सत्तेचं शहर
प्रत्येक गल्लीमध्ये नवा नारा ऐकू आला,
प्रत्येक चेहऱ्यावर एक मुखवटा दिसून आला।
जे कालपर्यंत वेदनांची भाषा बोलत होते,
आज त्यांच्या हातात व्यवहाराचा सौदा दिसून आला।
ते म्हणतात, सूर्य आमच्याच बाजूने उगवतो,
पण प्रत्येक घराला अंधारच लाभला।
कोणी धर्माचे धागे विकले,
कोणाला जातीचं नाणं गवसलं।
तो आयुष्यभर भुकेशी झुंज देत राहिला,
त्याच्या वाट्याला मात्र भाषणांचाच घास आला।
इथे सत्य बोलणं गुन्हा ठरलं,
आणि खोट्याला प्रत्येक वळणावर पहारा मिळाला।
जो जसा सत्तेच्या खुर्चीजवळ पोहोचत गेला,
त्याला प्रत्येक निर्णय स्वस्त वाटू लागला।
या लोकशाहीचं मला आश्चर्य वाटतं,
प्रत्येक मताला एक स्वप्न मिळालं,
आणि प्रत्येक स्वप्नाला एक फसवणूक मिळाली।
कुणाच्या विजयाचा हा जल्लोष आहे, कोण जाणे,
शहर तर आधीपेक्षाही अधिक एकाकी दिसलं।
चला, पुन्हा एकदा सत्याचा दिवा पेटवूया,
कारण या धुरकट वातावरणात माणूसपणच हरवून गेलं आहे।
— फज़ल अबूबक्कर एसाफ
