
पर्वत बोला—"धैर्य धरो तुम, आँधी आए या तूफ़ान,
जो अपने आदर्शों पर टिके, वही कहलाता है महान।
ऊँचाई केवल शिखरों में नहीं, चरित्र की दृढ़ता में होती,
सच्ची विजय उसी की होती, जिसकी नीयत निर्मल होती।"
और तभी... क्षितिज के उस पार से एक नई कथा जन्म लेने लगी— वनों की, नदियों की, ऋतुओं की, जीवन की अनंत लय की...
और तभी क्षितिज की गोद से स्वर्णिम उषा मुस्काई, मानो स्वयं सृष्टि की जननी मंगल आरती गाने आई।
उसके चरणों की आहट पाकर सोया उपवन जाग उठा, हर पत्ती ने ताली बजाई, हर अंकुर नव अनुराग उठा।
अरुणिम आभा के आँचल ने धरती का श्रृंगार किया, हर तिनके को स्वर्णिम करके जीवन का सत्कार किया।
नभ ने नीली चादर ओढ़ी, सूरज ने मुस्कान बिखेरी, मंद पवन ने प्रेमिल स्वर में हर डाली पर वीणा छेड़ी।
दूब-दूब पर ओस की बूँदें मोती बनकर झिलमिलाईं, मानो नभ की अप्सराओं ने धरती पर माला बरसाई।
फूलों ने मुस्काकर बोला— "जीवन का संदेश यही, क्षणभर का यह सुंदर जीवन, प्रेम लुटाओ, द्वेष नहीं।"
गुलाब ने अपनी सुगंधों से मन का हर अँधियारा हर लिया, कमल ने कीचड़ में खिलकर पावन जीवन का अर्थ दिया।
चंपा, चमेली, पारिजात, हर पुष्प बना उपदेशक था, मौन खड़ा हर वृक्ष यहाँ मानो कोई महादेश था।
पीपल बोला—"श्वास बचाओ, मैं ही जीवन का आधार।" बरगद बोला—"जड़ से जुड़कर मिलता है सम्मान अपार।"
नीम हँसकर कहने लगा— "कड़वाहट भी औषधि होती, सत्य कभी-कभी कठोर सही, पर अंततः मंगल ही होती।"
उधर दूर हिमगिरि की चोटी रवि-किरणों से दमक रही थी, मानो योगी ध्यानमग्न होकर ईश्वर से बातें कर रही थी।
उसकी हिम-श्वेत पवित्रता में त्याग-तपस्या का था वास, उसकी निस्तब्धता सुनाती अनगिन युगों का इतिहास।
उसी हृदय से जन्मी सरिता कल-कल करती बह निकली, पत्थरों से टकराकर भी मुस्काती हुई आगे निकली।
उसने गाकर यही सुनाया— "रुकना मेरा धर्म नहीं, जो जीवन में चलते रहते, उनके लिए असंभव कुछ नहीं।"
मंद समीर बहती जाती, हर थके मन को सहलाती, बिना किसी प्रतिफल की आशा स्नेह-सुगंध लुटाती जाती।
कोयल की मधुरिम तानों से वन का कण-कण गूँज उठा, भँवरों के मृदु गुंजन से फूलों का मन भी झूम उठा।
मोर पंख फैलाकर बोला— "जब बादल का प्यार मिलेगा, सूखी धरती का हर कण भी फिर नवजीवन से भर जाएगा।"
प्रकृति का प्रत्येक कण जैसे जीवन का गुरुकुल बन बैठा, जो भी इसके पास ठहरा, ज्ञान का सागर वह ऐंठा नहीं, विनम्र होकर लौटता।
किन्तु... समय की धारा में कहीं एक नया अध्याय भी लिखा जा रहा था। जहाँ प्रकृति का यह अनुपम वैभव मानव की परीक्षा लेने वाला था...
सागर बोला मंद लहर से—"गहराई का मोल समझना,ऊपर उठती हर लहर सेअंतर का भी बोल समझना।

जो जितना गंभीर बनेगा,उतना ही विशाल कहलाए,अहंकारों की नाव सदा हीमध्य भँवर में डूबती जाए।"

अंबर ने तब बाँहें फैलाकरधरती को आशीष दिया,सूरज ने स्वर्णिम किरणों सेजीवन का नव बीज दिया।

संध्या आई लाल चुनरियाधीरे-धीरे ओढ़े हुए,दिनभर के श्रम से थके गगन कोस्नेहिल स्पर्श से जोड़े हुए।

चंदा अपने रजत रथ परनभ के पथ से उतर पड़ा,तारों की दीपावली लेकररजनी का उत्सव निखर पड़ा।

जुगनू छोटे दीप बनाकरअँधियारे से युद्ध करें,संदेश यही संसार को दें—"छोटे होकर भी प्रकाश भरें।"

रात नहीं केवल अंधकार,वह तो चिंतन का आलय है,जो स्वयं से मिलने निकले,उसके लिए यही शिवालय है।

दूर किसी वन की निस्तब्धता मेंऋषियों का तप गूँज रहा था,वेदों का पावन उच्चारणपवन-पवन में घूम रहा था।

यज्ञाग्नि की उठती ज्वालाआकाशों को छू लेती थी,हर मंत्रध्वनि मानव-मन कीमलिनता को धो देती थी।

गौओँ की मधुर रंभाहट मेंममता का अमृत बहता था,निर्मल बालक की मुस्कानों मेंईश्वर स्वयं ही रहता था।

धरती का प्रत्येक कण तबतीर्थ समान पवित्र बना,हर वन, हर उपवन, हर सरितामानो देवालय चित्र बना।

प्रकृति केवल दृश्य न थी,वह चेतन का विस्तार बनी,कण-कण में परमात्मा कीअद्भुत, अमर झंकार बनी।

किन्तु समय कभी रुकता कब है?युग की धारा चलती जाती,नई सभ्यताओं के संग-संगनई कहानी जन्मी आती।

मानव आया बुद्धि लिए,स्वप्न लिए, विज्ञान लिए,पर उसके भीतर छिपा हुआलोभ भी था, अभिमान लिए।

जिस धरती ने जन्म दिया था,क्या वह उसका मान रखेगा?या अपने ही स्वार्थों मेंउसका हर वरदान हर लेगा?

क्या वन फिर भी गान सुनाएँगे?क्या नदियाँ निर्मल बह पाएँगी?क्या पर्वत की गौरव-गाथाआने वाली पीढ़ी गाएगी?

इन प्रश्नों को हृदय में लेकरउषा मौन खड़ी रह जाती,पवन किसी अनजाने भय सेधीरे-धीरे सिसकन गाती।

पर आशा का दीप बुझा नहीं,विश्वास अभी भी जीवित था,क्योंकि हर नवजात शिशु की आँखों मेंप्रकृति का भविष्य लिखित था।

यदि मानव फिर प्रेम चुनेगा,वन फिर हरियाली ओढ़ेंगे,सूखी धरती के अधरों परमेघ अमृत की बूँदें छोड़ेंगे।

यही प्रथम प्रभात का व्रत था,यही सृष्टि का पहला गान,प्रकृति ही जीवन की जननी,प्रकृति ही मानव की पहचान

sandeepadventurestories

good morning 🌥️☔🌦️😊
Jay shree Krishna 🙏

nikitavinzuda6548

ग़ज़ल

🌸गुप्तगू🌸

नज़रे हटाकर मुझसे कुछ गुफ़्तगू आज कर,
तोड़कर सारे झिझक अपनी मुझसे भी तकिया कलाम कर।

मैं कौन सा भला तेरा दुश्मन हूँ, सच न सही बेफुजूल ही कुछ बात कर,
कैसी शर्म हया समेटी हो आँखों में, मन से न सही बेमन ही कुछ सवाल कर।

मैं भी कहाँ जानकार हूँ मोहब्बत के रस्मों का, कुछ मैं करूँ कुछ तू भी शुरुआत कर,
सिलसिला मोहब्बत का सुना है बातों से चलता है, कभी धूप कभी छाँव होने का एहसास कर।

क्यों हिचकिचाहट भरी है तेरे कदमों में, थोड़ा मैं चलूँ थोड़ा तू चलने को तैयार कर,
मंज़िल आ जायेगा करीब एक दिन सनम, धैर्य मै रखा हूँ थोड़ा तू भी इंतज़ार कर।

✍️बेनी सागर

benisagar